Rotterdammers

Het Schielandhuis in Rotterdam is niet alleen één van de weinige historische gebouwen van de binnenstad, maar herbergt ook het Historisch Museum van Rotterdam. Er is altijd veel te zien, maar op dit moment loopt er een tentoonstelling over de stad en haar bewoners. Leuk om te zien, ook als niet Rotterdammer. En er is een levensgrote kaart van Rotterdam te zien, waarop de groei van de stad vanaf 1300 tot nu.
Ook de andere tentoonstellingen zijn de moeite waard!

Vergeten

Het hing zomaar aan een paaltje, in het bos. Geen moeder, geen oma, geen kind meer in de buurt. Ja, het was ineens warm geworden. Kindje huilde en had het warm. Jasje dus uit. En daarna speelde ze wat. Toen ze terug gingen naar huis scheen de zon nog, geen windje dat kilte bracht. En zo vergeet je dus zo’n jasje.
Zouden ze nog teruggegaan zijn? Of heeft iemand anders het meegenomen. Zo van “Hé, mooi jasje!”en het toen achterop de fiets meegenomen?

Wat een vragen bij zomaar een vergeten kinderjasje.

Hectiek en rust

Manlief en zwager naar de RAI, schoonzus en ik stappen in Amsterdam. Lekker winkeltje in, winkeltje uit. Koffie op een terrasje in de zon, later een heerlijk broodje op een ander terras.

We vergaapten ons aan de vele mensen, in de meest vreemde uitdossingen.

Amsterdam is een stad van tegenstellingen. Het is er rommelig, druk, maar soms vind je een plekje waar rust en stilte heerst. Zoals hier, op een verscholen hofje.

Hondenpoep

Ik weet eigenlijk niet of dit een typisch Rotterdams beeldje is, maar ik vind het wel iets speciaal voor mijn stad.
Een beeld van een hond, naast zijn hondendrol. Net iets waar je je groen en geel aan ergert als je er in trapt. Maar dit is wel toch een schattig beestje en dat hij… nou ja, vooruit hij moet toch ook wel eens.
Zo te zien hebben heel veel mensen zijn koppie geaaid en ook die drol. Maar dat gaat me toch iets te ver.
Fikkie blijf nog maar lekker zitten, daar op de Oude Binnenweg.

Winters

Hopelijk is het nu wel gedaan met kou, vorst en sneeuw. We verlangen inmiddels allemaal naar de lente en willen onze benen wel weer eens strekken op een zonnig terrasje.

Maar toch kon ik het niet laten om nog één keer deze berijpte hortensia te laten zien. Want dat vind ik wel de mooie kant van de winter. Helaas is het niet alle dagen zo’n feest.

Stadsbeeld

Geen idee wie het maakte, geen idee wat het precies voorstelt, maar telkens als ik hier langs rij wordt mijn humeur opgepept. Speciaal als het regent, want hoe grauw het dan ook kan zijn, alles wordt er vrolijker van.

Het staat op de muur van een pand aan de Diergaardesingel in Rotterdam.

Lente

Ineens stonden ze er weer, de sneeuwklokjes. Het eerste teken dat de lente aan zal breken.
En bij tijd en wijle werkt ook het weer nog mee. Een mooie strakblauwe lucht, zon en zulk prachtig fris licht. Alsof alles helemaal schoongewassen is.
Het geeft lentekriebels. Ook binnen moeten de stofnesten weggepoetst worden. Dus meteen aan de slag!

Gedichtendag

Elke dag van het jaar is wel aan iets speciaals gewijd. Zo ook vandaag. Vandaag is het Gedichtendag.

En dus hier een gedicht van Johannes Herman Buma, in 2009 stadsdichter van Middelburg:

POSTERS

Veel postende mensen
in de straat
zij hebben geschreven

gedachten een vraag,
een wens, een groet
in woorden in zinnen

waar moet
dat naartoe
over land over zee,
door de lucht

of blijft het hier
in de straat

Tuinvogels

Wie vandaag een halfuurtje de tijd heeft, kan meedoen met de tuinvogelteldag.
Vogels in de tuin zijn voor mij onontbeerlijk en ik geniet dan ook van mijn meesjes, roodborstjes, heggemussen en merels, die er zo nu en dan komen foerageren.

Maar het wordt deze brutale mus voor het allerlaatste thema van Take-a-pic Hij zat niet in mijn tuin, maar op een hekje langs het Canal Grande in Venetië en wachtte met ongeduld tot wij onze pizza’s op hadden.

Vanaf volgende week start een nieuwe foto-challenge: Stuureenfoto. Elke zaterdag maak ik daar een thema bekend, waarop gereageerd kan worden. Ik hoop op veel reacties.