Vandaag beginnen de Wereldhavendagen 2017 in Rotterdam. Elk jaar weer een groots spektakel met heel veel excursies en demonstraties van allerlei maritieme bedrijven.
Gisteren waren er al veel voorbereidingen te zien. Podia werden opgericht, tenten stonden her en der in het havengebied en marineschepen werden naar hun tijdelijke ligplaats gesleept. En daar konden we dus mooi even bij meekijken tijdens onze wekelijkse Ganzenpas-wandeling. Want ondanks de regen aan het begin van de morgen, gingen we toch op weg en kijk… na een kwartiertje kwam de zon en werd het een heerlijke wandeling.
Category Archives: Fotografie
Paarden
Kwamen we in Newmarket (Groot Brittannië) in een paardenfile terecht, ook in Wenen vielen we met onze neus in de boter. Want er waren geen voorstellingen van de Spaanse Rijschool, maar al die mooie Lippizaner paarden hebben toch een beetje beweging nodig. En juist toen ze weer in keurige rijen werden teruggebracht, liepen wij daar en konden we zien hoe elke ruiter zijn paard op stal zette en verzorgde.
En in Wenen rijden natuurlijk ook tientallen koetsjes met mooie paarden. Dit meisje kon haar geluk niet op, dat ze even op de foto mocht met zo’n mooi dier.
Wenen
De laatste dag in Wenen hadden we nog alle tijd. Het vliegtuig zou pas in de avond vertrekken, dus pakten we het openbaar vervoer en gingen naar het Hundertwasserhaus. De autodidact Hundertwasser (1928-2000) proppageerde in het begin van de jaren tachtig een architectuur met mer oog voor de mensen en de natuur, die een grote plaats in zijn gebouwen inneemt. Bomen en planten groeien welig op balkons en vensterbanken en hebben ook een luchtzuiverende werking. Heel ecologisch en dat is dan weer modern in deze tijd. Ook de vele heldere kleuren en versieringen met grillig mozaïek maken de gebouwen in meerdere opzichten interessant en foto-waardig.
Ergernis
We scheiden het afval. Dat op zich is natuurlijk geen ergernis, alhoewel ik me soms enorm boos kan maken over verpakkingen met plastic én papier. Want dat is bijna niet van elkaar te krijgen. En al dat plastic is dan ook nog vaak gewoonweg overbodig.
Maar gft-afval kan niet in een gewone plastic zak. Daar hebben we bio-afbreekbare zakken voor. Het voelt als plastic maar is “minder schadelijk voor het mileu”. Nou dat zullen we dan maar geloven.
Maar de ergernis begint, als je zo’n zak wilt gebruiken. Wat een geklooi! Want met geen mogelijkheid krijg je die zak uitgevouwen, zodat hij over de afvalbak kan worden getrokken. Ik weet niet waar het aan ligt. Vroeger ging het gemakkelijker, maar nu is het echt een rotklus.
Wenen
Wie in Wenen is, moet natuurlijk een keer naar het prachtige slot Schönbrunn. Een toeristentrekker van je welste. Het was een prachtige dag, het slot baadde in het zonlicht. Met een beetje fantasie kun je je voorstellen dat het immense plein er voor werd bevolkt door koetsen, palfreniers in mooie uniformen en dames in elegant ruisende japonnen. Oké, de huidige toerist loopt er bij alsof er nog een gigantische bouwvakklus te klaren is en elegantie is soms ver te zoeken, maar vooruit, even wegdromen mag wel…
We hadden al kaartjes en sloten dus al snel aan in de rij voor de toegang. Binnen mocht niet gefotografeerd worden, maar toen ik zag dat er diverse telefoontjes uit de zaken gehaald werden en er lustig op los gefilmd en gekiekt werd, heb ik me van dat verbod niets aangetrokken. Toch vind ik de foto’s die je er maakt altijd wat teleurstellend.
We liepen door een aantal zalen, waar keizer Franz Josef gewoond had, met zijn vrouw Elisabeth, die wij beter kennen als Sisi. En we bekeken de enorme, strak aangelegde tuin
Alle pracht en praal ten spijt, is het geen leven waar ik jaloers op ben. Zoveel goud en opsmuk, zo bedompt en van de buitenwereld afgesloten.
Natuur in de stad
Dat hadden we eerlijk gezegd niet verwacht, dat we zouden uitkijken op een lavendelveldje vanuit ons hotelkamerraam. Maar op het dak van de aanbouw van Boutiquehotel Stadthalle in Wenen was toch echte lavendel aangeplant. Er stonden zelfs bijenkasten. In het hotel zelf kon je de honing en andere producten kopen die van die lavendel gemaakt waren.
De buitenmuren van het hotel waren beplant met varens en klimplanten en voor een groot deel voorzien van zonnepanelen, zodat ook de energie op eigen kracht werd opgewekt.
Verder waren alle zaken in het hotel zoveel mogelijk biologisch. Dus begon de dag al met een gezond en heerlijk ontbijt.
Zo kan natuur in de stad dus ook worden gebruikt.
Aanbevolen
Iedereen heeft wel eens last van een verkoudheid. Lastig hoor, als je de hele dag loopt te niesen en het water uit je neus druipt. Maar het vervelendst van zoiets vind ik dat je neus ook zo pijn gaat doen. De mijne wordt, ondanks zachte papieren zakdoekjes, altijd rood en rauw. En wat ik er ook op smeerde, niks hielp.
Totdat ik laatst weer zo verkouden was en toevallig het doosje littekencrème van Biodermal op mijn nachtkastje zag staan. Die littekencrème gebruik ik eigenlijk al jaren lang. Inderdaad, om de diverse sporen van operaties zacht en soepel te houden. Maar nu gebruik ik het dus ook voor mijn neus. Even een heel klein beetje erop smeren voor het slapen gaan en je neus is de volgende morgen weer tiptop in orde.
Een klein tubetje van 25 ml. is beslist niet goedkoop, maar je doet er ongelofelijk lang mee. Even googlen loont, want er zijn diverse leveranciers met uiteenlopende prijzen.
Wenen
Meteen na aankomst op het vliegveld kochten we een 72-uurs kaart voor het openbaar vervoer. Dat is in Wenen prima geregeld, al zijn er op dit moment nogal wat opbrekingen en wijzigingen. Maar die worden keurig aangegeven. En och, even een stukje lopen in die mooie stad is geen straf. Voor lange afstanden is er een uitgebreid net van trams, bussen en U-bahn. Ondanks de drukte overal, hoefden we zelden te staan. Soms stond zelfs een hoffelijke Wener voor ons op… Ach ja, ouder worden heeft ook z’n bekoringen 😉 😉 😉
En overal vind je standbeelden, fonteinen, monumenten en gebouwen, rijkelijk versierd. De Weners hielden en houden wel van een ornamentje…
Boek
Jaren geleden las ik “Pilaren van de aarde” van Ken Follett, een door mij zeer bewonderde schrijver. Hij schrijft niet alleen thillers, maar ook diverse historische romans. En het zijn meestal nogal omvangrijke werken. Nu heb ik “De Brug naar de hemel” als e-book. Niet groter dan mijn e-reader en toch 1100 pagina’s. Waar ik doorheen gevlogen ben. Want ook dit boek leest weer als een trein.
Het speelt in de 14e eeuw in Kingsbridge, waar ook de “Pilaren…” zich afspeelde.
De levens van de vier hoofdpersonen raken met elkaar verwikkeld door een incident op een feestdag en het geheim van de mysterieuze monnik blijft hen levenslang beïnvloeden.
De kathedraal staat er nog steeds, al is een deel inmiddels wat bouwvallig. En hoewel Kingsbridge welvarend is door de wolhandel, beperkt de smalle brug het handelsverkeer. Als de brug instort, heeft de jonge maar geniale bouwer een revolutionair plan. Niet iedereen loopt daar warm voor, want elke partij heeft zo zijn eigen belangen. Er ontstaan verwikkelingen, waarin de hele stad wordt meegesleurd. Welvaart en rampspoed, honger, ziekte, genezing en dood, angst en moed wisselen elkaar af. Soms worden dromen worden bijna werkelijkheid, maar telkens geeft het noodlot net een andere wending aan de levens van de hoofdpersonen.
Voor wie van historische romans houdt, zeker een aanrader.
Wenen
Bij een bezoek aan Wenen behoort niet alleen Schönbrunn, maar ook een tochtje naar Grinzing. Om er in een Heurigen wijn te drinken en Bretzel te eten. En dat deden we dan natuurlijk ook. De vorige keer dat ik in Wenen was met mijn vriendin Irene hadden we dat ook gedaan. En net als toen, was het nu ook schitterend weer. Misschien zelfs wel een beetje te warm. Maar we lieten ons niet tegenhouden, namen ’s middags tram 38 naar Grinzing en wandelden daar wat, waarbij we zoveel mogelijk schaduw opzochten.
Grinzing is een gezellig dorpje, waar de wijnhuizen zij aan zij staan, waarvan er vele in augustus gesloten zijn. Maar Restaurant Brandl had een mooi terras, met grote parasols en heerlijk koele wijn. Wat wil een mens nog meer…?
We aten er ’s avonds ook nog heerlijke Eierschwammerln (cantharellen), een gerecht dat in Nederland niet zo vaak op de kaart staat. Gewoon een gezellige en fijne dag!



