Het zakdoekje

  Hij wist het wel, dat zijn moeder gevangen had gezeten. In Dachau, in Ravensbrück. Maar waarom nou net zij werd opgepakt en hoe het haar daar vergaan was, nee dat wist hij niet. Daar vertelde Moe niet over. Hooguit had ze kleine stukjes los gelaten, meestal best nogal wel grappig. Maar het fijne ervan wist hij niet.
Maar dan, lang nadat zijn moeder is overleden, besluit Gé Reinders te gaan zoeken. Omdat de tijd dringt. Er zijn niet veel mensen meer die het nog uit eigen ervaring kunnen vertellen. Hij wil het weten, omdat het ook zijn leven beïnvloed heeft.  En zo stukje bij beetje, met zoeken in archieven en navragen bij familie komt hij steeds meer te weten over de arrestatie en gevangenschap van zijn moeder.
“Het zakdoekje” vind ik geen erg mooi geschreven boek. Maar het verhaal van een man, die bijna wanhopig zoekt naar het verleden van zijn moeder is aangrijpend en daardoor het lezen zeker waard.

 

Lastig

Je zult maar chauffeur van zo’n enorme vrachtwagen zijn en ergens in Rotterdam een lading moeten afleveren. Door allerlei opbrekingen en omleidingen hebben die mensen soms toch grote problemen.
En als hij dan bij het adres aangekomen is, is er geen plek om je vrachtwagen te parkeren. Het is soms passen en meten, en vaak kielekiele. Gisteren  zag ik op de Coolsingel eerst een grote vrachtwagen met zand, die zijn lading kwijt moest. Hij werd tenminste nog geholpen door een verkeersregelaar. Maar even later had de chauffeur van McDonalds zijn enorme truck op de stoep neergezet. De verse burgertjes moeten uiteindelijk toch bezorgd worden, nietwaar?
Tweehonderd meter verder stond de wagen van Deli XL half op de stoep en op het fietspad. Waar die spullen afgeleverd moesten worden, weet ik niet.
Nee, ik benijd ze niet de chauffeurs van die grote wagens. En ik probeer een beetje consideratie met ze te hebben.

Lekker!

Gisterenmorgen goot het hier bakken uit de hemel. En we hadden plannen om te gaan wandelen. Weliswaar in het oosten van het land, maar toch. Dus regenjacks en paraplus mee, broodjes en drinken in de rugzak en op naar Nijverdal, waar we startten met de Holterbergwandeling.
Het werd steeds warmer, geen regendruppel gevoeld.
Flink doorgestapt, zodat we uiteindelijk op een terrasje bij het station van Holten konden neerstrijken.

En wat smaakte dat pilsje toen lekker!!

 

Spreuk van de week

  Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:

De enige manier om van verleiding af te komen is door eraan toe te geven.
Anoniem

Dus laat ik me vandaag de tompouce goed smaken.
Op uw gezondheid, Koningin!


Motor

Deze motorrijder kon rekenen op heel veel bekijks. Zijn motor zag er weliswaar oud uit, maar was nog in prima staat. Ik denk dat de man er dagelijks met liefde en smeerolie mee in de weer is. Om uiteindelijk mooie ritjes te maken. Zoals naar Normandië, om er een bezoek te brengen aan de stranden van de invasie en de omliggende dorpen, waar zoveel geschiedenis te vinden is.

En zo ontstaat er een speciale band tussen man en motor.

Knutzels’ Duplicate Spel (17)

Alleen Jacqueline en Ria stuurden deze week een woord in:

Het woord met de hoogste score OVATIES (E14 hor.) werd gevonden door Ria S. en wordt gelegd.

 


De gevonden woorden kunnen uitsluitend met onderstaand formulier worden ingezonden. De inzendtermijn sluit op woensdagavond as. om 24.00 uur.
Nieuwkomers zijn altijd welkom. Zij worden geacht in de niet gespeelde rondes de laagste score te hebben behaald.

Fout: Contact formulier niet gevonden.

PS:
Alle scores worden met een speciaal voor Scrabblepartijen geschreven programma gecontroleerd. Daarmee is de hoogst haalbare score te vinden en speelt (buiten mededinging) ook de computer mee, die ik Meester EINSTEIN heb genoemd.
Hij gaf aan dat er een nog hogere score te behalen was, namelijk VOCATIEF (op D1 verticaal), dat 92 punten zou hebben opgeleverd. (vocatief is een naamvalsvorm)

Clichés

Het nieuws staat momenteel bol van alles over “het akkoord”. En wat krijg je dan een opeenstapeling van clichés te horen.
Eerst moest iedereen “over zijn schaduw heenstappen“, nu hoor je niets anders dan “zijn verantwoordelijkheid nemen“. Termen als tijdsdruk, huzarenstukje, stevig in de steigers staan en niet te vergeten “sterker uit de crisis komen“, ze vlogen uit de monden van de heren en dames politici.
Dat zijn de woorden.
Nu nog de daden. We zullen het hopelijk nog zien en beleven.

De fuut

Dit was al een eens “gedicht van de dag” op mijn oude blog, maar ik vind het zo leuk. Vandaar reprise:

De fuut
(Waarom zou vader fuut zijn jongen dragen?
Kijk, zoiets moet je aan de kenners vragen!)
De eerste kenner wijst op het gevaar
Van onverhoeds omhoogkomende snoeken
Beducht voor die moordlustige bezoeken
Zegt hij, beschermt de fuut zijn kinderschaar

De tweede kenner schudt het hoofd – en zucht
Het hemelruim zit juist vol kinderrovers!
De ouders fuut fungeren als klaar-overs
Uit doodsangst voor een aanval uit de lucht

De derde kenner houdt een resoluut
College over warmtecirculatie
De vierde heeft een Freud-interpretatie
Maar niemand vraagt het aan de kleine fuut

Toch zou die kleine fuut een heel secuur
En hoogst verstandig antwoord kunnen geven
Wie weet er voor een kind een mooier leven
Dan op zijn vaders rug door de natuur!

Ivo de Wijs