Category Archives: Koken

recepten en berichten over eten en drinken

Recept

Posted on by
2

bloemkool

Klik op de foto voor het recept

 Bloemkool, daar had ik trek in. Met piepers en worstjes. Maar toen ik in de keuken stond, bedacht ik dat ik toch ook wel iets pittigers wilde.
Dus hakte ik wat kappertjes, mengde die met een flinke eetlepel grove mosterd, een teen knoflook uit de knijper en twee eetlepels Griekse yoghurt. Peper en klein scheutje olijfolie er door. De bloemkool was net gaar, maar nog knapperig. In de pan omgeschept met het yoghurt mengsel en een flinke eetlepel geraspte kaas. De aardappeltjes en een gesnipperd uitje even nagesmoord in het braadvet van de worstjes.En dat was me toch lekker!

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Guilty pleasure

Posted on by
4

Oh, oh, oh, wat kan dat lekker zijn. Zo’n kalfskroket van de FEBO. Die je neemt als je toevallig langs zo’n zaak komt. Vooral als het druilerig weer is. Dan is zo’n kroketje zo lekker, ook al weet je best dat het nou niet bepaald een gezonde hap is. Maar zo nu en dan even niet nadenken en genieten.
De FEBO bestaat al 75 jaar en het schijnt dat de kroketjes nog steeds volgens het recept van de eerste bakker gemaakt worden. Met zelfgetrokken bouillon, goed vlees en roomboter. Nou, dat geloof ik op slag.
Gelukkig zit die zaak in Rotterdam niet om de hoek en andere kroketten wil ik niet. Alleen die van mijn tante konden de vergelijking doorstaan, maar ja, die is er al lang niet meer.
FEBO

Vrolijk

Posted on by
Reply
wijntje Wij houden van een wijntje en meestal drinken we één of twee glaasjes bij het eten. Er staan dan ook wat flessen in onze voorraad. Geen grote Chateaux, maar iets lekkers voor een redelijke prijs. En soms vind je zomaar ergens een fles waarvan je denkt “Ja, die wil ik wel. Daar word ik vrolijk van!” Zoals deze. Want je kunt met geen mogelijkheid chagrijnig blijven als je zo’n fles openmaakt. We dronken hem bij een heerlijke vegetarische pastaschotel en hij smaakte prima! Nee, hij ging niet helemaal leeg. We hielden nog wat over, voor de volgende vrolijke dag 😉

 

Bewaren

Recept

Posted on by
Reply

Soms lees je ergens een recept en denk je “Ja, dat ga ik maken”. Dat gebeurde mij enkele maanden geleden, maar het resultaat viel ons een beetje tegen. Ik maakte toen bloemkool met witte bonen puree. De smaak was goed, maar het gaf Leo een beetje te veel de indruk van een potje Olvarit. Toch laat zoiets me dan niet met rust en toen ik afgelopen week een flink stuk (zo’n 200 gram) bloemkool over had, bedacht ik dat ik toch nog eens…. Dan zoek ik nog wat op Google en geef er vervolgens een eigen twist aan. En nu vond Leo het wel lekker en helemaal geen baby-eten. En dus kreeg het restje een eervolle vermelding. Dit is ongeveer wat ik er mee deed:

Restje bloemkool (ca. 200-250 gram) in niet al te grote roosjes
klein blikje witte bonen
1-2 teentjes knoflook, klein gesneden
scheutje (olijf) olie
flinke eetlepel grove mosterd		  bloemkoolpuree

Kook de bloemkool beetgaar, giet af en doe alle ingrediënten in een mengkom en mix met de staafmixer of keukenmachine tot een puree. Hoe fijn of hoe grof bepaal je zelf.

Dit is een bijgerecht en ik gaf er gebakken aardappeltjes, salade en worstjes bij.

EET SMAKELIJK!!

Bewaren

Lekker

Posted on by
2

Laatst vierden wij onze trouwdag. Geen groot feest, maar met de kinderen uit eten is inmiddels een soort traditie. En in Rotterdam is altijd wel iets leuks te vinden. Maar ja, onze jongste is al weer een tijdje vegetarisch. En hij kookt zelf zo lekker en verrassend. Waar zouden we nou eens bijzonder vegetarisch kunnen eten?
Internet bood uitkomst en zo belandden wij in Spirit, op de Goudsesingel in Rotterdam. Met een wat andere opzet dan een gebruikelijk restaurant. Je kiest namelijk uit een enorm buffet. Ik denk dat er wel 30 tot 40 verschillende gerechten stonden. Alles vegetarisch, biologisch en er stond bij wat er allemaal in zat. Van voorgerecht tot toetje, het was voortreffelijk! De vleeseters misten hun biefstukje of karbonade helemaal niet. Er waren bijzondere combinaties en dingen die wij nog nooit gegeten hadden. We schepten meerdere keren onze borden vol en lieten het wegen. We bestelden iets te drinken, water, wijn of een bijzonder biertje. Aan het eind van de avond werd de rekening opgemaakt en konden wij betalen.
We weten nu al dat we beslist hier nog eens gaan eten.

Voeding en gezondheid

Posted on by
3

Bij de Voedingsvoorlichting van Capri Hartrevalidatie hoorden we dat we moeten oppassen met verzadigd vet. Maar dat wisten we wel. Al lang eet ik weinig zuivelprodukten en dierlijke vetten. Dat kokos- en palmvet ook veel verzadigd vet bevatten, was wel nieuw voor me. Adieu dus kokosmakronen en Bounty  🙁 .

In een ver verleden had ik palmolie één keer in een recept verwerkt, daarna verdween de fles in de berging en later in de kliko. Over palmolie maakte ik me dus geen zorgen. Wat een enorme misrekening!! Want toen Leo en ik de ingrediëntenlijstjes van verschillende doodnormale levensmiddelen eens bekeken, schrokken wij ons een hoedje.
Beschuit, knäckebrod, ontbijtkoek, krentebollen, rozijnen- en mueslibrood, biscuits; ze zijn vrijwel allemaal met palmolie vervaardigd. Ook kunnen bouillonblokjes, slaolie, frituurolie, gebrande noten, stroopwafels, pindakaas, choco- en notenpasta, chocovlokken, babyvoeding, mayonaise, ijs, snacks, (diepvries) pizza, (diepvries) maaltijden, maar ook –en dat vind ik werkelijk belachelijk– (dieet) margarine in meer-of mindere mate palmolie bevatten.

Ik ben vooral pissig dat je hierover nauwelijks iets hoort of leest. Ongeveer 60% van alle levensmiddelen wordt met palmolie gemaakt. Je hoeft dus helemaal niet buitensporig veel te eten om ongemerkt toch behoorlijk wat verzadigd (en dus ongezond) vet binnen te krijgen. Heel veel mensen hebben een te hoog cholesterol en proberen dat te verlagen door bewuster te eten.  Dat wordt moeilijk als de industrie ons producten levert en reclame maakt voor eten dat juist het tegendeel van gezond is.

Er zijn palmolievrije producten te vinden, maar daar moet je wel intensief naar op zoek! En neem dan vooral je leesbrilletje mee, want de lettertjes zijn verdomd klein op die etiketten. Je kunt natuurlijk ook koken zonder al die potjes, pakjes en zakjes. Zelf maken heeft niet alleen het voordeel van geen kokos- of palmvet, maar ook van minder zout en suiker gebruiken.
Wij zelf hebben inmiddels bijna alle kokos- en palmolie geweerd. Deze producten bijvoorbeeld kopen we niet:

Palmolie verhoogt niet alleen je cholesterol, maar is ook schadelijk voor ons milieu. Hele regenwouden worden er voor gekapt, want niet alleen voedsel, maar ook allerlei andere producten worden er mee gemaakt. Maar dat is weer een ander verhaal.

Schone schijn

Posted on by
2

Wie in Japan uit eten gaat, hoeft zijn keus niet te laten bepalen door de gedrukte menukaart. Daar is meestal voor ons westerlingen geen touw aan vast te knopen. Nee, je kiest buiten al voor een gerecht wat er wel lekker uitziet. Dat staat in de etalage. Natuurlijk niet echt, het is van plastic, maar zo natuurgetrouw dat je er bijna meteen een hap van zou nemen.
Kijk hier hoe ze dit “nep-eten”maken:

 

Reclame

Posted on by
2

Het is natuurlijk één grote brok reclame, maar wat vind ik hem telkens weer leuk, de Allerhande van onze grootgrutter. Met bewondering bekijk ik elke maand die nieuwe recepten met de mooie foto’s. Het is allemaal super doordacht, gemaakt om ons te verleiden. Maar wat laat ik me dan ook graag verleiden. En hoe slim ook de opmaak. Alles is op internet terug te vinden en te bewaren, maar veel mensen zullen de bladen aan stukken knippen en in hun eigenste kookplakboek stoppen. En dus is het zo gedrukt dat er op de achterkant van een recept geen ander recept te zien is. Daar is is dus heel goed over nagedacht.
En iedereen komt aan bod. Moeder die steevast kookt, vader die ook met de pollepel wil zwaaien. De kinderen die hun neus op trekken voor een nieuw gerecht, maar en passant worden gefopt met een lekker glaasje waarin stiekem een heleboel groente verstopt zit. Er zijn luxe gerechten, budget- vriendelijke schotels, makkelijk te maken pannetjes voor op de camping en in december natuurlijk het uitgebreide Kerstdiner.
Nee, voor mij is dit echt de top, daar kan geen andere supermarkt tegenop!

Allerhande

Bewaren

Recept

Posted on by
1
Ik kende het al lang, maar had het nog nooit gemaakt. Maar wel geproefd, want in diverse Duitse hotels staat Bircher-Benner muesli ’s morgens bij het ontbijtbuffet. En toen ik het eenmaal een keer genomen had, vond ik het zooooo lekker. Maar ja, ook veel gedoe voor één klein bordje. Toen proefde Leo het de laatste keer dat wij in Keulen waren en ook hij vond het heerlijk. Dus maak ik het nu regelmatig als ontbijt.
Veel werk is het niet, al moet je dat wel de avond tevoren al doen.
Het vooral een kwestie van even alles afwegen of afmeten, een appel raspen en alles goed mengen.
Hier is mijn recept. Ik gebruik voor dit recept een Amerikaanse cup, omdat ik dat het makkelijkst vind, vandaar 2 soorten maten 😉		  Bircher-museuli
Voor 2 personen:
50 gr havermout
125 ml melk + 25 ml. appelsap
2 flinke eetl. kwark of (Griekse) yoghurt
1 appel + evt. wat extra om te garneren
Klein handje rozijnen
Klein handje noten
1 eetl. lijnzaad (optioneel)
Snuf kaneel		 Voor 2 personen:
½ cup havermout
½ cup melk + ¼ cup appelsap
2 flinke eetl. kwark of (Griekse) yoghurt
1 appel + evt. wat extra om te garneren
¼ cup rozijnen
¼ cup noten (1 soort of gemengd)
1 eetl. lijnzaad (optioneel)
½ theel. kaneel

Doe de havermout in een kom. Voeg rozijnen, noten, lijnzaad en kaneel toe en meng goed.
Doe de melk, de yoghurt en het appelsap erbij en meng alles goed.
Rasp een (ongeschilde) appel en roer ook die bij de havermout.
Laat de bircher muesli afgedekt een nachtje weken in de koelkast.
De volgende morgen verdeel je het over 2 kommetjes. Wil je het liever warm eten, dan kan je het op dit punt verwarmen.

LEKKER ONTBIJTEN!!

Kappertjes

Posted on by
2
kappertjes Vorig jaar in Italië zagen we in een kustplaatsje mensen languit liggen om iets van de rotskust beneden hen te pakken. Nieuwsgierig als ik ben, vroeg ik in mijn beste steenkolen-Italiaans wat ze daar nou aan het doen waren. Met veel handen-en voetenwerk kwamen we erachter dat ze de bloemknoppen van een prachtige plant zochten, om er thuis kappertjes van te maken.

Tja, Italianen doen dat dus zelf. Die lopen niet naar de supermarkt en grissen een potje uit het schap. Die liggen op hun buik om de mooiste knoppen te vinden, gaan dan naar huis en leggen hun eigen kappertjes in.
Natuurlijk zou ik zo’n mooie plant ook in de tuin willen hebben. Maar zouden ze hier overleven? Het zijn echte zonaanbidders en kunnen heel goed tegen droogte. We ontdekten ze in Italië op rotsige plekken, in de volle zon. En er is veel na te maken, maar die zon hè…….