Spelletje #37

Sigmund Freud was de man die ik vorige week zocht. Hij stond op een Oostenrijks 50-Shilling biljet.

Alleen Henk wist de man te achterhalen en verdiende daarmee 1 punt.

De complete foto van dit gebouw vond ik op internet. Het staat ergens in Nederland en is ontworpen door een bekende architect.

Graag wil ik weten welke architect dit is. Wie ook de plaats weet te noemen waar dit gebouw staat, verdient een ook nog een bonuspunt.

Antwoorden kunnen, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan: spelletje@knutzels.nl

Ondersteboven taart

Vandaag is het einde van de Ramadan en wordt het Suikerfeest gevierd. Maar dit smaakt ook heel lekker op andere dagen!

4 schijven ananas (uit blik)
100 gram bruine suiker
50 gram boter
50 gram gehakte walnoten

voor het beslag:

2 eieren, gescheiden
zakje vanillesuiker
15 gram boter, gesmolten
100 gram basterdsuiker
100 gram zelfrijzend bakmeel

Verwarm de oven voor op 160 graden Celcius
Vet een rond bakblik (geen springvorm) van 20 cm. diameter in en rangschik de ananas op de bodem.
Smelt de boter met de bruine suiker, voeg de gehakte noten toe. Meng alles goed en verdeel het over de ananasschijven.

Mix de eidooiers met de vanillesuiker en gesmolten boter tot een romige massa. Sla de eiwitten in een ander kom stijf totdat er pieken ontstaan en spatel de suiker en het eidooiermengsel door. Zeef het bakmeel er in gedeelten over en spatel tot alles goed gemengd is.

Verdeel het beslag gelijkmatig over de ananasschijven.

Bak de taart ongeveer 30 minuten of zolang tot hij gaar en goudbruin is.

Keer de vorm op een schaal, laat afkoelen en serveer in punten (eventueel met nog wat slagroom)

Wat is nou een naam?

Deze deur is de toegang tot één van de duurste gebouwen in Rotterdam, de flat Montevideo op de Wilhelminapier. Een prachtige locatie, met een schitterend uitzicht en natuurlijk navenante prijzen voor de appartementen.

Maar wat schrijf je op het verhuisbericht:

wij zijn verhuisd naar het LANDVERHUIZERSPLEIN.

Hadden ze voor zo’n locatie nou geen deftiger naam kunnen bedenken?

Spreuk van de week (36)

Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:

Woorden van vriendelijkheid kunnen kort en gemakkelijk worden uitgesproken, maar hun echo’s weerklinken voor eeuwig.

Moeder Teresa

Toevalskunst

Op bezoek in Antwerpen troffen we een aantal jaren geleden dit stilleven aan.

De eigenaar van het huis is fotograaf, maar ik betwijfel of hij met opzet zo’n mooi gerangschikt plaatje heeft willen maken. Ik gok er op dat het gewoon toevallig zo was.

Spelletje #36

De opgave van vorige week toonde een klein gedeelte van een filmposter.Ik wist niet zo goed of het eigenlijk wel herkenbaar was, maar het bleek niet al te moeilijk.

Bettie, Henk en Yvonne herkenden het detail meteen: Gone with the wind, met Clark Gable en Vivien Leigh.

De nieuwe computer is inmiddels geïnstalleerd en alle oude bestanden zijn overgezet. Dus ook de scorelijst rechtsonder, die weer helemaal bijgewerkt is.

Deze week zocht ik op internet naar bankbiljetten. Ik vond deze met het portret van een ernstig ogende man. Wie mag dit dan wel wezen?

Antwoorden kunnen, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan:
spelletje@knutzels.nl

Korset

Het schoonheidsideaal van vroeger was een wespentaille. En om die te bereiken hesen vrouwen zich in corsetten, die met lange veters werden ingeregen. Ik zie het korset van mijn moeder nog liggen in het kleine slaapkamertje. Van oudroze katoen, met een lange rij gaatjes en lange veters…. Erg sexy zag het er niet uit. Integendeel, ik heb sindsdien een afschuw van dat soort roze.

Later kwamen de stepins, met jarretelles eraanvast. Als tiener droeg ik er  ook een. . Maar na een tijdje ging hij de vuilnisbak in. Liever natuur dan zo’n onding!

Nu zie ik op de TV en in allerlei reclameblaadjes weer zulk soort dingen opdagen. De fabrikanten verzinnen er mooie namen voor, maar het blijft toch een benauwend, ingebakerd te zijn.

Maar alleen voor vrouwen. Waarom? Er zijn toch ook zat mannen die hun (bier)buikje zouden kunnen verhullen met zo’n elastieken koker.

Boeken

Bij De Slegte zag ik vorige week bij de tweedehands boeken Dr. Doolittle staan. Meteen was ik weer kind, thuis op de grond naast de kachel. Helemaal verdiept in het verhaal van de man die praten kon met dieren.

Ik vond lezen heerlijk. Eerst huurde ik boeken uit het kleine bibliotheek-winkeltje tegenover ons. Elke week één deel. Dat leverde de eigenaar de bijnaam “Perdeel” op. Er was een serie over een Engels kostschoolmeisje, maar haar naam is me ontschoten. Toen Joop ter Heul, de boeken van Top Naeff, die zo triestig konden zijn. En niet te vergeten de boeken die mijn zus nog had, zoals “Stans van de vijfjarige”. Later in een opruimbui verkocht, jammer!

Maar al gauw was me dat niet genoeg en kreeg ik een abonnement op de Gemeentelijke Jeugdbieb.

Daar ontdekte ik de boeken van Jean Plaidy, over historische figuren zoals Catharina de Medici, Isabella van Castilië en Hendrik VIII. Urenlang kon ik me verliezen in de geschiedenis. Ook las ik graag biografieën over schilders en zo.

Inmiddels kan ik me een leven zonder boeken niet meer voorstellen. Op vakantie gaan er altijd een paar mee. Nu vooral detectives, maar ook nog steeds historische romans. Zoals de boeken van Tracy Chevalier. En boeken over het leven in China of Japan. Er is genoeg te vinden, dus vervelen hoef ik me niet.