Cadeautjes

Posted on by

Al sinds enkele jaren geeft Leo als vrijwilliger Nederlandse les. Vandaag was zijn Japanse leerlinge weer terug van vakantie in Japan en zij bracht iets voor ons beiden mee.
Twee prachtig ingepakte cadeautjes, op zich al een plaatje waard. Want niet domweg dichtgeplakt met tape, maar zeer ingenieus onzichtbaar dichtgevouwen en geplakt. Bijna zonde om open te maken.
En wat er in zat, was al even mooi. Een doosje met sierlijke eetstokjes, versierd met ragfijne bloemen.
En een doosje dat je slechts behoedzaam durfde openen. Erin al even fraaie zakjes met ???  Dat…. houden we nog even voor verrassing!

Lastig

Posted on by
Toen ik jaren geleden  door griep geveld was, vertelde mijn hulp dat ze me maar een lastige patiënt vond. Ik?? Lastig? “Nou ja”, zei ze, “niet veeleisend, integendeel. Maar er is aan jou geen eer te behalen. Want je gaat naar bed, wil niks, hooguit wat water en als je er dan weer uit komt, ben je beter.”
Daar had ze wel een punt mee. Want als ik ziek ben, wil ik maar één ding. Rust.
Geen vragen van “wil je misschien… Zal ik voor je …”

Nee, de slaapkamerdeur dicht en hooguit een bekertje water zo nu en dan. Maar voor de rest niets. Ik lig in bed en slaap. Uren, ja soms dagen lang. En dan komt het moment dat ik wakker word en denk “ik heb honger”. Dat is een goed teken en helemaal als ik verlang naar een witte boterham met eiersalade. Waarom juist dat? Geen idee, maar echt als ik dat wil, ben ik weer helemaal de oude.

Leo ging deze week maar stilletjes zijn gang, deed boodschappen en bracht alvast, hoera!!! eiersalade mee.

Griepje

Posted on by

Even een time-out. Na dagen met een hoofd vol snot, talloze nies- en hoestbuien en dropjes en papieren zakdoekjes op strategische plaatsen, gaat het weer beter. En nu neem ik even een dagje vrij!

Er tussenuit!!

Posted on by
Verre reizen zijn helemaal in. Maar ja, de crisis, de hypotheeklasten, de …

Dus wat doe je als je budget geen verre reis toelaat? Dan ga je naar de Vakantiebeurs en laat je je fotograferen in een Mehari in een woestijnlandschap. Alsof je met het Vreemdelingenlegioen op reis geweest bent.

Wel incognito, want vermomd met pruik en camouflagekleding lieten deze mensen zich vorige week op de kiek zetten.
Is eigenlijk helemaal zo gek nog niet, met al die onlusten……

Vakantieoord

Posted on by
Wat nou, vakantieoord? In zo’n troosteloos flatgebouw? Brr, nee daar willen we niet naar toe. En zeker niet met nog 19.998 andere mensen.
Want dat was ooit de bedoeling. Een plek waar 20.000 arbeiders 2 weken konden genieten van zon, zee en strand. Waar? In Prora, op het Duitse waddeneiland Rügen aan de Oostzee.

Wie dat ooit bedacht heeft? Ene meneer A. Hitler, die nog veel kwalijker ideeën had.
Overigens is het project nooit afgebouwd. Maar wat er nu nog staat is een honderden meters lang gebouw. Zo stevig gebouwd, dat het nauwelijks te slopen is. Lees hier meer over dit megalomane project.

Spelletje (2)

Posted on by
De opgave van vorige week was niet zo moeilijk. Het detail was dat van een (geaard) stopcontact.

Bettie, Dorothé, Hanneke, Henk, Jacqueline, Jeanne, Leo, Yvette en Yvonne hadden het allemaal goed gezien en verdienden daarmee elk 1 punt.
Deze week kijkt een besnorde heer enigszins verbaasd in de lens. De erfenis van hem en zijn vrouw zijn nog steeds van groot cultureel belang in Nederland.

Wie is hij?

Antwoorden kunnen, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan:
spelletje@knutzels.nl

Huishoudbeurs

Posted on by
Binnenkort start weer de Huishoudbeurs. Wij gaan er niet heen. Maar ik herinner me dat een tante en oom eind jaren 50 een bezoek aan de Femina brachten. Tante stond nou niet bepaald bekend om haar kookkunst, maar wel om haar nogal kwetsbare humeur.

Ze bekeken van alles en kwamen zo ook terecht bij een demonstratie van een keukenmachine.

De handige demonstratrice maakte van het apparaat achtereenvolgens een stofzuiger en een vloerwrijver en zette daarna een blenderglas op het motorgedeelte. Er werd een blikje tomatenpuree, een maggiblokje en wat heet water in gegoten en daarna gemixt. Een handjevol peterselie, wat selderij en het publiek mocht de “soep” proeven. Oom kreeg ook een klein kopje aangereikt en zei dat het heerlijk was. Tante kreeg meteen de pest in. “Je gaat me toch niet vertellen dat je die lawaaisoep van haar lekker vindt, terwijl je mijn eigen getrokken soepie van een mergpijpie niet mot” riep ze met luide stem.

Het duurde nog lang voordat oom de stemming weer enigszins op peil kreeg. Maar naar de Femina wilde hij nooit meer!

Tas(je)

Posted on by
Ik heb een zwak voor kleine tassen, liefst schoudertasjes. Die kunnen over mijn hoofd, zitten dan stevig en veilig en ik heb er niet de minste last van. Tenminste, dat vind ik. Want in zo’n klein tasje past natuurlijk niet veel. En toch moet er van alles mee. Ik kan minutenlang bezig zijn om portemonnee, sleutels, zakdoekjes en telefoon opnieuw te rangschikken. Zodat alles erin past en het tasje ook nog dicht kan.

Mannen snappen dat niet. Die hebben geen tas of meteen zo’n groot exemplaar, waar de hele wereld in kan.

Toen ik laatst een schattig tasje zag en wilde kopen, kreeg ik dan ook meteen commentaar. “Gaat lekker veel in,” vond echtgenoot.  Ik dacht dat het groot genoeg zou zijn en dat is het ook, zij het dat er daarna echt niets meer in past. Dus moeten de bonnetjes, foldertjes of wat dan ook apart in broek- of jaszak.

Waarom ik dan geen grotere tas koop? Omdat ik daarin blijf stoppen. Dan moet ook echt alles mee, van ehbo-set tot parfumverstuiver. En dat gebruik in onderweg allemaal niet, maar sjouw het wel mee. Zo’n klein tasje is dus toch gewoon handiger!

Ballet

Posted on by

Op de foto van gisteren waren onze jongens nog klein. Zo klein, dat ze nog wel naar moeder wilden luisteren, als die een verhaaltje voorlas van Beatrix Potter over Pieter Konijn, Jozefien Kwebbeleend en nog veel meer. Niet alleen de jongens hadden er plezier aan.
En toen zag ik laatst dit op de tv, bij Brava TV. Nu ook weer, niet alleen voor kinderen!