| Knopen is het thema bij TMTA deze week.
Ik liet me inspireren door een giletje dat ik enige tijd geleden voor mezelf maakte.
Buttons is the theme this week with TMTA. I got inspired by a gilet I made for myself some time ago.
|
 TMTA: knopen (buttons) |
Author Archives: KnutzEls
Spreuk van de week (3)
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer een:
Je hoeft geen geld te bezitten om waardig te zijn.
Mahatma Gandhi
| Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer een: |
Deel dit op:
Roem is vergankelijk
De dagen dat Mao in China bijkans een godheid was, zijn eigenlijk wel een beetje voorbij. Toen wij eind 2003 in Beijing waren, maakte ik deze foto op een rommelmarkt. 
Tussen de stoere porseleinen helden en heldinnen stond her en der ook een borstbeeldje van Mao.
En wat heb ik een spijt dat ik er toen niet een gekocht heb.
Deel dit op:
Spelletje #3 (welke logo is dit)
Vorige weeg stond hier de vlag van Oeganda: 
Het goede antwoord werd gegeven door: Bettie en Rina, die hiermee een punt verdienden.
Voor de nieuwe opgave is de vraag: van wie of wat is dit logo?
Je kunt uitsluitend antwoorden via de mail, op dit adres: spelletje@knutzels.nl
Deel dit op:
Goeie ouwe tijd…
Ineens was het er. De hang naar oude herinneringen. Nou ja, de leeftijd toch zeker? Iedereen grijpt op een bepaalde moment terug naar “die goeie ouwe tijd”.
Maar niet alleen ik, ook onze vrienden en websites zoals driemaaldrie.nl en doorleefd.nl zoeken in de geheugens van ons allen. Radio 5 bestaat al weer een poosje, met liedjes en hits uit mijn jeugd. Zelfs de mode grijpt terug op oude tijden. Al is mijn “maatje van toen” nu toch echt niet meer van deze tijd!
Die herinneringen aan toen lijken vaak veel mooier dan eerst. Alsof ze met een klein roze suikerlaagje worden bedekt? Nou ja goed, Annie M.G. Schmidt zei het ook al: “je mag een verhaal toch wel iets mooier maken… “
Deel dit op:
Recept: Koninklijk nagerecht
Dit recept kreeg ik van een oude tante, die jarenlang kokkin is geweest bij “rijke lui”. Omdat ik niet meer goed wist hoe ik het moest maken, zocht ik op internet. Daar vond ik een vrijwel identiek recept, maar onder een heel ander naam dan die van tante. Zij noemde het gerecht “Deense kroonprinses”, maar de naam die ik vond was “Gesluierde boerenmeid”. Tante heeft er zeker een koninklijke draai aan gegeven, want haar chique bazen wilden vast geen boerenmeid op hun fraai gedekte tafel. Of was het toch het lievelingsrecept van deze prinses?
Prinses Alexandra van Denemarken (1844-1925)
Deense kroonprinses
Voor 4 personen
* 1 kilo moesappelen
* ca. 8 tot 10 eetlepels suiker
* 4-5 beschuiten
* ca. 1 afgestreken eetlepel kaneel
* 50 – 100 gram boter
* 0,25 liter vanillevla
* 0,125 liter slagroom
Deel dit op:
What’s in a name?
Na de Top 2000, de Top 100, de Evergreen Top 10, las ik laatst dat er ook ook een Top 10 van babynamen is. Daan stond voor de jongens op de eerste plaats en Emma voor de meisjes.
Mijn naam komt, geloof ik, niet meer zo vaak voor, maar dat is wel anders geweest. Ik herinner me een klas van de lagere school waarin wel drie Elzen zaten.
mijn geboortekaartje
Ik vond (en vind nog steeds) dat ik er met namen krijgen maar bekaaid af kwam. Drie letters en dat was het, niks geen Elisabeth… en zeker niet meer dan één naam. Nee, gewoon Els, daarmee moest ik het doen.
Deel dit op:
Crazy Amigo: postcard
Dit bedankkaartje maakte ik voor het thema “postcard” van Crazy Amigo.
Thank you
This “thank you”card I made for the “postcard”theme with Crazy Amigo.
Deel dit op:
Bye, bye, lief karretje
onze auto's
Gisteren heb ik, na precies 10 jaar trouwe dienst, mijn autootje naar de garage gebracht. Hij gaat een nieuw baasje zoeken. Gelukkig ging hij niet alleen, want zijn grote broer moest, na 13 jaar, ook ander emplooi vinden. We hebben ze samen ingeruild voor een nieuwe. Dit keer een glimmende rode.
Nee, geen Ferrari, dat past niet meer bij onze leeftijd, maar vooral niet bij ons budget natuurlijk!
Gek, hoe je zo kunt hechten aan een stalen doosje met wielen. Maar hij heeft me dan ook alle jaren zonder tegensputteren overal gebracht. De eerste tijd veilig van huis naar werk en weer terug. Daarna naar cursussen, musea, vrienden en vriendinnen. Hij heeft me nog nooit in de steek gelaten en vroeg alleen maar zo nu en dan wat benzine en één of twee keer per jaar een verwenbeurt in de garage.
Nu hoop ik maar dat de volgende eigenaar er ook nog veel plezier van zal hebben.
Bye bye, lief karretje.
