Voor- of nadeel?

De voordelen van de sneeuw vind ik vooral de mooie plaatjes. Zo keek ik vanmorgen uit mijn slaapkamerraam en zag dit. En let dan eens op die twee felgroene vlekken. Het zijn halsbandparkieten, op zoek naar iets eetbaars.
Zelf heb ik een kinderlijk plezier als ik door pas gevallen sneeuw loop. De eerste die er haar voetstappen in zet, heerlijk.
Een nadeel van al die sneeuwbuien is, dat de auto als maar weer moet worden schoongemaakt. Maar ja, daarvoor offert echtgenoot zich op. Dus wat heb ik te klagen?

Zo, dat is dus in één klap zowel het thema van Take-a-pic als Room-with-a-view.

Winter

“Begin van de winter” staat er in mijn agenda. Nou, voor mijn gevoel zitten we al weken midden in een ouderwetse winter. Met sneeuw en ijs, met prachtige plaatjes en met reusachtige files. Met weeralarm, winterbanden en snotneuzen.

Zelden zo veel sneeuw in de tuin gezien als deze winter. Wie heeft het nou nog over de opwarming van de aarde?

Aalscholver

Op weg naar huis vanaf de metro heb ik twee keuzes: uitstappen bij de op één na laatste halte en door de wijktuin lopen of helemaal mee tot het eind en dan nog even wat winkelen.
Het hangt een beetje van mijn bui af. Maar als het redelijk weer is, neem ik meestal de wijktuin.

Een klein stukje ruige natuur tussen de hoge flats. En als je een beetje geluk hebt, met een bijzondere ontmoeting.
Zoals hier, dit voorjaar. De zon laat zich even zien en meneer Aalscholver laat zijn verenpak drogen.

Rooms with a view

Er was een tijd dat alleen dit gebouw op het einde van het havenhoofd stond. Het had zijn functie verloren, dreigde te vervallen, totdat het werd omgetoverd in een hotel.

Inmiddels is het een begrip in Rotterdam en wijde omgeving: Hotel New York

We hebben er één nacht geslapen, alweer lang geleden. We genoten van het uitzicht en wilden eigenlijk helemaal niet naar bed.

Ook al staat het nu te midden van grote wolkenkrabbers, het blijft een uniek Rotterdams plekje.

Op de Solex

Gelukkig heb ik (bijna) altijd mijn fototoestel bij de hand.
Dus kon ik afgelopen zondag deze nostalgische groep vastleggen. Samen op de Solex, ja gezellig.
Drie dames hadden zich opvallend gekleurd gekleed, zodat ze niet over het hoofd gezien zouden worden. En dat is natuurlijk wel zo veilig.
Toen ik vroeg of ik hen op mijn blog mocht zetten, kreeg ik een volmondig “Ja, natuurlijk.”

Tot mijn verbazing dook plotseling een bekend gezicht op. Het was Marie-Josée, de nurse-practioner die mij al sinds 2008 begeleidt en controleert. Ook zij hoorde bij de groep en één van de vrolijke dames bleek haar moeder. Wat kan de wereld klein zijn.
Leuk om elkaar zo buiten de ziekenhuismuren te ontmoeten. Goeie reis verder en nog veel plezier!

Hoog

Dit is de hoogste woontoren in Rotterdam, ja zelfs in Nederland. En “Hoog” is deze week het thema van Take-a-pic.

Het gebouw staat op de Wilhelminapier, heet New Orleans en wordt in november 2010 officieel geopend.
Wie er belangstelling voor heeft, er zijn nog een aantal appartementen te huur of te koop.
Het uitzicht is gratis, voor de prijs van de woningen en de fraaie beschrijving ervan klik je hier.

Fata Morgana?

Je zou het niet zeggen, maar dit is een transformatorhuisje.
Ik was er al verschillende keren langs gereden, maar had het nauwelijks opgemerkt, zo valt het weg in de omgeving.
Het staat in Rotterdam, op de Heemraadssingel. Ik vind het een mooie manier om lelijke dingen te verbergen!

Wat is nou een naam?

Deze deur is de toegang tot één van de duurste gebouwen in Rotterdam, de flat Montevideo op de Wilhelminapier. Een prachtige locatie, met een schitterend uitzicht en natuurlijk navenante prijzen voor de appartementen.

Maar wat schrijf je op het verhuisbericht:

wij zijn verhuisd naar het LANDVERHUIZERSPLEIN.

Hadden ze voor zo’n locatie nou geen deftiger naam kunnen bedenken?