Vredespaleis

Posted on by
diversen-04 Tijdens een wandeling op 1e Paasdag kwamen we langs het Vredespaleis. Dat is te bezoeken, maar daar moet je wel kaartjes voor bestellen. Dat gaan we dus een andere keer doen. Maar ondertussen kon ik gelukkig wel een vredesboodschap aan de wensboom ophangen. Niet dat er erg veel resultaat te verwachten is, maar ergens hoop ik dat er een tijd komen zal dat er voor alle mensen op deze wereld vrede zal heersen.
diversen-02 Voor het paleis staat “VREDE” in heel veel talen gegraveerd. Soms herkenbaar, soms meer koeterwaals. En sommige woorden lijken eigenlijk meer op een scheldwoord. Maar ja, er zijn dus mensen die vriendelijk glimlachen als je hun “Kuthula” toewenst 😉

 

Klant(on)vriendelijk

Posted on by
diversen-01 Gisteren ging ik voor het eerst naar de hartrevalidatie om weer een beetje conditie op te bouwen. Al meteen bij het begin bleek dat mijn bloeddruk, ondanks de medicijnen die ik trouw neem, toch te hoog was. De aanwezige arts vond het dan ook noodzakelijk dat één bloeddrukverlagend medicijn zou worden aangepast.
Ik vroeg hem om een recept. Want als ik nu de dubbele hoeveelheid pillen zou nemen, kwam ik later toch medicijnen te kort. Hij schreef het netjes voor mij uit en dus ging ik meteen door naar de apotheek. Toen ik het recept overhandigde, kreeg ik het meteen terug met de mededeling dat “er geen geschreven recepten meer werden aangenomen. Alleen nog digitale recepten”. 

Hoewel ik me kan voorstellen dat het handschrift van sommige doktoren tot fouten kan leiden, vond ik dat toch wel erg kort door de bocht. En beslist klantonvriendelijk. Tenslotte kan ik die medicijnen alleen via de apotheek verkrijgen. Het had de apotheker gesierd wanneer hij zelf contact met de voorschrijvende instantie had opgenomen. Nu legde hij het probleem bij mij neer. Gelukkig bedacht ik me dat ergeren geen optie was. Ik zou er toch niets aan veranderen en uit mijn voorraad kan ik die voorgeschreven hoeveelheid pilletjes nog wel halen. En na één telefoontje met de revalidatie-verpleegkundige is alles inmiddels geregeld.
Maar die apotheker hier mag nog wel eens een cursus “klantvriendelijkheid” gaan volgen. In het verleden vond ik het al een enorme hork, en dat beeld heeft hij helaas nog niet kunnen bijstellen.

Recept

Posted on by

Ik maakte deze taart afgelopen weekend. Het is mijn variatie op een recept van Albert Heijn. Ik heb de slagroom vervangen door Skyr = IJslandse yoghurt en 0% vet. En ja, er zit ook mascarpone in. Maar als je kijkt hoeveel er uiteindelijk in één portie zit, dan valt het wel mee. Misschien iets als paasdessert?

Gekoelde cheesecake
Voor 8 – 10 personen:

30 g boter
154 g Oreo-koekjes(pak)
3 blaadjes gelatine
400 g blauwe bessen
8 g vanillesuiker
125 ml skyr
4 el suiker
125 ml crème fraîche
250 g mascarpone
4 el bessensap of bessenlikeur

  03-bessen

Bekleed de bodem van de springvorm met bakpapier. Smelt de boter in een steelpan. Verkruimel de koekjes fijn (in een plasticzak of in de keukenmachine) en voeg de boter toe. Bedek de bodem van de vorm ermee, druk aan en zet in de koelkast.
Week de gelatine 5 min. in koud water.
Pureer ondertussen de bessen met de vanillesuiker met de staafmixer.
Verwarm een klein deel van de bessenpuree in een steelpan tegen de kook aan. Neem van het vuur.
Knijp de gelatine uit en los op in de warme puree. Voeg toe aan de koude puree en roer goed door.
Klop de skyr met de suiker. Roer de crème fraiche en mascarpone los in een beslagkom.
Spatel de bessenpuree, slagroom en het bessensap/likeur er luchtig door. Schep het op de taartbodem.
Zet minimaal 3 uur afgedekt in de koelkast.

 

EET SMAKELIJK!!

Voeding en gezondheid

Posted on by

In het kader van de hartrevalidatie bezochten Leo en ik een voorlichtingsbijeenkomst over voeding. Eigenlijk hadden we al een beetje verwacht wat we te horen zouden krijgen. Toch was ik teleurgesteld. Want dat je matig moet eten, dierlijk vet moet vermijden, dat verzadigde vetzuren verkeerd zijn en dat overgewicht risico oplevert, dat is wisten we al.

De diëtiste was heel vriendelijk en gaf een keurige presentatie. Maar ik miste een verwijzing naar de voedingsmiddelenindustrie. Zoals we allemaal inmiddels weten, komt het beste eten NIET uit die hoek, ook al maken ze nog zo veel reclame. Maar helaas, geen enkel pleidooi om vooral zelf je maaltijden te bereiden, zodat je zelf kunt bepalen hoe vet, zoet of zout je eten wordt. Geen opmerking dat je de pakjes en zakjes van de grote fabrikanten kunt laten liggen. Ik had graag alternatieven en tips gehoord wat er wél mogelijk is, in plaats van te blijven hameren op wat je eigenlijk maar moet laten staan.  Daarbij komt dat ik een beetje allergisch ben voor termen als “sluipmoordenaar” en “kankerverwekkend”.

Uiteraard kwam ook het drinken van een glaasje wijn aan bod. Nou ja, dat is misschien wel niet zo slecht, maar alcohol is wel kankerverwekkend. Elk weldenkend mens begrijpt toch dat je niet 7 dagen van de week stomdronken je bed moet inrollen. Maar zou dat glaasje wijn bij het eten nou echt zo slecht zijn? En hoe liggen dan de sterftecijfers in de ons omringende landen?

Misschien had ik wel verkeerde verwachtingen van de bijeenkomst. Ik wil mijn eetgewoonten best aanpassen, maar ik blijf overtuigd dat eten zowel lekker als gezond kan zijn. En dat je ook nog plezierig moet blijven leven.

Post

Posted on by

Soms krijg je nooit echte post, deze week was het twee keer achter elkaar raak. Want gisteren viel er een pakje in de bus. En dit keer geen reclame, maar echt persoonlijk geadresseerd en feestelijk verpakt.

Schoonzus en zwager stuurden ons een bedankje voor de fiets die van eigenaar verwisselde. Omdat ik me realiseerde dat ik na de hartoperatie helemaal angstig en verkrampt op de fiets zou zitten, bang om te vallen, besloot ik mijn fiets weg te doen. Schoonzus had weliswaar een fiets, maar dat was een ouwetje, gekocht omdat haar mooie fiets gestolen was. En dan is de beslissing gauw genomen. Dus fietst schoonzus nu in haar woonplaats rond op mijn fiets. En kregen wij een heel leuk en persoonlijk bedankje. En schoonzus, nog veel fijne kilometers!!

03-POST2

Kaartje

Posted on by

Het gebeurt niet meer zo vaak dat er gewone post komt. Ja, natuurlijk, van die saaie van overheidsinstellingen, banken, verzekeringen of zo, die komen regelmatig in de bus. Maar zo maar een kaartje…?
We waren dan ook heel verbaasd deze kaart op de deurmat te vinden. Uit Kinderdijk… wie was daar dan? En toen bleek dat onze zoon daar een dagje was wezen wandelen en fotograferen. En dacht “Kom, ik stuur pa en ma een kaartje” Leuk toch!!
03-kaartje