Johan Cruijff zei het al: Je gaat het pas zien als je het doorhebt. En zo is het maar net. Wanneer je zelf in een situatie terecht komt, weet je wat er niet in orde is.

We lezen allemaal wel eens iets over gebouwen die niet toegankelijk zijn. Nou, vooruit, je kunt er wel naar binnen, maar als je naar het toilet of een hogere verdieping moet in je rolstoel, dan ….

Nou zit ik niet in een rolstoel, maar door mijn knie was trappenlopen nogal pijnlijk. Thuis is het goed te doen, maar op een vreemde trap, met mensen achter je, wordt het al snel lastig en vooral pijnlijk. Maar denk je daaraan als je kaartjes voor een concert bestelt? Zeker niet als er nog niks aan de hand is.

Maar vorige week gingen we naar een concert in Tivoli/Vredenburg. Een concert op de 9e verdieping. Met roltrappen naar boven – tot de 6e. Daarna een trap. Geen lift? Jawel, maar daarvoor heb je een pasje nodig. En een medewerker die meeloopt, omdat je anders niet weet hoe je bij de zaal moet komen.

Lang verhaal kort: we kwamen er wel, net op tijd. Maar het plezier was bedorven. En na afloop weer zoeken en vragen of je naar beneden mocht.

Zijn er ook anderen die dezelfde moeilijkheden ondervinden. Ja, en het ook al lang gemeld hebben. Dit verdient echt meer aandacht.