About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Stempel-event 2011

Voor de 3e keer ging ik, samen met Bettie, naar het Art Specially stempel-event. Het was weer druk, leuk en gezellig. Snuffelend langs alle stands met stempels, stempels en nog eens stempels en alle andere zaken die bij deze hobby van pas komen. Overal kaarten, die als inspiratiebron kunnen dienen. En een enorm geroezemoes.
We konden aanschuiven bij een workshop en keken verder onze ogen uit en liepen onze voeten moe. Hierbij een impressie van hoe druk het was:

Bij de stand van Treasure Crafts waren we beiden helemaal weg van de grappige huisjes-stempels en de kaarten die daarvan gemaakt waren. Helaas is slechts één foto redelijk gelukt:

De dag werd afgerond met een workshop “melting pot”, waar we een tag maakten:

Modern times

De opmars van computers is niet meer te stuiten. Moesten wij vroeger met een zware tas vol boeken naar school, de brugpiepers van het Erasmiaans Gymnasium in Rotterdam kregen een I-Pad. Een hele boekenkast past in zo’n apparaat en wegen doet het nauwelijks nog iets.

De leerlingen weten al snel de voordelen op te noemen: Je hoeft niet meer al je aantekeningen te schrijven, want je kunt ze meteen intypen.En dat is beter te lezen dan het eigen handschrift (?).

Leuke bijkomstigheid: er zitten ook spelletjes op. Zouden ze die onder de les mogen spelen?

Triest

Hoe onvoorspelbaar en wreed kan het gaan in het leven? Een Syrische man ontvlucht zijn land vanwege de onrust daar en hoopt op een rustig bestaan hier. Dan wordt hij zonder pardon doodgeschoten in Alphen aan de Rijn.

De tuinman en de dood
Een Perzisch Edelman:
Van morgen ijlt mijn tuinman, wit van schrik,
Mijn woning in: “Heer, Heer, één ogenblik!
Ginds, in de rooshof, snoeide ik loot na loot,
Toen keek ik achter mij. Daar stond de Dood.
Ik schrok, en haastte mij langs de andere kant,
Maar zag nog juist de dreiging van zijn hand.
Meester, uw paard, en laat mij spoorslags gaan,
Voor de avond nog bereik ik Ispahaan!” –
Van middag (lang reeds was hij heengespoed)
Heb ik in ’t cederpark de Dood ontmoet.
“Waarom,” zo vraag ik, want hij wacht en zwijgt,
“Hebt gij van morgen vroeg mijn knecht gedreigd?”
Glimlachend antwoordt hij: “Geen dreiging was ’t,
Waarvoor uw tuinman vlood. Ik was verrast,
Toen ‘k ’s morgens hier nog stil aan ’t werk zag staan,
Die ‘k ’s avonds halen moest in Ispahaan.”
(P.N. van Eyck)

Diva

Hier is ie dan: de jas waarover ik vorige week al schreef.

Helemaal zelf ontworpen, patroon getekend, geknipt en genaaid. Uiteraard met de nodige aanwijzingen van mevrouw Both en Henny van de Rotterdamse Snijschool. Het was geen snel project, maar ik heb er erg veel van geleerd.

Hierboven staat een collage van foto’s die ik maakte gedurende het hele proces.
Hij is gemaakt van tweekleurig, dubbel fleece. Ik was van plan om de rand aan de onderzijde van de binnenkleur te maken, net als de rand langs de mouwen. Maar dat werd uiteindelijk niet mooi, alsof ik stof te kort was gekomen. Tja, soms pakken de ideeën niet zo uit als je dacht…
De grote kraag is wel helemaal volgens plan. Ik voel me er een beetje een diva mee.

Voorlopig gaat ie nu even de kast in, tot de herfst en het weer koud en guur wordt.

Nog even…

Eigenlijk had ik voor vandaag al een blogje klaar. Want mijn jas is helemaal af en die wilde ik natuurlijk laten zien. Alleen moest ik hem nog voor de foto showen.
Het was gisterenmiddag prachtig weer, dus het had prima gekund.
Maar ik ben het domweg vergeten. Veel te druk met boodschappen, telefoontjes en andere klussen.
Dus morgen een nieuwe kans. Houd ik jullie nog even nieuwsgierig….