Stapelen

Deze week bestond voornamelijk uit stapelen. Volle dozen vóór en lege dozen ná de verhuizing van jongste. Van struinen door de IKEA en pakken van de vele stapels goederen, die daar zijn. En dan nog de stapels papier en karton die bij zo’n verhuizing onontbeerlijk zijn. Gelukkig waren de stapels dozen te overzien en al met al was de verhuizing zo gepiept. Wij hoefden ook niet te sjouwen, dat werd gedaan. Zo buffelen als deze mannetjes in Vietnam was dus gelukkig niet aan de orde.

Stapelen is ook het weekthema bij Stuureenfoto. Heb je ook foto’s van grote stapels, doe dan ook mee.

 

Traditie

Het is zo’n beetje traditie geworden.De mannen samen naar de Auto-RAI en schoonzus en ik samen ergens anders heen. Dit jaar was het Haarlem, waar we zomaar wat rondliepen, hofjes bekeken en gezellig winkelden. En het Corrie ten Boom Museum bezochten.
En ’s avonds terug naar Amsterdam, voor een drankje op de Nieuwmarkt en ergens lekker eten op de Zeedijk of zo.

Daar maakte ik ook deze foto. Ik geloof dat ze nu andere handel hebben in die buurt 😉

Trots

Trots toont deze huisvrouw haar voorraadkast. Wat heeft ze het weer druk gehad, met inmaken, pekelen en worst maken. Ik vind dat zo’n nostalgisch plaatje. Romantisch zelfs. Al had al dat werk natuurlijk niks romantisch. Integendeel, het was hard bikkelen.
In de stad werd niet zoveel ingemaakt, maar mijn tantes deden dat nog wel. Eerst kisten vol boontjes afhalen, of kersen wassen en ontpitten. Dan alles in potten, die zorgvuldig waren schoongemaakt met heet sodawater. Dat luisterde nauw. Slordig zijn was uit den boze. Maar dan kwam het moment dat tante met  trots haar kastdeur open deed. En wachtte op bewonderende “Ahhs en oohhs”.

Bron: Pinterest

Klussen

Vraag de mannen in mijn gezin om te koken en ze serveren een heerlijke maaltijd. Maar vraag je om te klussen, dan betrekt hun gezicht.
Echtgenoot vindt klussen een gruwel, oudste wordt er heel ongelukkig van en jongste is weliswaar best handig, maar mist toch ook het echte klus-gen.

Maar nu jongste gaat verhuizen, moesten we afgelopen weekend toch allemaal aan de slag. Gelukkig was het allemaal nog wel te overzien. De muren hoefden maar één keer te worden geverfd en echt verbouwd hoefde niets. De klus was dus snel geklaard.

En die ene kamer waar behangen moest worden? Daar voelde mijn schoondochter zich in haar element. Want gelukkig heeft zij echt behangerstalent! Fluitend plakte ze baan naar baan en zo kan haar zwager straks lekker dromen in een super mooie slaapkamer.

Geduld

Worden jullie ook zo moe als je een instantie aan de telefoon wilt hebben? Je toets een nummer en dan hoor je een stem, die zegt wilt u ….,  kies 1, wilt u …., kies 2. En daarna krijg je een muziekje. En begint het wachten ……. 5 minuten, 10 minuten, soms wel bijna een half uur. Om dol van te worden.

Zo wordt “Even Apeldoorn”  bellen een project van uren. Volgende keer zet ik dit plaatje op!

Speelgoed

Kinderdromen beginnen met speelgoed. Je krijgt een mini-exemplaar van grotemensenspul en daar begint het! Zo zie ik in gedachten een kind oefenen met zo’n schattig mini gitaartje. Voor de spiegel, als niemand kijkt, wordt hij of zij “the top of the bill”. Misschien vervaagt de droom of blijkt het talent toch niet toereikend. Dat geeft allemaal niet, je kan altijd weer iets anders beginnen.

Heb je ook nog  herinneringen aan je speelgoed van toen? Die lieve pop, die mooie trein of dat bijna echte winkeltje? Kijk dan ook eens bij Stuureenfoto, want Speelgoed is daar het weekthema. En je kunt altijd meedoen!