Category Archives: Hobbies

over mijn hobbies

Reiger

Posted on by
In onze wijktuin zitten heel wat reigers, die de omgeving afstruinen op zoek naar een lekker hapje.
Nu worden er daar nieuwe bruggen gebouwd en dus zijn ze een beetje uit hun doen. Daarom strijkt er zo nu en dan een in onze tuin neer en staat dan reikhalzend bij de vijver. Meestal zijn ze te schuw om een foto te maken, maar  vorige week was dit exemplaar bijna tam en liet zich gewillig fotograferen.

Aan de ene kant vind ik het prachtig, zo’n groot beest in de tuin. Maar na die ene keer een poepende reiger boven mijn auto te hebben gehad, weet ik niet of ik zijn bezoek nou zo erg moet waarderen. Zo’n grote reigerflats  is niet echt prettig om in je tuin te hebben. En de kikkers en salamanders in de vijver zullen hem ook wel liever zien opvliegen.

  

 

Boeken

Posted on by
Boeken aanbevelen vind ik altijd een beetje moeilijk. Wat de een prachtig vindt, is voor de andere niet om te pruimen. Gelukkig lees ik ook bij anderen dat zij boeken soms helemaal niet uitlezen, want dat heb ik regelmatig.
Toch kreeg ik van Dorothé  laatst een prachtig boek op: Hotel Quadriga van Jenny Glanfield. Het vertelt de geschiedenis van een super luxe hotel in Berlijn, vanaf het  het eind van de 19e eeuw tot 1933. Met de grote verschillen tussen rijk en arm, adel en “gewoon volk” en een stad in ontwikkeling. Met de mensen die hun kansen weten te grijpen en de schlemielen die telkens naast op het verkeerde paard wedden. Natuurlijk gaat de geschiedenis door, dus ik ben benieuwd hoe het verder loopt, in de Tweede Wereldoorlog en daarna, met Berlijn als verdeelde stad.
Het belooft nog heel wat avondjes op de bank, met thee en koekjes. Want het zijn nog twee dikke pillen, die ik bij de bieb heb aangevraagd.		  

Nostalgie

Posted on by
Als we naar de markt gaan, gaan we meestal ook naar de kerkbazaar.
En deze week lag, in de allereerste doos die ik zag, het Muizenboek.
Dat heb ik als kind zo vaak gelezen, dikke tranen om gehuild en in angst gezeten of het ooit weer goed zou komen met die arme muisjes. En daar lag het weer. Helemaal zoals ik me herinner, een beetje verfomfaaid, met losse blaadjes, maar nog verder helemaal intact.
En voor 50 eurocent laat je dat niet liggen. Eerst moet het gerepareerd worden en dan gaat het bij de andere boeken, op de zolder. Om zo nu en dan nog eens terug te lezen.		  

 

Hersfstkleur

Posted on by
Sommige planten zijn altijd mooi.

Neem deze: de Fothergilla. In het voorjaar bloeit hij als een van de eersten, niet opvallend, maar wel geurend. En als je dan even in het zonnetje zit, word je omgeven door een subtiel lentegeurtje.

Zomers heeft hij mooi gevormd frisgroen blad. Hij is goed in toom te houden en kan gesnoeid worden.

Maar ik vind dat hij zijn ware schoonheid in de herfst ontvouwt. Langzaamaan zie je de bladeren verkleuren. Van groen naar geel, naar rood. Tegen een achtergrond van donkere klimop geeft dat een prachtig effect.

  

Toch nog…

Posted on by
Schreef ik laatst dat de hoop op een echte “Cuvée Bonheur”door de vogels naar de gallemiese was geholpen, er is toch nog wijn in het verschiet. Niet van onze eigen druiven, maar van de worskhop wijnmaken die Leo en ik voor onze verjaardag van schoonzus- en zwager kregen.
Afgelopen vrijdag was het zover. We werden naar De Wijkgaard in Meteren gebracht, waar we met nog twaalf anderen kennis maakten met het zelf wijn maken. En dat is toch iets meer dan druiven persen en de natuur verder zijn gang laten gaan. Eerst moest alle materiaal goed gereinigd worden. Daarna werd er in een flink vaatje appel- of druivensap gemengd met bananensap en flink geroerd,. Daarna moest de zuurgraad en het suikergehalte worden gemeten. Suiker, zuur, gist en nog het een en ander werd toegevoegd.		  

En tenslotte mochten we flessen vullen en daarop een waterslot doen. Die flessen (voor elke cursist een rode en een witte wijn in wording) kregen we mee naar huis. Die staan nu op het aanrecht in de keuken. En gisten dat het doet!! Soms lijkt het net een orgeltje, dat blob-blob geluid uit die watersloten.
Als het niet meer bubbelt, dan moeten de inhoud worden overgeheveld en weer van het waterslot worden voorzien. En dan begint het lange wachten, want pas volgend jaar zal de wijn “op dronk” zijn.
Ook hier geldt dus, geduld is een schone zaak!

 

Yoghurt-tulband

Posted on by

Dit recept is oorspronkelijk van Donna Hay, maar door mezelf een beetje aangepast. Ik vond hem iets te zoet en het suikerglazuur zeker te veel van het goede. Omdat de cake met olie gebakken wordt, blijft hij lekker mals. En, niet onbelangrijk, is hij cholesterol-vriendelijker dan cake met (room)boter . Bak hem in een tulbandvorm, omdat hij dan het beste gaar wordt.

180 ml olie (zonnebloem of arachide)
2 eieren
1 eetlepel fijn geraspte citroenschil
2 eetlepels citroensap
250 gram dikke (griekse) yoghurt
325 gr. basterdsuiker
270 zelfrijzend bakmeel
snufje zout

 

Verwarm de oven voor tot ca. 175-180 graden.
Doe olie, eieren, yoghurt, citroenrasp, citroensap en suiker in een kom. Meng door elkaar. Zeef de bloem met het zout boven de kom en roer alles door elkaar tot een dik beslag. Vet de tulbandvorm goed in, bestrooi met bloem of paneermeel en doe het beslag er in. Schud even zodat het beslag gelijkmatig in de vorm zit.
Zet de vorm in het midden van de oven en bak de cake in ca. 35 – 45 minuten goudbruin. Test of het gebak gaar is door een satéprikker in het midden van de cake te prikken. Komt hij er helemaal droog uit, dan is de cake gaar.

  

Rode sneeuw in december

Posted on by
Dit boek van Simone van der Vlugt zag ik liggen in de bieb. Vluchtig las ik de omslag en dacht dat het over Jacoba van Beieren ging. Maar dat is een ander boek.
Dit gaat over een vrouw ten tijde van Willem van Oranje. De tijd van de Geuzen en Leiden’s ontzet. Over oorlog, honger, en rovende en verkrachtende soldaten. Maar ook over liefde, opofferingen én de pracht en praal van die tijd.
Ik heb  het in één adem uitgelezen. Een aanrader voor iedereen die van historische romans houdt.		  

Cuvée Bonheur

Posted on by
Vorig jaar november werd de tuin veranderd en plantte de tuinman een witte druif langs de pergola. Met argusogen bekeek ik regelmatig de groei en ja, in maart kwamen de eerste kleine blaadjes, gevolgd door iets wat op bloesem leek.
In de loop de tijd verschenen daarop zo’n zeven kleine trosjes die op druiven leken en groter en groter werden. We verheugde ons op onze oogst, dagdroomden zelfs over een overvloedige hoeveel witte druiven de komende jaren, die we dan zouden kunnen omzetten in onze eigen “Cuvée Bonheur” 😉
Afgelopen maandag leek het juiste moment om de oogst van dit jaar binnen te halen. Maar helaas, de vogels waren ons voor en hadden onze druiven al vakkundig opgepeuzeld. Voor ons restten alleen nog deze troosteloze lege trosjes.		  

Herfst

Posted on by
Je ruikt het als je buiten komt; je voelt het aan de temperatuur; je ziet het aan de regen en de wind die de bomen doet buigen.

Het is herfst. Er kunnen nog mooie dagen komen, maar de zon krijgt minder kracht. De avonden worden langer en in de badkamer is ‘smorgens de verwarming aan.

Niet alleen maar kommer en kwel, want ik vind dit seizoen ook wel wat hebben. Kaarsjes aan, lekker kopje thee, met een goed boek op de bank. Lekker en gezellig.

Maar de kleuren van de zomer wil ik nog wel even vasthouden. Vandaar deze “last roses of summer”

  

Zelfgemaakt

Posted on by

En hier ben ik nou zo druk mee geweest: Taarten bakken.
Alles is zelfgemaakt, de basis, de vullingen, de versieringen, ja zelfs de marsepein. Dankzij de recepten voor de marsepeintaart; chocolade biertaart en Victoria appeltaart en de instructies van 24Kitchen. Zoals ik deze week al schreef, ging er heel veel voorbereiding aan vooraf. Maar het was de moeite waard. Het komt niet zo vaak voor dat ik drie taarten tegelijk bak. We moeten uiteindelijk wel een beetje op onze lijn letten.
Maar gisteren en vandaag maken we een uitzondering. Hopelijk vindt de visite ze ook lekker.