Zeker weten dat ik zo hier en daar mooie hartjes gefotografeerd heb. Maar omdat ik mijn foto’s niet van tags voorzien heb, moet ik het van mijn eigen geheugen hebben. Gelukkig wist ik zeker dat ik op één van de kerstmarkten van die suikerzoete harten van taaitaai gezien had. En ja hoor, in Düsseldorf, alweer in 2006, dus best lang geleden.
Bettie, dit zijn mijn suikerharten voor jouw hartjes-serie:
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Fotograferen is scherper herinneren Deze spreuk vond ik op de site Leven in Poëzie, waar naast spreuken ook prachtige gedichten te vinden zijn. |
| Bij het zoeken naar een onderwerp voor Stuureenfoto van deze week dacht ik in eerste instantie aan een foto die ik maakte in Lissabon. Voor die trip kende ik Pessoa nauwelijks. Maar we zagen hem daar elke dag. Dit beeld stond namelijk bijna voor de deur van ons hotel. Eigenlijk staat het voor de deur van Café A Brasileira, een prachtig café in jugendstil. Als je in Lissabon bent, moet je het zeker gaan zien. Het hoort bij de stad, net zo als de leuke trammetjes, de fado en de heerlijke Pasteís de Belém!
|
 bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Fernando_Pessoa |
Bij het begin van de winterfotojacht 2014 leek het nog een eeuwigheid voordat de uiterste datum in zicht kwam. Maar nu zijn het nog maar een paar weken tot 1 maart 2014 en de opdrachten liggen ook niet zo voor de hand. Dus stop ik mijn cameraatje regelmatig in mijn jaszak, zodat ik meteen bij een goed object kan toeslaan.
Inmiddels staan er al diverse mappen met foto’s op mijn computer, die misschien de eindstreep zouden kunnen halen. Bij mijn vorige blog had ik de foto’s nog niet in een categorie geplaatst, maar nu weet ik zeker dat die foto’s bij de “lijnen” horen.
De volgende serie past helemaal in het thema “herhaling”:
 |
 |
 |
 |
Hodogaya is de vierde rustplaats op de Tokaido-weg die Hiroshige weergaf. Er is al een groep reizigers aangekomen, maar dan komen over de brug nog eens dragers met grote kisten.
Nu is Hodogaya een onderdeel van Yokohama, met een grote chemische fabriek. Maar het is ook de rustplaats van vele Engelse, Australische, Nieuwzeelandse en Indiase militairen, die in de Tweede Wereldoorlog omkwamen.
De begraafplaats ligt slechts 300 meter verwijderd van de oude Tokaido-weg.
Rotterdam is helemaal hip en trendy, zeker nu de Rough Guide haar op de 8e plaats van meest interessante steden heeft gezet. Gisteren vroeg Bettie welke stad het hoogst op je lijstje had staan. Kijk bij haar als je mijn antwoord weten wil.
Rotterdam is de stad waar ik woon en dat is iets anders dan er toerist zijn. Maar ik hou van de dynamiek, de gedurfde architectuur en de mentaliteit van “niet lullen maar poetsen”. Al wordt het me soms te veel als ik weer eens niet weet welke tram of bus ik moet nemen, omdat alles omgeleid is. Er is hier altijd wel een bouwput of de straat ligt weer eens open.
Heb jij een favoriete stad, kijk dan ook op Stuureenfoto, want daar is “place to be” het weekthema.
Dit is de derde halte op de Tokaido. Hiroshige laat zien hoe de reizigers met een boot worden overgezet. Op de achtergrond is Mount Fuji te zien.
Tijdens onze reis in Japan reed de Shinkansen ook langs Mount Fuji. Helaas was het die dag mistig en konden we hem niet zien. Ik heb de foto op internet gezocht.
Het is weer januari en dus…. kun je geen blad opslaan of er wordt over diëten en afslanken geschreven. Want die kerstdiner-kilo’s moeten er af natuurlijk. Op dieet moeten we, allemaal.
Vorig jaar heb ik besloten dat IK het helemaal gehad heb met de afslankmaffia. Ik eet normaal, niet te veel, niet te vet. Niks uit een pakje of light, maar lekker vers!
Maatje 34 heb ik nooit gehad en zal ik dus ook wel nooit meer krijgen. Maar ik ben blij met mijn lijf, dat dat misschien niet topslank is, maar wel super gezond. En dat wil ik zo houden!
Gelukkig, mijn fotoarchief is weer te bereiken al zijn de computerproblemen nog niet opgelost. Maar nu kan ik dan eindelijk hier een Madonna-foto plaatsen en weer meedoen met Bettie’s fotoserie.
Deze Madonna met kind vond ik in Brugge, alweer een paar jaar geleden. Aan dit soort beelden kan ik niet voorbij gaan zonder een foto te nemen. Ik vind ze zo ontroerend.
Deze mooie wolkenlucht zag ik gisteren, met de silhouetten van containerkranen. Waar? Natuurlijk in de Rotterdamse haven!
