Onbegrijpelijk

Onbegrijpelijk, dat is het enige woord dat ik heb voor wat vorige week in Noorwegen gebeurde.
Onbegrijpelijk hoe één mens in koelen bloede zoveel leed kan veroorzaken.
Onbegrijpelijk dat er geen spoortje spijt of afgrijzen bij de man te bespeuren is.

Maar ook onbegrijpelijk dat de media telkens weer stukken uit zijn manifest citeren en daarmee zijn walgelijke gedachtegoed publiekelijk maken.

Vroeg

Zodra het nieuwe jaar begonnen is, zegt echtgenoot vrolijk “nog 8 maanden en dan liggen er al weer boterletters in de etalages”. Hij plaagt me dan een beetje, omdat ik zo vaak verzucht dat het “leven en de tijd zo snel gaan”.

Maar nu heb ik vorige week al twee keer “Kerst”voorbij zien gaan. Eén keer merkte iemand op dat de eerste kerstfolder al binnen was en iemand maakte al kerstkaarten (het waren beide Amerikaanse sites, die zijn er weliswaar altijd al wat vroeg mee bezig).

Het moet echt niet gekker worden. De zomer is nog maar nauwelijks begonnen, ik wil nog helemaal niet aan rood/groene slingers denken. Ik hou het nog eventjes op witte wijn, ijsblokjes en zonnebloemen!

Flinke klus

Het Centraal Station in Rotterdam wordt vernieuwd. De sloop van het oude gebouw ging met enige tranen van de Rotterdammers gepaard. Hoe het nieuwe gebouw ontvangen zal worden is nog de vraag. Maar hier zie je het stukje bij beetje te voorschijn komen.
Het is een gigantische klus, want het spoorverkeer moet gewoon doorgaan. Dus klauteren reizigers over noodtrappen, worden winkeltjes verplaatst en zoek je je soms een ongeluk.
Maar ik vind het vooral bewonderenswaardig hoe de architecten, samen met de bouwers dit tot een goed einde gaan brengen.

Tour de France

Vroeger luisterde mijn vader al naar de reportages over de Tour de France. Gewoon op de radio. Het beeld moest je maar zelf invullen. En ik vond dat best leuk. Later luisterde ik, al druk doende in het huishouden, naar Radio Tour de France, maar dat was vooral voor de vele Franse liedjes die daar voorbij kwamen.
In 2008 was de Tour de France een mooie reden om even op bed te gaan liggen kijken.

Door de bestralingen was ik soms hondsmoe en sliep ik meestal meteen, ondanks al het lawaai.

Inmiddels is het een vast gegeven geworden. Smoezen zijn niet nodig, we vinden het vooral gezellig en dus staat de TV aan, waarop de renners zich een weg beulen door regen, wind of bloedhitte. We kijken verschrikt op als er een valpartij wordt gemaakt. En we volgen de verrichtingen van Johnny Hoogeland, Bauke Mollema en alle anderen. Verstand van wielrennen hebben we niet, wel enorme bewondering voor de doordouwers op de pedalen.

Tour de France – het echte zomergevoel!

Onzin

Tja, je kunt als reclamebureau natuurlijk niet tegen je opdrachtgever zeggen dat je de waarheid nooit geweld zult aandoen. Dus een beetje overdrijven mag heus wel.
Maar dit vind ik toch tenenkrommende onzin “met Nobelprijswinnende Hydra IQ technologie”. Wie verzint er nou zo iets?

En wat mag dat dan wel zijn? Nobelprijs, voor wat? Voor de vrede, voor medicijnen, voor wiskunde?
En dan zou het ook nog “dagenlang” hydrateren.. Ammehoela, want verderop staat een soort logootje met “non-stop HYDRA IQ 24 h”. En dat is toch nog steeds maar één etmaal en geen dagen…
En al zorgt de fabrikant al 100 jaar voor onze huid, ik ga dit niet kopen!

Post

Het is mij een raadsel hoe je geld kunt besparen door meer uit te geven. Want zal toch moeten gebeuren bij het nieuwe postbedrijf POSTNL. Nieuw briefpapier, nieuwe (dure) reclamecampagne, alle 19.000 brievenbussen weer opnieuw in de verf en met een nieuw logo, alle auto’s voorzien van een nieuw logo. En dan nog maar niet te spreken van het glossy blaadje dat laatst in de brievenbus lag.
Moesten al die postbodes hun baan verliezen om dit te kunnen bekostigen?

Ik snap het  niet.

Verjaardag

Vandaag zijn zowel oudste zoon als schoonzus jarig.
Zoonlief houdt niet zo van verjaardag vieren en koos voor een stedentrip, samen met zijn vriendin.
Schoonzus zit vandaag klaar met koffie en koek!

Allebei van harte gefeliciteerd!
Jorik en Daniëlle veel plezier in Berlijn en Tineke tot vanavond!

Annie M.G.

Er zullen wel heel veel artikelen gewijd worden aan de 100ste geboortedag van Annie M.G. Schmidt. Ze is uiteindelijk toch een deel van onze cultuur. Zelf groeide ik op met Abeltje, de gedichtjes zoals Het Fluitketeltje en Pippeloentje. Toen de kinderen klein waren, heb ik telkens weer moeten voorlezen uit Jip en Janneke en dat vond ik helemaal niet erg.
En voor volwassenen waren er de musicals, zoals Heerlijk duurt het langst en Foxtrot. Een heerlijk, eigenwijs en tegendraads talent.
Maar het meest bekend is toch wel “Ja Zuster, nee Zuster!”, waaruit dit liedje stamt: