Spelletje #39

Posted on by
Het detail van vorige week werd door niemand herkend. Toch is het, naar mijn mening, wel een bekend schilderij. Het ging om “De dame met de hermelijn”van Leonardo da Vinci. Klik hier voor meer bijzonderheden over dit schilderij.

Het gebouw van Dudok in Hilversum (spelletje #38) werd door Henk en Rina herkend. Beiden wisten ook de plaats te noemen waar het staat, in Hilversum. En daarmee verdienden zij elk 2 punten.
Hopelijk is de opgave van deze week niet zo moeilijk. Ik heb het in ieder geval dicht bij huis gehouden. Van wie is dit logo?

Antwoorden kunnen, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan: spelletje@knutzels.nl

Fata Morgana?

Posted on by
Je zou het niet zeggen, maar dit is een transformatorhuisje.
Ik was er al verschillende keren langs gereden, maar had het nauwelijks opgemerkt, zo valt het weg in de omgeving.
Het staat in Rotterdam, op de Heemraadssingel. Ik vind het een mooie manier om lelijke dingen te verbergen!

In bloei

Posted on by
In de herfst denk je eigenlijk niet meer zo aan bloeiende bloemen. Alles begint al een beetje te verkleuren en bessen zijn er wel in overvloed.
Toch kun je het hele jaar kleur in de tuin hebben. Dat ondervonden wij vorige week, toen we de tuinen van Monet in Giverny bezochten.

Daar kiekte ik deze dahlia, die ook prima past in het thema van Take-a-pic past.

Recept: Coquilles St. Jacques

Posted on by
Ik ben nog een beetje in Franse sferen, na een weekje Normandië. Vandaar dit recept:

24 Sint Jacobsschelpen of coquilles
zeezout, witte peper
2 teentjes knoflook, fijngesneden
60 gram groene peperkorrels (uitgelekt)
150 gram sjalotjes, fijngehakt
5 eetlepels paneermeel
100 gram boter, in kleine stukjes

Verwarm de oven voor op 220 graden.
Snijd de coquilles 3x tot aan de rand in.
Bestrooi ze met zout en peper en strooi er dan eerst de knoflook en peperkorrels over.
Wentel ze door het paneermeel en leg elke coquille als een waaier in een Jakobsschelp.

Verdeel er de klontjes boter over en zet de schelpen 20 minuten in de oven.

EET SMAKELIJK!!!

Uit: La France Gourmande van Marolyn Charpentier

La vache qui rit

Posted on by
Een smal landweggetje, ergens in Normandië. Vier Hollanders in een auto, op weg naar een plaatselijke bezienswaardigheid. Het is stil, nauwelijks verkeer. De lucht trilt onder de zonneschijn en een kruidige geur siepelt binnen. En dan ineens… “Wat is dat nou?” vraagt zwager. “Krijg nou niks” zegt echtgenoot. “Das een koe” roepen de dames achterin in koor. En ja, midden op de weg staat een Franse koe en kijkt lodderig naar de auto.
“Ik ga terug”, zegt zwager, die rijdt. Maar ja, dat weggetje is smal en bochtig. “Je kunt er toch gewoon langs” vinden de dames, die al een lachkriebel voelen opkomen.

Continue reading →

Spelletje #38

Posted on by
Het gebouw van vorige week staat in Hilversum. Het is de Snelliusschool, die op dit moment in gebruik is als kantoor. De architect was W.M. Dudok.

Op dit moment kan ik de scores niet bijwerken, maar volgende week zal ik laten weten wie het goede antwoord wist.
Dit is een klein detail van een schilderij. Ik wil graag weten wie dit schilderij heeft geschilderd.

Antwoorden kunnen, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan:
spelletje@knutzels.nl

Stadsgedicht

Posted on by
De wereld is vol vrouwen
en de meesten zijn zwanger.
Op straat bollen hun buiken
als zeilen in de zomerwind.

Zo voer Da Gama de Taag af, Lissabon uit.
Later kwamen de schepen terug
geladen met de geur van kaneel, het ronde
van de aarde en met zwart zwetend goud.
De wereld kwam uit houten buiken.

In de supermarkt laveren de vrouwen voorzichtig.
Ze dragen hun kussens van liefde, hun ogen
glanzen want de wereld is zwanger
de nacht draagt een geheim en
morgen is het zomer, is de stad verlaten
als de vlakste zee, zwerft de zon
door lege cafés en windstille bibliotheken.

In je ooghoek ritselt nog geen kind.

Marco Nijmeijer uit: Misschien is water van dun hout, 2007

Dit gedicht werd door de Rotterdamse stadsdichter Jana Beranová in juli 2010 gekozen als Gedicht van de maand

Rijbewijs

Posted on by

Mijn vader vond het helemaal niet nodig dat ik mijn rijbewijs zou gaan halen. “Je zult toch nooit een auto kunnen betalen”, was zijn mening. Maar een rijbewijs is ook gewoon handig, dus besloot ik om rijlessen te nemen. Je weet immers maar nooit.

Een held in het verkeer was ik zeker niet. Na heel veel lessen deed ik examen en daar moest ik straatje keren. Totaal in paniek bleef ik aan het stuur draaien en alleen door een ingreep van de examinator werd voorkomen dat ik mezelf rond een lantaarnpaal vouwde. Dus gezakt, helaas.

Continue reading →