| Het hing zomaar aan een paaltje, in het bos. Geen moeder, geen oma, geen kind meer in de buurt. Ja, het was ineens warm geworden. Kindje huilde en had het warm. Jasje dus uit. En daarna speelde ze wat. Toen ze terug gingen naar huis scheen de zon nog, geen windje dat kilte bracht. En zo vergeet je dus zo’n jasje. Zouden ze nog teruggegaan zijn? Of heeft iemand anders het meegenomen. Zo van “Hé, mooi jasje!”en het toen achterop de fiets meegenomen? Wat een vragen bij zomaar een vergeten kinderjasje. |
 |
Category Archives: Rotterdam
Hondenpoep
| Ik weet eigenlijk niet of dit een typisch Rotterdams beeldje is, maar ik vind het wel iets speciaal voor mijn stad. Een beeld van een hond, naast zijn hondendrol. Net iets waar je je groen en geel aan ergert als je er in trapt. Maar dit is wel toch een schattig beestje en dat hij… nou ja, vooruit hij moet toch ook wel eens. Zo te zien hebben heel veel mensen zijn koppie geaaid en ook die drol. Maar dat gaat me toch iets te ver. Fikkie blijf nog maar lekker zitten, daar op de Oude Binnenweg. |
 |
Deel dit op:
Kijk om omhoog!
 |
Het is verstandiger om op straat voor je te kijken en ook te zien waar je je voeten neerzet. Want voor je het weet zit er kauwgum, of erger hondepoep, aan je schoen. Maar ik kijk ook vaak omhoog, langs de gevels. En dan stuit je ineens op zo’n fraai geveltje. Waar? In Rotterdam, op de Oude Binnenweg.
|
Deel dit op:
Stadsbeeld
| Geen idee wie het maakte, geen idee wat het precies voorstelt, maar telkens als ik hier langs rij wordt mijn humeur opgepept. Speciaal als het regent, want hoe grauw het dan ook kan zijn, alles wordt er vrolijker van.
Het staat op de muur van een pand aan de Diergaardesingel in Rotterdam. |
 |
Deel dit op:
Mes en Vork
| De uitnodiging van Wieneke om gezellig thee te komen drinken, herinnerde mij aan het plan om vandaag in Rotterdam de tentoonstelling Mes en Vork te bezoeken. Deze tentoonstelling wordt gehouden in het Schielandhuis, één van de weinige nog bestaande historische gebouwen in mijn stad en is nog te zien tot 15 mei 2011.
De kleine tentoonstelling laat zien hoe vroeger en nu getafeld wordt. Opstellingen voor een rijke dis, met talloze schalen en borden. Maar ook moderne serviezen en wegwerpbordjes, picknickservies en borden en bestek voor mensen met een handicap. Goed voor een klein uurtje lekker rondneuzen. |
 |
Deel dit op:
Hoe ver het was
| Hoe ver het was en hoe warm… Wanneer? Vorig jaar, op zondag 4 juni. Toen was de officiële start van de Tour de France in Rotterdam.
En dit stond op één van de kantoorflats. Maar dat wisten de renners natuurlijk zelf ook wel…. |
 |
Deel dit op:
Voor- of nadeel?
| De voordelen van de sneeuw vind ik vooral de mooie plaatjes. Zo keek ik vanmorgen uit mijn slaapkamerraam en zag dit. En let dan eens op die twee felgroene vlekken. Het zijn halsbandparkieten, op zoek naar iets eetbaars. |  |
 |
Zelf heb ik een kinderlijk plezier als ik door pas gevallen sneeuw loop. De eerste die er haar voetstappen in zet, heerlijk. |
| Een nadeel van al die sneeuwbuien is, dat de auto als maar weer moet worden schoongemaakt. Maar ja, daarvoor offert echtgenoot zich op. Dus wat heb ik te klagen?
Zo, dat is dus in één klap zowel het thema van Take-a-pic als Room-with-a-view. |
 |
Deel dit op:
Winter
| “Begin van de winter” staat er in mijn agenda. Nou, voor mijn gevoel zitten we al weken midden in een ouderwetse winter. Met sneeuw en ijs, met prachtige plaatjes en met reusachtige files. Met weeralarm, winterbanden en snotneuzen.
Zelden zo veel sneeuw in de tuin gezien als deze winter. Wie heeft het nou nog over de opwarming van de aarde? |
 |
Deel dit op:
Aalscholver
 |
Op weg naar huis vanaf de metro heb ik twee keuzes: uitstappen bij de op één na laatste halte en door de wijktuin lopen of helemaal mee tot het eind en dan nog even wat winkelen. Het hangt een beetje van mijn bui af. Maar als het redelijk weer is, neem ik meestal de wijktuin. |
Een klein stukje ruige natuur tussen de hoge flats. En als je een beetje geluk hebt, met een bijzondere ontmoeting.
Zoals hier, dit voorjaar. De zon laat zich even zien en meneer Aalscholver laat zijn verenpak drogen.
Deel dit op:
Rooms with a view
| Er was een tijd dat alleen dit gebouw op het einde van het havenhoofd stond. Het had zijn functie verloren, dreigde te vervallen, totdat het werd omgetoverd in een hotel.
Inmiddels is het een begrip in Rotterdam en wijde omgeving: Hotel New York We hebben er één nacht geslapen, alweer lang geleden. We genoten van het uitzicht en wilden eigenlijk helemaal niet naar bed. |
 |
Ook al staat het nu te midden van grote wolkenkrabbers, het blijft een uniek Rotterdams plekje.
