Slapend leren

Vroeger was op de TV een serie “Mission impossible”. Daarin konden de hoofdpersonen in één nacht een andere taal leren, gewoon door tijdens het slapen een geluidsband in die taal te laten draaien.

Het leek me heerlijk. Even voor je op vakantie ging een cursus volgen, maar er helemaal geen moeite of tijd aan besteden. Geen woordjes leren of rijtjes stampen. Nooit meer naamvallen door elkaar haspelen, want je sliep er gewoon nog een nachtje mee.

Maar nu las ik vanmorgen in METRO dat zangvogels in hun slaap leren zingen. Jonge zebravinkjes leren de liedjes van hun vaders en tijdens hun slaap zijn hun hersens extra actief, volgens biologen van de Universiteit Utrecht. En het zou ook zo werken bij kinderen.

Dus voortaan mag, nee moet, de I-Pod gewoon mee naar bed.

Héél oude kranten

Vroeger hadden wij een buurman die elke dag de hele krant naploos op belangrijke berichten. Hij knipte die uit en bewaarde ze in grote dozen. Geen idee of hij er nog vaak in terugkeek.

Maar had hij nu nog geleefd, dan hoefde hij niet meer zoveel moeite te doen. Want dankzij internet zijn kranten over een periode van 400 jaar nu in te zien op de site van de Koninklijke Bibliotheek.

De kranten zijn gescand en kunnen dus “gewoon” gelezen worden. Met een beetje moeite kun je nog eens wat oude reclames bekijken, zien hoeveel iets in 1932 kostte of familieberichten terughalen.

Charles Aznavour

Al sinds mijn jeugd ben ik fan van Charles Aznavour. Mijn eerste LP was van hem, ik heb hem nog. Inmiddels letterlijk grijs gedraaid en al lang vervangen door een CD. En nog steeds luister ik graag naar hem.

Morgen wordt hij 86. En hier zingt hij, naar mijn mening, het allermooiste chanson dat hij ooit maakte:

Charles Aznavour - La Marguerite

Charles Aznavour - La Marguerite

De broek aan

Sinds kort hebben de KLM-stewardessen een nieuw uniform. Met een broek, als ze dat willen. En dat is volgens Cisca Dresselhuys de ultieme vorm van emancipatie.

Een lange broek. Het was bij ons thuis een behoorlijk punt van discussie. “Meisjes dragen geen broeken”, sprak mijn moeder. En dus had ik altijd rokken of jurken aan. Slechts bij hoge uitzondering, als het heel erg koud was, mocht ik een lange broek aan onder mijn rokje.

Maar zodra ik zelf verdiende, kocht ik een broekpak en nog een. En broeken bij de vleet. Je kunt me er in uittekenen.

Wat jaren later kreeg mijn moeder last van haar benen en kon ze alleen stevige schoenen met veters dragen. En wat stond daar goed bij? Juist, een broek. Vanaf die tijd droeg mijn moeder nooit meer een rok en verklaarde ze: Dat zit toch veel lekkerder!”

bron: Haarlems Dagblad

bron: Haarlems Dagblad

Scrabbelen

Binnenkort mogen we ook eigennamen leggen bij het aloude Scrabblespel. Want, zo redeneert Mattel, dan wordt het aantrekkelijker voor jongeren om mee te spelen. Nou ja zeg, het moet niet gekker worden. Nog even en we mogen ook SMS-taal gebruiken. Ik vind het maar niks. Maar ja, in je eigen huiskamer kun je de spelregels zo streng maken als je wilt.

Lastiger wordt het voor de Scrabblebond, die het er helemaal niet mee eens is.

Scrabble

Maar de kinderen van vijfvoudig Nederlands kampioen Jeroen Kramer oefenen alvast met hun eigen namen.

1 april

Altijd gedacht dat 1 aprilgrappen een echt Nederlands gebeuren waren. Maar dat is helemaal niet waar.Over de hele wereld worden we op deze dag in de maling genomen.

1 april

1 april

In Frankijk heet 1 april “poisson d’avril”. In Engelstalige landen wordt het “April Fool’s Day” genoemd. De Duitsers spreken van “Narrentag” en de Russen hebben het over “Dyen’ Doeraka”, letterlijk vertaald: de dag van de dommerik. In Vlaanderen heet een een geslaagde 1 aprilgrap “een aprilvis”. En in Nederland kun je het zinnetje “één april, kikker in je bil” zeer regelmatig horen op die dag.

Op internet zijn allerlei sites te vinden, van hilarisch tot zeer gedegen. Kijk maar eens bij:

de wereld feesten almanak

het Meertens Instituut

en Wikipedia vermeldt zelfs wat voor grappen er de laatste jaren werden uitgehaald.

Kwestie van smaak

Zaanse-huisjes

Ik weet eigenlijk niet wat ik hiervan moet denken. Mijn eerste reactie was “grappig”.

Maar hoe zal het zich in de loop der tijd houden? Geen idee. Tja, de eerste ontwerpen van Frank Lloyd Wright werden ook niet met gejuich ontvangen en nu zwijmelt men erbij.

Of zoveel roem Wilfried van Winden, de bedenker van deze “fushion architectuur” ook ten deel zal vallen, moeten we dus maar afwachten.

Het valt in ieder geval wel op!

(foto Trouw)

Mode uit Rotterdam

Zou ook nu niet misstaan!

Zou ook nu niet misstaan!

Wie mode zegt, denkt aan Parijs. En niet aan Rotterdam, waar men, zo wordt verteld, de overhemden met opgestroopte mouwen verkoopt.

Toch heeft Rotterdam een heuse modekoning gehad. Carl Gellings, maar dat klinkt niet zo, dus werd het Cargelli. Hij maakte prachtige japonnen, waarvan er een groot aantal nu op een tentoonstelling in het Schielandhuis in Rotterdam te zien zijn.  Nog steeds heel draagbaar en mooi van snit.

De tentoonstelling is te zien tot en met 18 april 2010.

Joris Driepinter

De nieuwe en oude Joris Driepinter

De nieuwe en oude Joris Driepinter

Joris Driepinter komt terug. Het jongetje dat onze kinderen aanspoorde om toch vooral melk te drinken. Lange tijd is hij in de ban gedaan, omdat melk drinken niet hip was, je er te dik van werd, het juist helemaal niet gezond was en weet ik om wat voor redenen nog meer.

Maar nu mag hij terugkomen, want Nederland en in het bijzonder de Nederlandse jeugd moet weer aan de zuivel. Daar zitten eiwitten in, en vitamine en kalk voor goeie, stevige botten.

Hopelijk drinkt de jeugd straks ook eerlijke melk, dat wil zeggen gewone melk zonder smaakjes of toevoegingen. Want sommige producenten suggereren dat hun producten vol met lekker fris fruit zitten. Maar kijk je op het etiket, dan worden slechts smaak- en kleurstoffen genoemd. Ze zijn niet eens over een fruitboom gevlogen, laat staan dat er ook maar een greintje fruitsap in zit.

Nee, we moeten weer terug naar een koel glas (h)eerlijke melk!