| Het is me ook wel eens gebeurd: parkeren op een invalidenparkeerplaats. Nadat iemand mij terecht had gewezen, wist ik niet hoe gauw ik er weer weg moest gaan. Nou, niet die meneer met de mooie cabrio, bruingebrand en sportief (nou ja…). Hij zette zijn auto plompverloren neer, stapte vief uit en rende naar de supermarkt. Hij had duidelijk haast, ja, ja. Zou voor zo’n man dit bord helpen? Ik vind het wel een logische ruil… |
 |
Category Archives: Fotografie
Verwaarloosd
 |
Nee, dit is geen goeie reclame voor Gamma of Karwei. Maar in Venetië doen ze daar niet zo moeilijk over. Wie maalt er nou om een bladdertje verf meer of minder? Het leven is mooi, de zon schijnt en de wijn vloeit. Tenminste zo hebben wij dat ervaren. Maar als je er echt het hele jaar door woont, zal het anders zijn. Want boodschappen doen is er zeker geen sinecure. En voor rollators en scootmobiels zijn de straten nou ook niet echt geschikt.
Maar goed, dit plaatje past wel prima bij het thema “verwaarlozing” van Take-a-pic van deze week. |
Deel dit op:
Lekker Hollands
| Een zomeravond in Weesp. Even lekker langs het water lopen en later eten op een terras aan het water.
Gewoon lekker Hollands plaatje. |
 |
Deel dit op:
Aken
| Afgelopen weekend hebben we gewandeld in Aken. Niet zomaar op de bonnefooi, maar met een zeer bevlogen gids: Paul de Wit. Hij organiseert voor kleine groepen rondleidingen door Luik en Aken en door het mooie Limburgs landschap. En dat niet alleen, kijk maar op zijn website.
We begonnen om half tien en eindigden de wandeling om zes uur. Maar de dag was omgevlogen, niet alleen door wat we allemaal gezien hebben, maar ook door Paul’s verhalen, die met een flinke scheut humor werden opgedist. En… niet te vergeten de rustpauzes in gezellige cafeetjes en Kneipen |
 |
Zo begonnen we de wandeling met een behoorlijke klim naar een oude watertoren, waar nu een draaiend restaurant in is gevestigd. Daarna door een heerlijk herfstig park naar het centrum van de stad, naar de Dom en het Rathaus. Beide gebouwen onlosmakelijk verbonden met Karel de Grote. Door straten en steegjes met prachtige huizen in Jugendstil en langs beeldengroepen met een verhaal. Maar soms sta je ook ineens bij een gebouw dat nergens bij lijkt te passen.
En tussendoor even uitblazen bij een kopje koffie met een broodje of een koel biertje. In het laatste kroegje werden wij ook nog verrast door een dame die met een stem als een klok liedjes van Zara Leander zong.
De gezamenlijke maaltijd in een restaurant in de studentenwijk was een mooie afsluiting van een heerlijke dag!
Deel dit op:
Pink Ribbon (3)
| Vandaag is niet alleen het einde van de zomertijd, maar ook het einde van de Pink Ribbon-maand.
Ik zag dit affiche in Hiroshima en realiseerde me in eerste instantie eigenlijk niet waar het over ging. |
 |
Deel dit op:
Paddestoelen
| Het schijnt een goed paddestoelenjaar te zijn. En paddenstoelen duiken dus overal op als thema. Ook bij Take-a-pic deze week.
Voor mij is de ultieme paddestoel toch nog steeds deze, rood met witte stippen. En kabouter Spillebeen fantaseer ik er meteen bij. |
 |
 |
Maar dit vind ik ook een heel mooie soort. Zouden hier elfjes op gaan zitten? |
Deel dit op:
Iraans recept
De komende weken wil ik graag wat recepten publiceren die refereren aan de landen waar onze zoon door reist.
Dit recept komt niet uit één van mijn eigen kookboeken. Ik heb op internet gezocht naar recepten uit de Iraanse keuken en kwam toen dit op een kookblog tegen. Ik heb het onveranderd, dus ook de links, overgenomen.
Stoofpotje met rundvlees en aubergines
Soepen en stoofpotten worden overal ter wereld bereid. Het is natuurlijk de oervorm van koken: alle ingrediënten in een pan en zo gaar laten worden. Bij stoven bak je dan eerst het vlees en de groenten aan en doe je ze met wat vocht in een pan en dan heb je er geen omkijken meer aan.
Deze Iraanse stoofpot met rundvlees en aubergine laat zien dat je ook met zomerse groenten kunt genieten van een stevige en vullende maaltijd. Dit recept komt uit het kookboekje Mevrouw Kookboek uit Iran (daarover later meer).
IRAANS STOOFPOTJE MET RUNDVLEES EN AUBERGINE
Voor 6 personen
Ingrediënten:
* 500 gr rundvlees zonder bot
* 8 kleine, dunne aubergines (of 4 grote)
* 1 dl zonnebloemolie, olijfolie of roomboter, plus 2 eetlepels extra
* 100 gr gele spliterwerten (lappeh in het Perzisch)
* 3 ui
* 1 dessertlepel tomatenpuree
* 1 glas tomatensap
* 1/2 tl saffraan
* limoensap, zout en peper naar smaak
Bereidingswijze:
Pel en snipper de uien, verwarm de 2 eetlepels olie of boter in een pan en bak 1/3 van de ui langzaam goudbruin.
Was de gele spliterwten en kook ze half gaar (kijk op de verpakking).
Schil de aubergines, snijd ze in de lengte in twee stukken (de grote in kwarten of zessen) en bak deze in tweederde van de olie tot ze goudbruin zijn. Aubergines slurpen de olie graag op, dus houd het vuur laag. Haal de aubergines als ze gaar zijn uit de pan en houd ze apart.
Snijd intussen het vlees in stukken van 2 centimeter. Verwarm de rest van de olie en bak hierin het vlees met de rest van de uien goudbruin. Doe dit eventueel in porties, zodat je het vlees goed kunt bakken.
Voeg de halfgare spliterwten, saffraan, een glas water, de tomatenpuree, het tomatensap en het limoensap toe. Laat zonder deksel op laag vuur stoven tot ongeveer een glas aan vocht in de pan zit. Voeg de gebakken aubergines, peper en zout toe en laat nog even stoven.
Garneer met de gebakken uien en serveer met rijst en een salade.
Tip: Je kunt de spliterwten ook weglaten.
Uit het kookboek: Mevrouw Kookboek uit Iran – Ali Soleimani – isbn: 9789078660149 – hier te bestellen
Deel dit op:
Ongezellig
| Laatst moesten we in Den Haag met de bus naar Wassenaar.
De bus stopte op het busstation bij het Centraal Station in Den Haag. Hoewel het best wel aardig weer was, trof het busstation me als het toppunt van ongezelligheid. Grote plassen, kale perrons, gierende wind en nergens, maar dan ook nergens iets te koop. Grijs, grauw, onappetijtelijk. |
 |
Oh wat verlangden we toen naar de gezellige rommelstations in China, de drukke winkeltjes op de stations in Japan.
Oh Oh Den Haag, wat een gemiste kansen!
Deel dit op:
Serene rust
| Het had geregend en we waren bijna de enigen die middag. In de grote Shukkei-en tuin in Hiroshima heerste een serene rust. Je waant je in een sprookjeslandschap en dat is het ook wel een beetje. Want de planten en bomen worden met pijnlijke nauwgezetheid gesnoeid, de bruggetjes en doorkijkje zo geregisseerd totdat de illusie van een weids landschap wordt gerealiseerd. |
 |
Deel dit op:
Isfahan
Wat zouden we graag zo nu en dan met onze zoon meereizen, want hij heeft inmiddels al heel wat moois gezien.
Ter compensatie zoek ik dan maar op internet, waar ik dit filmpje over de adembenemende architectuur van Isfahan vond:
