Ook al kan ik mijn tijd zelf indelen, doen wat ik zelf wil, soms bekruipt me een gevoel van lichte schaamte als ik bezig ben met iets wat geen nut heeft, soms een beetje dommig is. “Guilty pleasure” heet dat tegenwoordig. Want zomaar een kwartiertje niks doen, de tijd aan je voorbij laten gaan en ondertussen kijken naar iets wat ook al geen hogere waarde heeft, zou je zo wel kunnen noemen. Ik kijk graag naar YouTube filmpjes van allerlei fabrieksprocessen. Zoals duizenden koekjes maken, snoeprepen of taarten produceren, brood maken van meel tot bruingebakken.
En heb je eenmaal naar één zo’n filmpje gekeken, krijg je van YouTube telkens weer nieuwe aangereikt. Ze duren soms wel lang, maar als je ze stopt, kun je later weer verder gaan 😉 😉 😉
Ik maak er geen geheim van dat ik een echte fan ben van de muziek van Harry Bannink. En toen ik maanden geleden de aankondiging las van een eenmalige voorstelling, besloot ik meteen dat ik daar naar toe wilde. Dus gingen Leo en ik vorige week zondag naar Tivoli Vredenburg in Utrecht. Er werden een groot aantal liedjes van Harry Bannink gespeeld en gezongen, vooral die uit de jeugd-programma’s, zoals De film van Ome Willem, Sesamstraat, De stratenmaker op zee show. Prachtige muziek maar ook prachtige teksten van Willem Wilmink, Rob Crispijn, Hans Dorresteijn en nog vele anderen. Uitgevoerd door ook een keur aan artiesten. Want zeg nou zelf, wanneer zie je Loes Luca, Wieteke van Dort, Hans Dorresteijn, Edwin Rutten en nog anderen in één programma. De originele band van Harry Bannink speelde ook en de liedjes werden aan elkaar gepraat door Bannink-kenner Gijs Groenteman van de 
