Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. En deze keer is het een foto, die ik vorige week in Rotterdam nam. Want deze spreuk van Erasmus staat op de grote bibliotheek in het centrum van de stad.
Honderduizenden mensen gingen me al voor naar de nieuwe Markthal in Rotterdam. Maar berichten over zoveel drukte, voetje voor voetje schuifelen en uren in de rij staan om iets te kunnen kopen, weerhielden me van een bezoek.
Tot afgelopen woensdag, toen ik samen met schoondochter een heerlijke middag besteedde aan deze nieuwe Rotterdamse trekpleister. Het was redelijk rustig, dus we konden heerlijk alle stands en kraampjes bekijken, proeven, eten en natuurlijk het werkelijk schitterende “plafond” bewonderen.
Hier een impressie van onze middag:
Hier in Venetië kun je het hele jaar door mooie maskers kopen. Prachtig handgemaakte exemplaren, maar veelal kitscherige souvenirprullen. Ach, het blijft een leuke herinnering.
Ik zou graag wel eens bij het Venetiaans Carnaval willen kijken. Dat schijnt toch heel anders te zijn dan bij ons.
Wie nog meer maskers wil zien of een keer wil meedoen, kijkt deze week op Stuureenfoto voor nog meer inspiratie.
De pot Madras curry is nog niet leeg. Dus maar eens gezocht naar een gerecht, waar wel een Indiase twist aan gegeven kan worden:
| HUTSPOT MADRASVoor 4 personen: 750 gram aardappelen 400 gram winterwortel, in blokjes 400 gram uien, grof gesneden24 grote garnalen, schoongemaakt en gepeld 1 eetlepel Madraskruidenmix blikje kokosmelk 1 teen knoflook, geperst 1 kleine fijngesneden rode peper olie klontje boter koriander of peterselie (optioneel) |
 |
Kook de aardappelen en stamp ze met wat zout en een klont boter tot een grove puree.
Doe wat olie in een pan, voeg knoflook en rode peper toe en bak daarin de garnalen tot ze roze zijn. Schep uit de pan en houdt warm onder alufolie.
Bak in dezelfde pan de uiensnippers even aan tot ze glazig worden, voeg de wortelstukjes toe en bak ongeveer 3 minuten. Voeg kokosmelk en kruidenmix toe en roer alles goed door. Smoor in ca. 10 tot 15 minuten beetgaar. Breng op smaak met zout en peper.
Schep aardappelen op de borden, verdeel er de uien/wortelen over en de garnalen.
Strooi er wat koriander of peterselie over ter garnering.
EET SMAKELIJK!!
Het zijn zeker niet de allerbeste amateur artiesten, maar wat hebben ze een lol. Ik vind het gewoon leuk:
| De jonge generatie leert tegenwoordig lezen met MAAN, ROOS, VIS. Maar ik ben nog van de generatie die met AAP, NOOT, MIES leerde lezen. Met mijn vingertje langs de letters ontcijferde ik de woorden en het opende de wereld naar mooie verhalen, dunne en dikke boeken, kranten, tijdschriften en vele uren leesplezier. |
 |
Toen ik dan ook op de boekenmarkt dit boek Het Leesplankje zag liggen, hoefde ik niet lang te twijfelen. Daar is nou weer plek voor, dus kopen. Er staan niet alleen de plaatjes van het leesplankje in, maar ook wat oude schoolplaten. En dun boekje, maar met veel nostalgie.
Afgelopen zondag lag ik in de clinch met een paar halogeenlampjes. Die zitten boven in de boekenkast en het is een crime om ze te vervangen.
Het zijn maar kleine lampjes, ter grootte van een pinda en ze zitten per twee in een blisterverpakking. Die openen is alleen een hele happening. Ik weet dat en let dan ook goed op dat zo’n lampje er niet uitfloept. Maar dan mag je zo’n lampje niet met je blote handen aanraken, dus doe je dat met een tissue. Daarin verdrinkt zo’n pinda natuurlijk. De twee dunne draadpootjes moeten in de piepkleine gaatjes van het armatuur. Maar die kun je niet zien, omdat dat tissuepapier in de weg zit. En natuurlijk sta ik ook nog een een beetje uit balans boven mijn hoofd te prutsen. Grrmph, wat een gedoe! Maar goed het lukte.
Helaas duurde de vreugde nog geen vijf uur. Toen was het lampje al weer geknapt. Het wordt tijd voor iets nieuws, een ledlamp misschien?
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.
Vergeet de jaren, vergeet onderscheid. Spring in het onbegrensde en nestel je daar. |
Eten op straat, dat vond mijn moeder “ordinair”. En hoe graag ik ook soms een patatje in zo’n leuke puntzak wilde, ik kreeg het niet. We kochten het wel, lieten en inpakken en dan mocht ik het thuis opeten. En dat was natuurlijk lang niet zo lekker.
Nu is het heel normaal, op elke hoek vind je wel een zaak waar iets te eten is. En vaak genoeg halen wij een Vietnamese loempia, een kroketje of een broodje haring.
En dit kopen we ook wel eens, als we bij de Turkse super zijn geweest. Dat eten we dan niet op straat, maar in de auto op. Maar in Istanbul kocht je die ronde broodjes met sesam bij zo’n leuk karretje.
“Streetfood” is deze week het thema bij Stuureenfoto. Kijk daar voor nog meer lekkers.
Vorige week maakte ik “Kip Madras”. De kruidenmix daarvoor maakte ik zelf. Je kan ze kant en klaar kopen, maar meestal zit daar vooral veel zout in en dat wil ik juist niet.
Dit is het recept, dat ik al snel hier op internet vond:
Madras currymix
|
 |
Neem een schaaltje en meng alle droge kruiden goed door elkaar.
Voeg de knoflook en de gember toe.
Roer de olie en het citroensap erdoor tot een pasta ontstaat.
Doe het mengsel in een (glazen) potje en voeg eventueel nog een klein laagje olie toe.
De currypasta is wel een paar weken houdbaar in de koelkast.
De meeste ingrediënten had ik wel in huis, maar wat er niet was , kocht ik in de toko.
En zo stond er binnen no time dit potje in de koelkast, genoeg voor wel vier keer Kip Madras.
Maar ik maakte er ook iets anders mee. Dat recept komt later.
