Twee jaar geleden maakte ik deze foto vlakbij huis. Wat een verschil met nu. Toen alles prachtig wit en een strakblauwe lucht en koud. Nu gaat de temperatuur bijna richting voorjaar. We hebben wel wat mooie dagen gehad en ik mopper dan ook niet. Maar de regen en het sombere weer maken me niet vrolijk. Daarom dus maar terug gegrepen op mijn fotoarchief voor een echt winters plaatje.
Afgelopen weken heb ik regelmatig foto’s voor de Winterfotojacht 2014 gemaakt, maar sommige onderwerpen kwamen nog niet zo mooi voorbij. Tot deze week, toen we een middagje Blijdorp deden.
Voor de opdracht gevleugeld kreeg ik van alles voor de lens, van prachtige vlinders tot boos kijkende gieren. Hieronder wat foto’s die ik maakte:
 |
 |
Al eerder maakte ik deze, al winkelend in de stad. Die passen toch ook mooi in dit bericht?
 |
 |
Langs de Tokaido-weg lagen niet alleen herbergen voor de reizigers, maar ook vele tempels, met prachtige toeganspoorten, Torii. Zo’n Torii markeert de overgang tussen de profane (gewone) wereld en de heilige wereld. Waarschijnlijk leidt deze poort naar de Yugyoji tempel.
bron: http://kiritz.jp/2012/09/hiroshige-the-fifty-three-stations-of-the-tokaido/
| Ik weet niet of de huidige tempel nog dezelfde is als in de tijd van Hiroshige, maar dit is een foto van de Yugyoji tempel nu. |
 bron: Google Earth |
Wie denkt dat ik me opgegeven heb voor de komende bruggenloop en nu hard aan het trainen ben, moet ik teleurstellen. Want onze bruggenloop wordt gewoon in wandeltempo gemaakt.
Afgelopen zondag was het zulk lekker weer, dat we ons rondje wel weer eens konden maken. We reden met de metro naar Beurs en liepen over de Willemsbrug naar de Erasmusbrug en daarna weer naar de metro. Onderweg maakten we nog een omweg naar het Fotomuseum om daar de tentoonstelling “Echte Rotterdammers” te zien.
Zoals altijd ging onze camera mee en dus maakten we diverse foto’s van de skyline en ander dingen die we zo onderweg tegenkwamen.
Door de stevige wind waren we lekker opgefrist en hongerig,Leo’s zuurkoolschotel smaakte dan ook voortreffelijk!
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Eén vallende boom maakt meer lawaai dan een groeiend bos. |
De volgende etappe op de Tokaido was Totsuka. Hiroshige toont hier een ruiter, die van zijn paard afstijgt en van plan is het theehuis te bezoeken. Totsuka ligt een dag reizen vanaf Nihonbashi. Tijd dus voor een welverdiende rustpauze. 
 |
Ook nu komen reizigers aan in Totsuka (een deel van Yokohama), maar dan met de trein. Ongetwijfeld zijn er nu ook diverse theehuizen om even uit te rusten. Al kun je ook in de trein een hapje eten of iets te drinken kopen. |
Eén van de lastigste onderwerpen bij Winterfotojacht 2014 vind ik de categorie “gezicht op een onverwachte plaats”. Dit soort onderwerpen moet je eigenlijk spontaan zien. Maar als je er naar op zoek gaat, dan zie je niks of je kunt het niet fotograferen. Omdat je in de auto zit, of het te ver af is….
Maar…. het is me toch gelukt. De eerste foto maakte ik tijdens een wandeling en was een gelukje, de andere is mijn fietstas en die hangt notabene naast de wasmachine. Dat gezicht was me gewoon nog niet opgevallen 😉
 |
 |
Zeker weten dat ik zo hier en daar mooie hartjes gefotografeerd heb. Maar omdat ik mijn foto’s niet van tags voorzien heb, moet ik het van mijn eigen geheugen hebben. Gelukkig wist ik zeker dat ik op één van de kerstmarkten van die suikerzoete harten van taaitaai gezien had. En ja hoor, in Düsseldorf, alweer in 2006, dus best lang geleden.
Bettie, dit zijn mijn suikerharten voor jouw hartjes-serie:
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Fotograferen is scherper herinneren Deze spreuk vond ik op de site Leven in Poëzie, waar naast spreuken ook prachtige gedichten te vinden zijn. |
| Bij het zoeken naar een onderwerp voor Stuureenfoto van deze week dacht ik in eerste instantie aan een foto die ik maakte in Lissabon. Voor die trip kende ik Pessoa nauwelijks. Maar we zagen hem daar elke dag. Dit beeld stond namelijk bijna voor de deur van ons hotel. Eigenlijk staat het voor de deur van Café A Brasileira, een prachtig café in jugendstil. Als je in Lissabon bent, moet je het zeker gaan zien. Het hoort bij de stad, net zo als de leuke trammetjes, de fado en de heerlijke Pasteís de Belém!
|
 bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Fernando_Pessoa |
