About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Nog één keer!


Ja, ik weet het, de Tour de France is natuurlijk al lang op weg. Iedere dag kunnen we zien hoe kleine pezige mannen zich in het zweet fietsen om als eerste over een berg te komen of als eerste de eindstreep te halen.

Maar ik zet hier toch nog een link naar de foto’s van het Grand Départ, die ik vorige week maakte. En een link naar het Gemeentearchief van Rotterdam, waar nog veel meer foto’s over die eerste dagen van juli staan.

Ken ik u?

Gelukkig zitten er weer kikkers in onze vijver. Ze waren een tijdje weg, of hielden zich verscholen. Maar sinds kort zie ik ze weer zo nu en dan op de rand zitten.

Daar staat ook een bronzen kikkertje op. En als nieuwkomer moet je dan wel even kennismaken, nietwaar?

Spelletje #28

Vorige week stond hier een foto van de grote Hassan II-moskee in Casablanca.

Bettie, Rina en Henk stuurden de goede antwoorden en verdienden daarmee 2 punten.

Hiernaast staat een detail van een schilderij.
De vraagvan deze week  is natuurlijk:  welk schilderij is dit en wie schilderde het?

Antwoorden kunnen, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan:
spelletje@knutzels.nl

Ostalgie

Tijdens onze vakantie in Duitsland kwamen we toevallig terecht in een winkelcentrum, waar een tentoonstelling over de DDR was ingericht. Met een huiskamer, een keuken, winkel, natuurlijk een oude Trabant en nog veel meer. Je kon er spullen kopen uit het voormalige Oost-Duitsland en die vonden gretig aftrek.

Mensen gingen zelfs weer in de rij staan voor broodjes, niet omdat die schaars waren, maar nu omdat ze wel heel goedkoop verkocht werden (5 Eurocent, maximaal 6 per klant).

Al gauw raakten we in gesprek met een mevrouw, die de tijd van toen helemaal niet zo slecht vond als wij nu denken. Met glanzende ogen wees ze naar de kinderwagen. In zo een had haar dochter ook in gelegen. En kijk toch eens, met raampjes erin, zodat het kind niet zo opgesloten lag. En dat waren de kribbetjes, die in de crèche gebruikt werden. Handig toch, je kon ze opklappen en dan namen ze maar weinig ruimte in beslag. En die tas, daar aan het stuur van de fiets. Die had toen iedereen, zelfgemaakt van een versleten huisschort.

Grappig toch, dat mensen zo snel de nare zaken vergeten en zich alleen de leuke dingen blijven herinneren.

Leuke dingen

Stond hier vorige week een top-5 van ergernissen, deze week mijn top-10 van leuke dingen in het leven:

  1. ’s morgens de trap aflopen en vers gezette koffie ruiken;
  2. de geur van de lente;
  3. eindeloos snuffelen in “rommelwinkels”  zoals Action of  Wibra;
  4. een flinke bos verse bloemen;
  5. een prijsje, al is het maar 1,50, op een kraslot;
  6. een vogel, die in de tuin zit te zingen;
  7. een lange wandeling maken en op een bankje broodjes eten;
  8. meezingen met de radio (als ik alleen thuis ben, want ik zing als een kraai en dat wil niemand horen)
  9. met een goed boek op de bank ongestoord lezen;
  10. ’s avonds in een schoon opgemaakt bed stappen.

..

Recept: aardbeiencrème

Aardbeien zijn er weer volop en vormen het hoofdingrediënt van dit zomerse nagerecht:

Aardbeiencrème

voor4 personen:
3 blaadjes witte gelatine
375 schoongemaakte aardbeien
30 gram suiker
2 eetlepels sinaasappellikeur (bijv. Grand Marnier)
1 eetlepel citroensap
1/4 liter slagroom

Gelatine in ruim water weken.
4 mooie aardbeien met kroontje bewaren
250 gram aardbeien pureren, de resterende aardbeien in kleine stukjes snijden.
De puree in een pan zachtjes verhitten, maar vooral niet laten koken.
Gelatine uitknijpen en blad voor blad door de puree mengen tot alle gelatine is opgelost.
Het vruchtenmengsel verder op smaak brengen met suiker, citroensap en sinaasappellikeur.
Zeker 15 minuten koel wegzetten.
De helft van de slagroom halfstijf kloppen en door de puree spatelen.
Daarna de aardbeistukjes er doorheen roeren.
De massa over 4 glazen verdelen.
Minstens 4 uur in de koelkast stijf laten worden.
De rest van slagroom stijf kloppen,
Glazen versieren met een toef slagroom en een achtergehouden aardbei.

Auto

Vandaag hoorde ik op de radio verhalen over “je eerste auto”. Dat was voor mij eigenlijk onze Kever. Die was weliswaar van Leo, maar werd voor mij ook al snel heel vertrouwd en eigen. Want we kenden elkaar nog maar drie maanden, toen we besloten om met de auto naar Griekenland te gaan.

Vier weken samen op sjouw. Wat een heerlijkheid. De achterbank eruit, zodat we plenty ruimte hadden voor onze bagage. Voorin onder het dashboard een net, dat al gauw vol lag met shag en vloei van Leo, het boekje met de route, snoep, etenswaren.

En niet te vergeten, onze draagbare cassette-recorder. Destijds (in 1972) een wonder van technisch vernuft. We hadden bandjes met leuke nummers gemaakt, maar gebruikten de recorder ook om de geluiden van onze reis vast te leggen.

Ons Kevertje had nog bijna niets van de luxe die we nu zo vanzelfsprekend (en bijna onmisbaar) vinden. Geen airco, geen stuurbekrachtiging of parkeersensoren. Maar wat was het een leuk wagentje!

Helaas hebben we geen goeie foto’s meer, maar dan helpt internet!

Het Kevertje had nog bijna niets van de luxe die we nu zo vanzelfsprekend (en bijna onmisbaar) vinden. Geen airco, geen stuur-bekrachtiging of parkeer-sensoren. Maar wat was het een leuk wagentje!

Helaas hebben we geen goeie foto’s meer, maar dan helpt internet!

Spreuk van de week (27)

Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:

Niet de jaren maken je oud.
Je wordt oud door het loslaten van je idealen

Samuel Ullman

Gele trui

Vandaag wordt het startschot gegeven voor de Tour de France 2010. Dat gebeurt in Rotterdam, waar al dagen feest wordt gevierd en de stad geel ziet van vlaggen en posters.
Vrijdag gingen we sfeer opsnuiven. Toen zag ik deze man, op een gewone fiets, langs het parcours. Maar hij had al wel de GELE TRUI