About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Bloesempracht

De Prunus

Eigenlijk staat de boom al een paar dagen zo in bloei. Elk jaar weer een geluk om pal voor ons huis te hebben.
Zondagmorgen hoorde ik dit gedicht van Garmt Stuiveling bij De Sandwich van Jacques Klöters. Ik moest het wel delen!

Onverwacht en plotseling
stond de prunus deze morgen
weer met tak en stam verborgen
in een wolk van bloeseming,
die zo blank,
zo smetloos zuiver
straald’ en met de wind bewoog,
dat door mij een stille huiver
van verraste vreugde vloog.

Want nog enkel zwart en strak,
niet gereed nog tot ontluiken,
wist ik in geboomt’ en struiken
ieder twijgje, elke tak;
slechts de kruin van d’ oude steile
statige kastanjestam
brandde, met doorzichtig ijle
glanzend groene vlam bij vlam.

En nu plots, in deze nacht,
is de prunus weer ontloken,
overdadig uitgebroken
tot één eindeloze pracht. –
O, ik wist dat het zou komen,
dit onstuimige festijn,
maar ik had niet durven dromen
dat het zo volmaakt zou zijn!

Garmt Stuiveling (1907 – 1985)
uit: Elementen, Arbeiderspers, 1936

Vlaggen

Het is Koningsdag vandaag en dus zullen er wel overal vlaggen uitgestoken worden. Niet bij ons, want de vlaggenstokhouder is gebroken en dan wordt dat uithangen een beetje lastig.

Maar je kunt natuurlijk ook op andere manieren het nationale rood-wit-en-blauw laten zien, zoals ik vorige week ontdekte in een naburige flat.

Is het toeval? Of deed men het expres? In ieder geval wel een opvallend, maar bescheiden vlagvertoon.

Natuurlijk wens ik de koning en iedereen een gezellige dag.

Met of zonder vlag, maar met toch zeker een lekkere oranje tompouce 😉

Eindelijk klaar

In Rotterdam is altijd wel een stuk van de stad opgebroken. Is het niet voor een metro, nieuwe leidingen of het riool, dan verzinnen ze wel iets anders.

De hoofdader van de stad, de Coolsingel, moest wat meer allure en minder autoverkeer krijgen. Daarom ging alles op de schop. Zoiets is niet een, twee, drie geregeld. Dat duurt wel een paar jaar. Maar nu is het dan toch klaar.

En… wat vonden wij ervan? Hmmm, het is anders, maar nog wel een beetje veel steen. Enne… een beetje sfeerloos. Maar dat laatste kan natuurlijk ook aan de omstandigheden liggen.

Ik maakte de foto vorige week, dus nog in lockdown. Geen winkels die open waren, geen terrassen, geen winkelende mensen. Er moet toch een beetje sfeer inkomen van het publiek, uitstallingen en wat handel.

Dus nog even afwachten hoe het zich zal ontwikkelen. Over een tijdje nog maar eens gaan kijken dus.

Zo kan het ook

Bron: Facebook

Er zijn vele manieren om dingen op te lossen. In Nederland zegt men dan al snel “dat er vele wegen naar Rome” leiden. Of “dat er meer kanten aan de zaak zitten”.

Er zijn ongetwijfeld nog veel meer uitspraken te vinden.
Maar toen ik deze op Facebook las, vond ik het ook een hele mooie. Eigenlijk een uitspraak voor de cijfermatigen onder ons.

Dagje weg

Gouda, zo dicht bij huis en toch gaan we er zo zelden naar toe.

Maar dan lees je verhalen en denk ik….. ik wil ook en dus stapten we de auto. Eerst een broodje, dat we op een muurtje op aten.

Daarna zo maar straatje in en uit. Zonder plan langs grachten, door straten en lukraak een klein steegje inlopen. En dan ontdekken dat ook achter de muren toch veel leuks te vinden is.

Vraag me niet hoe al die straatjes en steegjes heten, daar heb ik niet zo op gelet. Er was nog veel meer te zien, maar dat bewaar ik voor een later blog.

De zon scheen en we genoten van het voorjaar en van alles wat we, zomaar op de bonnefooi, tegenkwamen. Gewoon een fijne dag!

Niks

Bron: Google foto’s

Kijk nou eens aan, dit is het kabinet van Jan de Quay. Allemaal statige heren in een …. jacquet en hoge zijden hoed. Dat was toen gebruikelijk, denk ik. Nou, dat vind ik wel een beetje overdreven.

Later gingen de heren ministers gekleed in keurige donkere pakken, driedelig, dus met een vest. En een beschaafde stropdas. Zwart, donkerblauw of grijs. Niks frivole kleurtjes.

Bron: via De Telegraaf

En moet je nu eens kijken. Tegenwoordig komt onze minister-president zondags zo aan bij het Catshuis.

En dat vind ik dan ook overdreven, maar naar de andere kant.

Hij hoeft van mij niet meer in een stijf pak, maar een beetje meer allure zou wel kunnen.

Zoeken

Als ik bezig ben met knutselen, is mijn kamertje binnen no time een enorme chaos. Wie het ziet, schudt zijn hoofd maar ik weet meestal alles terug te vinden.

Zo nu en dan ruim ik op. Er kan meestal wel het een ander in de prullenbak en wat een vaste plaats heeft, krijgt die ook weer. Sommige dingen worden logischer opgeborgen.

Laatst gaf ik een stempeltje , dat ik vaak gebruik om de postzegelcode in te zetten, een andere plek. Zo, nou lag het zo voor het grijpen….

En toen de volgende dag kon ik het niet meer vinden. Dat maakt me kriegelig. Heb ik het dan weggegooid? Nee, dat wilde ik nou juist bewaren. Begin ik nu echt af te takelen? Alles doorgelicht, prullenbak gecontroleerd. Maar nee, weg. Opnieuw zoeken, op de meest onwaarschijnlijke plaatsen. Maar nee, weg.

Drie dagen later… de zon scheen, het licht viel anders. En daar zag ik het zomaar. Vastgeplakt op een perspex plaatje, met aan de andere kant een ander (kerst)stempel. Gewoon, midden in het zicht.

Opgelucht en toch… dat ik toch zo heb lopen zoeken. Terwijl het praktisch onder mijn neus lag.