Het gebak dat ik zaterdag bakte bij de bakworkshop van Robèrt van Beckhoven is op. Samen met Leo, die het ook heerlijk vond en met de buren, die deelden in de bakvreugde.

Het was een heerlijke zaterdagmiddag, daar in Oisterwijk. Na koffie met een aardbeischelp gingen we naar de grote keuken. Alle ingrediënten stonden al voor ons afgewogen en ook de afwas werd voor ons gedaan. Maar een eitje was het zeker niet. Robèrt hield het tempo behoorlijk hoog! We hadden allemaal pen en papier gereed om aantekeningen te maken, maar er was zo veel te zien en te doen dat dat er soms bij in schoot.
We begonnen met de meringerol van Narcis en al snel vlogen de vaktermen  je om de oren. Hoeveel suiker en wat voor soort moest er dan in? Hoe hoog moest de oven staan en waarom? Er werd soezendeeg gekookt, waarmee we aan de slag moesten. Robèrt maakte brooddeeg, waarvan wij  de befaamde Winston moesten maken. Die er zo prachtig uitziet, maar waarbij het vlechtwerk voor hoofdbrekens zorgt en toch iets ingewikkelder was dan ik gedacht had.
Maar uiteindelijk waren de resultaten toch zeer geslaagd en kon iedereen een flinke doos met heerlijk zelfgemaakt gebak vullen.
Terwijl de cursisten iets te eten en te drinken kregen, werd de Winston afgebakken. Ook die mochten we meenemen, dus ging iedereen letterlijk “vol en zoet” weer naar huis.
Niet alleen het brood en gebak, maar ook de workshop smaakt naar meer. Nog even piekeren of ik de broodbak- of de pizzaworkshop ga doen. Wanneer er tenminste plaats is, want bakken is opeens heel populair.