Vroeger

Posted on by

Thuis hadden wij vroeger radiodistributie. Een zwart kastje aan de muur, met een keuzeknop voor maar liefst 4 (ja vier!!!) programma’s. Hilversum 1 en 2 en nog twee andere wisselende zenders. Met één luidspreker, boven op de kast. Mono, vanzelfsprekend. Niet zo veel keus dus. Simpel, maar we amuseerden ons met “Moeders wil is wet”, “Plein Publiek”, “De bonte dinsdagavondtrein” of “Mastklimmen” en op zondagavond “Sing something simple”. Dat laatste vond ik maar niks, zo sloom.

Hoe anders is het nu. Vorige week kochten we een nieuwe installatie. Radio heet zo’n apparaat niet meer, maar AV-receiver. Compleet met aansluitingen voor TV, Games, PC, Bluetooth, HDMI, CD/ BD/DVD, Wifi en, lekker ouderwets, een platenspeler. Oh ja, internet-radio, dat zit er ook nog op. Na het uitpakken begint het grote gepuzzel. Waar moet wat aan?

de mono-luidspreker uit mijn jeugd

Alles staat netjes aangegeven, maar wel in piepkleine lettertjes. De handleiding is summier, want de uitgebreide handleiding staat op internet en kan met het tablet gedownloaded worden.
Het apparaat moet in onze boekenkast en alle draden en kabels moeten door een gat in de plank naar boven of beneden. Alleen al het labellen van al die draden is een taak op zich. Al met al zijn we er uren zoet mee. Maar… als dan alles staat, de stekkers in het stopcontact steken, kan de eigenlijke installatie beginnen. Met een blik op de vele knopjes van de afstandbediening, de handleiding en het tv-scherm zoeken we naarstig naar “home”, “input” en “enter”. Gelukkig, we hebben het apparaat aan de praat gekregen en nu kan ik dus weer luisteren naar onze oude LP’s, de nu ook al antieke CD’s en vertrouwde FM-zenders. Dat is nog behoorlijk zoeken, want dat zijn er een hele rits. Leo is ook tevreden, want zijn vertrouwde filmgeluid is er ook nog steeds.
De geluidsboxen moeten nog wel “gecalibreerd” worden en hoe die internetradio werkt, weten we nog niet. Misschien moeten we daar maar eens hulp bij vragen.
Maar zo gek, gisteravond, met een glaasje wijn op de bank, verlangde ik ineens toch zo naar een uitzending van “Sing something simple“. 😉

Schoenen

Posted on by
Elke dag moet je er wel op lopen, op je schoenen! Wie zich niet al te zeer aan de mode aanpast, neemt lekkere stevige en makkelijke stappers.
Fashionista’s zullen hier geen begrip voor hebben. Die martelen zichzelf en lopen, al dan niet strompelend, op ontwerpen die op zijn minst in de mode, maar misschien ook wel mooi, leuk of gewaagd zijn. Beyoncé maakte de schoenen van Jan Taminiau tot een statement en droeg ze op de hoes van haar album.

Sommige ontwerpen zijn zo mooi, dat het kunst wordt. Vanaf vandaag kun je in de Kunsthal in Rotterdam tot 11 mei 2014 de tentoonstelling S.H.O.E.S. Over hoge hakken en echte liefde gaan bekijken.

Oh ja, op Stuureenfoto kun je deze week “extravagante” mode (laten) zien

Hiroshige

Posted on by

De volgende etappe op de Tokaido was Totsuka. Hiroshige toont hier een ruiter, die van zijn paard afstijgt en van plan is het theehuis te bezoeken. Totsuka ligt een dag reizen vanaf Nihonbashi. Tijd dus voor een welverdiende rustpauze.

Ook nu komen reizigers aan in Totsuka (een deel van Yokohama), maar dan met de trein. Ongetwijfeld zijn er nu ook diverse theehuizen om even uit te rusten. Al kun je ook in de trein een hapje eten of iets te drinken kopen.

Winterfotojacht 2014

Posted on by

Eén van de lastigste onderwerpen bij Winterfotojacht 2014 vind ik de categorie “gezicht op een onverwachte plaats”. Dit soort onderwerpen moet je eigenlijk spontaan zien. Maar als je er naar op zoek gaat, dan zie je niks of je kunt het niet fotograferen. Omdat je in de auto zit, of het te ver af is….

Maar…. het is me toch gelukt. De eerste foto maakte ik tijdens een wandeling en was een gelukje, de andere is mijn fietstas en die hangt notabene naast de wasmachine. Dat gezicht was me gewoon nog niet opgevallen 😉

   

Kaviaar

Posted on by

Laat ik nou toch altijd gedacht hebben dat kaviaar een zuiver natuurproduct is. Maar ja, in deze tijd van nepspullen wordt hier ook de hand mee gelicht.
Op de site van het Kookpunt in Rotterdam vond ik dit apparaat, in de categorie “moleculair koken”.

In het bijbehorende filmpje wordt uitgelegd hoe met 96 pipetjes een substantie (wat in hemelsnaam??) wordt opgezogen en gedropt in een calciumbad.

Dan krijg je piepkleine bolletjes, die qua structuur misschien wel op kaviaar lijken, maar wat het natuurlijk niet is. Het kan geserveerd worden in een doosje, dat verdacht veel lijkt op de originele blikjes kaviaar. Gelukkig staat er wel op dat het imitatie, dus nep, is. Is het lekker? Geen idee. Nooit geproefd, net zo min als echte kaviaar trouwens.

Hartjes

Posted on by

Zeker weten dat ik zo hier en daar mooie hartjes gefotografeerd heb. Maar omdat ik mijn foto’s niet van tags voorzien heb, moet ik het van mijn eigen geheugen hebben. Gelukkig wist ik zeker dat ik op één van de kerstmarkten van die suikerzoete harten van taaitaai gezien had. En ja hoor, in Düsseldorf, alweer in 2006, dus best lang geleden.
Bettie, dit zijn mijn suikerharten voor jouw hartjes-serie:

 

Spreuk van de week

Posted on by
  Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.

Fotograferen is scherper herinneren
wat je eerst niet zag.
Bert Deben

Deze spreuk vond ik op de site Leven in Poëzie, waar naast spreuken ook prachtige gedichten te vinden zijn.

Dichter

Posted on by
Bij het zoeken naar een onderwerp voor Stuureenfoto van deze week dacht ik in eerste instantie aan een foto die ik maakte in Lissabon. Voor die trip kende ik Pessoa nauwelijks. Maar we zagen hem daar elke dag. Dit beeld stond namelijk bijna voor de deur van ons hotel. Eigenlijk staat het voor de deur van Café A Brasileira, een prachtig café in jugendstil. Als je in Lissabon bent, moet je het zeker gaan zien.
Het hoort bij de stad, net zo als de leuke trammetjes, de fado en de heerlijke Pasteís de Belém!

 

bron: http://nl.wikipedia.org/wiki/Fernando_Pessoa

Winterfotojacht 2014

Posted on by

Bij het begin van de winterfotojacht 2014 leek het nog een eeuwigheid voordat de uiterste datum in zicht kwam. Maar nu zijn het nog maar een paar weken tot 1 maart 2014 en de opdrachten liggen ook niet zo voor de hand. Dus stop ik mijn cameraatje regelmatig in mijn jaszak, zodat ik meteen bij een goed object kan toeslaan.
Inmiddels staan er al diverse mappen met foto’s op mijn computer, die misschien de eindstreep zouden kunnen halen. Bij mijn vorige blog had ik de foto’s nog niet in een categorie geplaatst, maar nu weet ik zeker dat die foto’s bij de “lijnen” horen.

De volgende serie past helemaal in het thema “herhaling”:

   
   

Hiroshige

Posted on by

Hodogaya is de vierde rustplaats op de Tokaido-weg die Hiroshige weergaf. Er is al een  groep reizigers aangekomen, maar dan komen over de brug nog eens dragers met grote kisten.

Nu is Hodogaya een onderdeel van Yokohama, met een grote chemische fabriek. Maar het is ook de rustplaats van vele Engelse, Australische, Nieuwzeelandse en Indiase militairen, die in de Tweede Wereldoorlog omkwamen.

De begraafplaats ligt slechts 300 meter verwijderd van de oude Tokaido-weg.