Sprookjesachtig

We reden in Twente een beetje rond en ineens zagen we een gebouw als een fata morgana.

Maar toen we terugreden en het gebouw wat beter bekeken, bleek het gewoon een kantoorpand te zijn. Tussen andere kantoorpanden, maar wel veel vrolijker en minder “13 in een dozijn”.

Het is het gebouw van de ADS Groep in Goor. En de architect is niet Hundertwasser, maar Barend Scherpbier van Beltman Architecten.

Toen ik een foto maakte, fietste iemand langs die riep “Dit is Twente’s Efteling”. Ik weet niet of hij het mooi vond, maar Leo en ik vinden het prachtig.

Jammer dat we alleen van de buitenkant konden kijken, want ik ben me toch benieuwd hoe het er van binnen uitziet.

Raamluiken

AL rijdend door Twente viel me vaak op dat de luiken voor de ramen van huizen, maar vooral van boerderijen, een speciaal patroon of kleur hadden.

En dan wil ik weten: waarom? En omdat ook op vakantie Google niet ver weg is, ontdekte ik dat je aan die luiken kon zien tot welk landgoed ze behoorden. De pachters van de boerderijen kunnen niet zomaar een kleurtje op hun luiken smeren. Want die luiken vormen een soort van herkenning voor voorbijgangers.

Eigenlijk had ik helemaal geen idee dat er zoveel landgoederen in Twente zijn. Maar tussen Zwolle en Enschede kun je er heel wat bezoeken.

De luiken van de boerderijen die behoren tot het landgoed Twickel zijn allemaal zwart gerand met een wit veld in het midden. Ik maakte er speciaal foto’s van.

Zie je dus zo’n strak in de verf gestoken zwart/wit luik, dan behoort het gebouw tot het landgoed Twickel.

Wanneer we weer in Twente zijn, gaan we beslist eens op zoek naar andere landgoederen en let ik natuurlijk weer op die luiken. Zo is er altijd wel wat te ontdekken.

Landgoed Twickel

Bron: Google foto’s

Tijdens ons verblijf in Enter maakten we ene wandeling over Landgoed Twickel. Nou ja, maar een een klein stukje van dat landgoed, want het beslaat 4.400 hectares. Daar zijn dus vele mooie en lange wandelingen te maken.

Wij waren er op een zondag en het was prachtig weer. Er waren dus meer wandelliefhebbers, maar hoewel we veel mensen tegenkwamen (en ook veel honden) was er ruimte genoeg. Niemand liep elkaar in de weg.

Het kasteel Twickel wordt nog bewoond en is dus niet toegankelijk. We stonden ervoor en ik had Downton-achtige visioenen. Grote zalen, trappen, veel antiek en kunst. Maar ja, dat konden we dus niet met eigen ogen zien.

Maar de fantasie verbleekte bij de pracht van de natuur. Weidse vergezichten, hoge bomen, stille doorkijkjes en dat alles omhuld met een waas van aardse geuren en vogelgezang.

We liepen een flink stuk en onderweg zochten we een bankje op om ons brood op te eten en wat te drinken. Genieten in optima forma.

Geen nood

Even een waarschuwing! Dit is een blog voor uitsluitend vrouwen 😉

Want mannen kennen het probleem (bijna) niet. Die plassen gemakkelijk achter een schuurtje of met hun rug naar de snelweg. Maar vrouwen lopen wiebelend en met samengeknepen billen. Want waar oh waar is een toilet?

In Nederland zijn openbare toiletten zelden of nooit te vinden of ze worden heel slecht aangegeven. En als je er dan een vindt…. bah! Ja, je kunt natuurlijk de bosjes inschieten of tussen de autodeuren knielen. Maar erg comfortabel is dat beslist niet.

Maar nu is er Uixi. Een klein, schoon en handig plasgootje. Ik bestelde er een en probeerde het thuis uit.

De eerste keer is het misschien nog wat onwennig, maar na een paar keer oefenen werkt het prima en schoon. Geen blote billen, geen vieze handen, geen nare natte plekken. Alles loopt naar behoren.

Na gebruik even uitschudden. Geen druppel blijft achter, dus het gootje kan weer terug in het bijgeleverde zakje. Klaar is….. eh de vrouw.

Ik vind het een wereld uitvinding en gaf het een permanente plaats in mijn rugzak.

Inspiratie

Soms vraagt iemand me: “Waar haal je de inspiratie voor elke dag een blog vandaan? “

Nou, dat kan van alles zijn. Een auto met een raar opschrift, een liedje, een verhaal dat je op internet vindt.

Alles kan een mens inspireren. Ik denk dat ik de meeste inspiratie haal uit de foto’s die ik vrijwel elke dag maak. Van van alles en nog wat. Soms nauwelijks de moeite waard om te bewaren, maar soms het begin van een klein blogje.

Niet altijd gebruik zo’n inspiratiemoment meteen. Het kan wel maanden duren voordat ik al zoekend door mijn foto’s een idee krijg.

Luister maar! KLIK

Het krantenartikel fotografeerde ik enige weken geleden. En ik was het al bijna weer vergeten.

Maar niet de muziek die toen onmiddellijk in mijn gedachten kwam.

Een heerlijke herinnering van heel veel jaren geleden aan een goudgeel strand.

Veranderd?

Bron: Google foto’s

Gek om een foto te zien van rond 1920, de Binnenweg in Rotterdam. Je zou denken dat alles heel erg veranderd was. Dat de huizen van toen gesloopt zouden zijn en er nieuwe moderne gebouwen neergezet waren.

Bron: Google foto’s

Maar gelukkig, niet alles verandert. Zelfs in Rotterdam blijft nog wel eens wat overeind staan 😉

Dit stukje stad is qua bebouwing niet erg veel veranderd. Een beetje verbouwd is er wel. De voortuinen zijn deels opgeslokt door het trottoir. En de sfeer lijkt me nu heel anders.