Hiroshige

Collectie National Museum, Tokio

In Mitsuke werden de reizigers door een boot gebracht. Het is een vlak landschap en daarin is nog niet veel veranderd.Het zijn niet alleen de prachtige houtsneden van Hiroshige die me boeien, maar ook dat je nu -via Google Earth- die hele Tokaido weg kunt volgen. De foto’s van het hedendaagse Japan vind ik daar ook.

Alles verandert

Dit is de Kruiskade in Rotterdam in 1949. Ik was toen nog een baby, maar van latere jaren jaren herinner ik me dit beeld nog wel. De tram, de huizen en vagelijk ook de kerk. We kwamen nog wel eens in die buurt, want er woonde een oom. In één van de zijstraten, in een huis dat rook naar doorgekookte groente en natte was.
En met een ijzeren leuning langs de trap. Het huis bestond uit een woonkamer, met een klein achterkamertje en een keuken. Toilet op de gang, gedeeld met andere buren.

 

Nu is de Kruiskade een heel andere buurt, met heel veel buitenlandse winkels. Er zit een grote Chinese toko, veel Antilliaanse en Surinaamse winkels en op Koningsdag geurt het naar barbecue en exotische kruiden. Op de plaats van de kers is nu een park. Het is een kleurige en vrolijke buurt geworden. Wat een verschil…

Makkelijk en lekker

Waar een slapeloze nacht al niet goed voor is. Want had ik als een roos geslapen, dan had ik dit programma niet gezien en het recept ook niet!
Maar nu zag ik hoe Buddy Valastro, bekend van The Cake Boss, een heerlijk recept klaarmaakte.

Geroosterde bloemkool
1 bloemkool, in roosjes
8 teentjes knoflook, gepeld en in plakjes gesneden
flink wat kerstomaatjes
3 sjalotten of kleine uien, in parten gesneden
olijfolie
rucola of spinazie
300 – 400 gram pasta (fussili of zoiets)
broodkruim of panko
geraspte Parmezaanse kaas
peper, zout
 

Verwarm de oven op 220 graden.

Leg de bloemkoolroosjes in een ingevet bakblik. Strooi er de knoflook, tomaatjes en uienpartjes over. Meng broodkruim met peper, zout en wat parmezaanse kaas en meng dit door de groente op de bakplaat. Besprenkel met olijfolie. Zet het blik in de oven en rooster alles in ca. 45 minuten. Roer zo nu en dan even om.

Kook ondertussen de pasta in gezouten water. Neem een kop pastawater apart voordat ze wordt afgegoten.
Meng de geroosterde groenten met de pasta, roer er ook de rucola erdoor en zoveel water totdat alles smeuig is.
Bestrooi met nog wat Parmezaanse kaas en dien op.

De hoeveelheden zijn naar eigen inzicht en de rucola is optioneel.
Eet smakelijk!!

Spreuk van de week

  Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.

We kunnen niet van alle kinderen dezelfde sterren maken. Maar we kunnen ze wel allemaal laten schitteren.
(Tekst op schoolpoort)

Knus, maar dan anders….

Hofjes is het thema van deze week bij Stuureenfoto, omdat  het daar zo knus en veilig lijkt om te wonen.
Dit binnenplaatsje in China lijkt in de verste verte niet op zo’n Hollands hofje, maar toch vond ik het daar er ook op een bepaalde manier gezellig en knus uitzien. Of lijkt het maar zo? Is wat ik authentiek vind, gewoon rommelig… Het levert in ieder geval wel een mooi plaatje op!

Vervoer

Toen wij in 2001 in Vietnam waren verbaasden wij ons over het vervoer per fiets. Niets leek te gek, alles kon wel op de een of andere manier op een bagagedrager gestouwd worden. En de fietsen waren van een kwaliteit om te huilen, gammel, oud, roestig en zonder enige luxe.

Toch kwam alles wel goed aan, van aardewerk potten tot varkens, van zakken graan tot stapels rijstvellen voor de loempiaatjes.
Dat was in 2001, maar ik vraag me af hoe het er nu zal zijn. Hopelijk zijn die oude fietsen inmiddels ingeruild voor wat betere exemplaren.

Hiroshige

De prenten van Hiroshige fascineren me niet alleen om hun schoonheid. De reis die hij van Edo (nu Tokio) naar Kyoto in zijn houtblokken laat zien, is ook nu nog te maken. Sommigen doen dat ook te voet, maar met de trein bereis je min of meer hetzelfde traject. En ik doe dat hier door telkens een foto van nu bij de oude prent te zetten.

Collectie: Tokyo National Museum

Deze week zijn we in Fukuroi, waar de reizigers even een kopje thee nemen bij een theestalletje.

Dat oude stalletje is er niet meer. Wie nu iets wil drinken of eten moet even zoeken. Maar vind je zo’n soort gordijn, dan kun je er wel van uit gaan dat daar achter iets te drinken of te eten te koop is.

Bordjes

Gelukkig ben ik niet de enige die zo her en der vreemde bordjes fotografeert. Bettie wijdt er deze weken een serie aan en ik dacht dat dit ook wel paste. In Cornwall vond ik dit uithangbord bij een pub. Dat spelletje heet bij ons tik-tak-tor en als naam van een pub vind ik dat een beetje vreemd. Maar ja, als het bier (of de koffie) maar goed is, toch? Al kan ik me dat nou weer niet herinneren…

Zo is het beter te zien

Geen overleg

Deze buren hebben duidelijk geen overleg gehad over de carport voor hun deur. Of waren hier twee niet al te beste klussers bezig? De ene carport is hoger dan de andere, die dan weer halverwege het raam staat. Beetje vreemd!
Zelf zou ik me dagelijks groen en geel ergeren aan zoiets. Maar de situatie bestaat al langer en dus zal het hen wel niet zo veel uitmaken. Maar mooi, nee……