(Niet zo) handig

Ik ben dol op handige tips en tricks en op internet is genoeg te vinden.
Maar soms vraag ik me af wat er nou zo handig is.
Neem nou dit: ik dacht dat het een soort keukenrol zou zijn. Maar wat blijkt: het zijn vaatdoekjes op een rol. Er is een tutorial bij en ze kunnen ze gewoon in de was en dan weer opgerold op het aanrecht worden gezet. De blogster heeft ze zelf gemaakt.
Van mij mag ze hoor! Maar als ik bij Zeeman of Wibra voor minder dan 2 euro vier vaatdoekjes kan kopen, dan ga ik ze toch zeker niet zelf naaien?
 

Het handige van keukenrol is toch dat je de viezigheid opveegt en dan zo in de vuilnisbak kunt plempen?

Zelfgemaakt

Aan schoenenetalages kan ik niet voorbij lopen. Ik moet gewoon altijd even kijken of er iets van mijn gading bij is.
Nou is dat de laatste tijd zelden het geval, omdat ik nu veel meer ga voor stevig, makkelijk en praktisch.
Maar ik kan nog zwijmelen bij dit soort, chique, elegant, hoog gehakt.
En als je ze dan niet dragen kunt, dan maak je er maar een kaart van.

Zelfgemaakt

Al lang geleden maakte ik deze magneten met reis- en modeplaatjes. Ze kunnen prima wat notities bijeenhouden op een magnetisch bord of op de koelkast. Jammergenoeg lukt dat niet in mijn keuken.
Eigenlijk wist niet eens meer dat ik ze nog had, zo goed had ik ze opgeborgen. Maar een beetje opruimen bracht ze aan het licht.
 

Hortus

Vorig week zomaar cadeau gekregen, een prachtig boekje over de Hortus van de VU in Amsterdam.
De Hortus ligt op een plekje waar je dat niet zo snel vermoedt. Achter het VU Medisch Centrum, aan de Van de Boechorststraat 8 in Amsterdam
Eigenlijk is de tuin nog helemaal niet zo oud, maar wel het bezoeken waard. En als je geen gelegenheid hebt om er naar toe te gaan, dan is het boekje een aanrader. Er staan prachtige foto’s in, maar ook mooie verhalen over de mensen die de tuin letterlijk “tot leven” wekken.
De tuin wordt bedreigd door geldgebrek, maar ook doordat men op de grond maar wat graag iets anders zou willen bouwen. Maar zo iets unieks in een verder tamelijk dor kantorenlandschap mag eigenlijk toch niet verdwijnen.

Bron: Parool.nl

Vlinders

De vlinders bij Take a word herinnerden mij aan de kaart die ik laatst stuurde aan een vriendin en het cadeaudoosje dat ik ook voor haar maakte.
Vlinders alom, nietwaar
 

The butterflies with Take a word reminded me of the card I made for a friend, together with the little box I packed her present in.

Butterflies everywhere!

 

Zelfgemaakt

Regelmatig gaan we bij vrienden eten en natuurlijk neem je dan iets mee. Dit keer was dat een flesje met likeur van Wilde Vlierbessen.In een gezellig papiertje verpakt en met een zelfgemaakt toepasselijk label eraan.

Op de achterkant een recept voor een toetje met de likeur.

   

 

Matjes

Matjes vlechten, dat is een tijd geleden. Op de kleuterschool, dat weet ik heel zeker. Zwarte matjes, waardoor ik oranje en gele strookjes moest vlechten. Eén op, één neer. Helaas was ik toen al tamelijk eigenwijs en probeerde ik wat het zou worden als ik één op en twee neer deed.
En dacht je dat de juf dat mooi zou vinden? Nou vergeet het maar! Nee, Elsje, dat doe je zo niet. Netjes telkens maar één op, één neer.
Het gekke is, dat ik nog altijd iets anders wil dan staat aangegeven. Met alles: recepten, breiwerken, patroontjes…. Ik moet en zal er mijn eigen inbreng in hebben. Al verander ik maar één klein dingetje.
En sommige mensen vinden dat nog altijd eigenwijs en recalcitrant…. Nou, lekker puhh!

Bron: http://www.historischmuseumdeventer.nl

Zelfgemaakt

Helemaal zelfgemaakt is dit kookboekje niet, want ik nam hiervoor een HEMA-fotoalbum. Daarin passen  de correspondentiekaarten van A6-formaat, die ik gebruik om recepten op uit te printen.

De omslag maakte ik van een leuk bedrukte theedoek. Een etiket erop en daarmee had ik een persoonlijk kookboek dat door de ontvanger kon worden aangevuld met eigen recepten.

Zomer

In plaats van zelf een vrijdagse foto op haar blog te plaatsen te plaatsen, vraagt Chantal vandaag anderen om een foto-link met een zomerse inslag.
Nou, als het niet regent zit ik graag in mijn tuin. En daarnet leek het even op, zon en zelfs een beetje warm.
Maar de afgelopen weken was dit, helaas, het geijkte ZOMER-beeld:

Alles wel mooi groen, maar nat, nat en nog eens nat.....

Wandelen

Wandelen is heerlijk. Lekker in de vrije natuur, rugzakje mee met boterhammetjes en wat te drinken en dan lopen. Soms een kort stukje, dan weer een stevige wandeling van vele kilometers. Meestal samen met mijn man of met een stel goeie vrienden.
We starten bij voorkeur met lekker weer. Koud is niet erg, maar nat is vervelend. Een klein buitje onderweg, daar kunnen we wel tegen.
Maar de Vierdaagse wandelen, ik moet er niet aan denken. Niet alleen vanwege de lange afstanden (want 50 kilometer is wel erg lang), maar ook vanwege de drukte. Met z’n ruim 40.000-den op pad. Nee, das niks voor mij!
Maar alle mensen die vandaag starten, wil ik wel een fijne Vierdaagse wensen. Met lekker wandelweer en zonder al te veel blaren.