Category Archives: Actueel

Bereikbaar

Posted on by
“Als je er op gaat letten, zie ze steeds meer. De mensen die al turend op hun IPhone, Blackberry of ander mobieltje lopen, de tram instappen of op het station staan. Geheel verzonken in hun eigen bezigheden. Constant in de bereikbare modus.”

Deze zin typte ik ergens in februari, als begin van een cynisch blogje over mobiele telefoons.
Maar o,o,  wat heb ik mezelf ingehaald! Sinds kort ben ik eigenaresse van een smartphone. Bij het instellen zocht ik nog hulp, maar inmiddels lijkt het ding aan mijn hand te kleven. Ik sta er mee op en ga er mee naar bed (letterlijk, want de oplader ligt op het nachtkastje).

Ik gebruik hem om mijn mail te lezen, het nieuws te volgen, te kijken wat voor weer het elders is en nog veel meer. Het is een onwaarschijnlijk ingenieus apparaatje.

Dus…..  mij hoor je nooit meer over die malle mensen met hun mobieltjes.

Rotterdammers

Posted on by

Het Schielandhuis in Rotterdam is niet alleen één van de weinige historische gebouwen van de binnenstad, maar herbergt ook het Historisch Museum van Rotterdam. Er is altijd veel te zien, maar op dit moment loopt er een tentoonstelling over de stad en haar bewoners. Leuk om te zien, ook als niet Rotterdammer. En er is een levensgrote kaart van Rotterdam te zien, waarop de groei van de stad vanaf 1300 tot nu.
Ook de andere tentoonstellingen zijn de moeite waard!

Gelukkig

Posted on by

Veel Nederlanders voelen zich gelukkig. Een onderzoek van het Trimbos Insitituut onder 7000 Nederlanders wijst uit dat 89 procent van de Nederlanders zich gelukkig voelt.

Mooie aanleiding om dit gedicht weer eens op te halen:

De Dapperstraat

Natuur is voor tevredenen of legen.
En dan: wat is natuur nog in dit land?
Een stukje bos, ter grootte van een krant,
Een heuvel met wat villaatjes ertegen.

Geef mij de grauwe, stedelijke wegen,
De’in kaden vastgeklonken waterkant,
De wolken, nooit zo schoon dan als ze, omrand
Door zolderramen, langs de lucht bewegen.

Alles is veel voor wie niet veel verwacht.
Het leven houdt zijn wonderen verborgen
Tot het ze, opeens, toont in hun hogen staat.

Dit heb bij mijzelven overdacht,
Verregend, op een miezerigen morgen,
Domweg gelukkig, in de Dapperstraat

J.C. Bloem

Voor wie de variaties op dit gedicht wil lezen, klikt hier.

No. 5

Posted on by

Vandaag, 5/5/2011, is het precies 90 jaar geleden dat Coco Chanel haar nieuwe parfum No. 5 lanceerde.

Het cijfer 5 zou haar geluk brengen. Hoewel het ware geluk toch een beetje aan haar voorbij is gegaan, geld heeft het in ieder geval wél gebracht. Nog steeds hullen vrouwen zich in een waas van haar geur en hopen daarmee onweerstaanbaar te zijn. Maar of het altijd dit effect heeft:

Stempel-event 2011

Posted on by

Voor de 3e keer ging ik, samen met Bettie, naar het Art Specially stempel-event. Het was weer druk, leuk en gezellig. Snuffelend langs alle stands met stempels, stempels en nog eens stempels en alle andere zaken die bij deze hobby van pas komen. Overal kaarten, die als inspiratiebron kunnen dienen. En een enorm geroezemoes.
We konden aanschuiven bij een workshop en keken verder onze ogen uit en liepen onze voeten moe. Hierbij een impressie van hoe druk het was:

Bij de stand van Treasure Crafts waren we beiden helemaal weg van de grappige huisjes-stempels en de kaarten die daarvan gemaakt waren. Helaas is slechts één foto redelijk gelukt:

De dag werd afgerond met een workshop “melting pot”, waar we een tag maakten:

Modern times

Posted on by
De opmars van computers is niet meer te stuiten. Moesten wij vroeger met een zware tas vol boeken naar school, de brugpiepers van het Erasmiaans Gymnasium in Rotterdam kregen een I-Pad. Een hele boekenkast past in zo’n apparaat en wegen doet het nauwelijks nog iets.

De leerlingen weten al snel de voordelen op te noemen: Je hoeft niet meer al je aantekeningen te schrijven, want je kunt ze meteen intypen.En dat is beter te lezen dan het eigen handschrift (?).

Leuke bijkomstigheid: er zitten ook spelletjes op. Zouden ze die onder de les mogen spelen?

Triest

Posted on by

Hoe onvoorspelbaar en wreed kan het gaan in het leven? Een Syrische man ontvlucht zijn land vanwege de onrust daar en hoopt op een rustig bestaan hier. Dan wordt hij zonder pardon doodgeschoten in Alphen aan de Rijn.

De tuinman en de dood
Een Perzisch Edelman:
Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: “Heer, Heer, één ogenblik!
Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.
Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.
Meester, uw paard, en laat mij spoorslags gaan,
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan!” –
Van middag (lang reeds was hij heengespoed)
Heb ik in ’t cederpark de Dood ontmoet.
“Waarom,” zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
“Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigd?”
Glimlachend antwoordt hij: “Geen dreiging was ’t,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,
Toen ‘k ’s morgens hier nog stil aan ’t werk zag staan,
Die ‘k ’s avonds halen moest in Ispahaan.”
(P.N. van Eyck)