Zwerfvuil

Al lopend over straat ontdek je steeds meer zwerfafval. Het lijk wel of iedereen zijn rommel achter zich laat vallen en noooooooit meer omkijkt. Ze hebben het allemaal vol (en dus zwaar) mee van huis genomen in een tas, rugzak of karretje. En dan is het leeg of opgegeten en dan laten ze de verpakking zo maar op straat achter.
Ik kan me daar hevig aan ergeren. Zo veel moeite kost het toch niet om het in een prullenbak te gooien of gewoon weer mee naar huis terug te nemen en het daar weg te gooien?Anne van Dalen ergert zich ook aan al dat vuil. Maar dat niet alleen, zij probeert er ook iets aan te doen. Hoe? Door een monstertocht door Nederland te maken, al rennend op blote voeten. En telkens even bukkend om al die troep en passant op te rapen en weg te gooien. Ze doet dat dan ook nog eens op blote voeten. Op 20 september start ze in Den Haag.
 

Merkentrouw

Grote internationale bedrijven houden zich al lang niet meer bezig met alleen het produceren van hun product. Alles erom heen moet ook mee genomen worden in de marketing. Dus kun je van je favoriete bier niet alleen glazen of flesopeners kopen, maar ook tassen, t-shirts, jassen, horloges en nu zelfs schoenen.
Leo heeft meer dan 30 jaar gewerkt bij de brouwerij van het heerlijk heldere bier.

Jammer dat hij dit soort schoenen niet draagt. Anders had hij er toch de blits mee kunnen maken, schoenen met een Heineken-groene zool. Pikant detail: het merk aan de binnenkant.

PS: ik geloof dat ze niet echt te koop zijn of slechts voor een zeer select gezelschap.

Wat een vinding!

Je staat soms versteld van wat er allemaal te vinden is op internet. En wat er zoals aangeprezen wordt.
Neem nou dit filmpje, je blijft je verbazen over het product dat deze man zo aanprijst. Helemaal draadloos, overal bereik, altijd klaar om te pakken, nooit storing, handig om mee te nemen, 😉 nou ja kijk zelf:

(Met dank aan Boekbinderij Wilgenkamp)

 

 

Fascinerend

Fascinerend, althans dat vind ik. Nederland in beeld, geklasseerd naar de ouderdom van de bebouwing.

Hieronder is ene stukje Rotterdam te zien, maar klik je op de foto, dan ga naar een site waar heel Nederland te vinden is. Zo kun je zien hoe oud het huis is waar jij woont. Het misschien een beetje puzzelen, maar dat geeft toch niet?

Verwondering

Bron: Pinterest

De ontwerper van deze voorplaat van de New Yorker is vast net zo verbaasd als ik over de sportschoolrage, die maar niet over lijkt te gaan.Ik vind het maar niks, je in het zweet werken op zo’n stalen apparaat en doe er dan ook niet aan mee. Dan ga ik veel liever wandelen of fietsen, lekker in de buitenlucht. Maar ja, dat is een persoonlijke mening. Laat je dus niet weerhouden van je dagelijkse sportroutine 😉

 

Verouderd

Hoeveel technische vooruitgang er in de loop der jaren is geweest, zie je pas als je weer een blik terug in de tijd kunt werpen. National Geographic deed dat onlangs en ging terug naar de jaren 80. Toen de eerste mobiele telefoon (nou ja, ze waren toch wel zwaar) werd geïntroduceerd, de mode was gebaseerd op Dynasty en computers nog niet binnen ieders bereik lagen.
Wie toen had voorspeld dat we met een mobieltje van enkele honderden grammen zouden kunnen internetten, gamen, notities maken en ja, zelfs kunnen telefoneren, die had ons toch wel vreemd aangekeken.
 

Bij een bezoek aan de Efteling (ergens in 1990/91) zagen we iemand met zo’n telefoon lopen. We vonden het maar een bizar instrument en konden ons niet voorstellen zoiets ooit nodig te hebben. Nu komt manlief zelfs terug om zijn telefoon op te halen. Hij zou eens niet te bereiken zijn. Ondenkbaar toch? 😉

Wereldhavendagen

Zoals gebruikelijk het eerste weekend van september worden in Rotterdam weer de Wereldhavendagen gehouden.
Wij hebben dit keer bezigheden buiten Rotterdam, waardoor wij er niet naar toe kunnen. We waren zeker gegaan, want het is altijd gezellig en de Rotterdamse haven is en blijft een speciale attractie.

Keuzes

Kijkers van de laatste Zomergasten van 2013 (met Wouter Bos) zullen het gedicht zeker herkennen.
Ik zocht en vond de originele tekst en een mooie vertaling van Ans Bouter. Voor wie het nog niet kende of om nog eens over te lezen:

The road not taken Niet ingeslagen
Two roads diverged in a yellow wood,
And sorry I could not travel both
And be one traveler, long I stood
And looked down one as far as I could
To where it bent in the undergrowth;
Een splitsing in een goudgeel woud
Helaas kon ik één weg slechts gaan
Alleen op pad zijnd en benauwd
Keek ik zelfs tot in ’t kreupelhout
Om maar de juiste in te slaan
Then took the other, as just as fair,
And having perhaps the better claim,
Because it was grassy and wanted wear;
Though as for the passing there
Had worn them really about the same,
Nam toch die andere, net zo mooi
En nu ik hem op waarde schat
Deed hij door ’t gras een goede gooi
Zo zocht ik naar een warm pleidooi
Voor wat ik net gekozen had
And both that morning equally lay
In leaves no step had trodden black.
Oh, I kept the first for another day!
Yet knowing how way leads on to way,
I doubted if I should ever come back.
’t Gebladerte op beide lag
Er nog niet platgetreden bij
Die andere inslaan op een dag
Als ik daar nu eens kans toe zag
Maar kiezen maakt ons minder vrij
I shall be telling this with a sigh
Somewhere ages and ages hence:
Two roads diverged in a wood, and I-
I took the one less traveled by,
And that has made all the difference.
En later zal ik zeggen dat
Nadat ik zuchten heb geslaakt
Ik toen die ene weg betrad
Het nog niet platgetreden pad
En dat dat veel heeft uitgemaakt
Robert Frost (1874-1963) Robert Frost (1874-1963)
Vertaling: Ans Bouter