Glutenvrij…?

Het is heel vervelend als je coeliakie hebt en dus geen gluten kunt verdragen. Dan moet je bij alles wat je koopt, klaar maakt en eet opletten of er niet het kleinste piezeltje gluten in zit. Gelukkig is daar nu veel meer aandacht voor en kun je gemakkelijker (maar wel duurder?) glutenvrije spullen kopen. Maar glutenvrij is toch ook

😉 glutenvrij…

wel een beetje een hype, heb ik wel eens het idee. Te pas en te onpas hoor je mensen beweren dat ze geen gewoon brood of wat dan ook kunnen eten. Maar goed, dat is hun keuze, dus wat zal het mij bommen?

Gisteren zag ik bij de grootgrutter echter wel iets heel bijzonders. Hondenvoer (!) zonder granen. Glutenvrij dus… Googlen leerde me dat er een heel assortiment aan luxe diervoer is. Ach gut, dus ook honden en katten moeten meedoen met de hype. Het zal allemaal best goed spul zijn, maar overdreven vind ik het wel enigszins. Zeker als je weet dat elders op de wereld mensen nog zoveel honger lijden.

Bewaren

Bewaren

Begin de week met muziek

Dit jaar begin ik elke week vrolijk met muziek. Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan. Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.

In week nummer 2 heb ik gekozen voor Billy Joel, die The pianoman speelt.

 

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Strandbeesten

De strandbeesten van Theo Janssen kende ik al langer door een filmpje dat ik eens zag. Ik had het absoluut heel leuk gevonden hem eens op het strand bezig te zien, maar dat is me nog niet overkomen.
Maar zijn tentoonstelling in het Prinsenhof in Delft bezoeken, dat deden we de laatste week van 2016. Strandweer was het allesbehalve, maar de enorme beesten konden we wel bekijken. En een film bekijken, waarin de kunstenaar liet zien hoe de beesten in de loop der tijd geëvolueerd waren. Hoe hij geleerd heeft, met vallen en opstaan, wat de beste constructie is. Hoe hij uit vrij simpele middelen, elektrobuis, tiewraps en touw, lege petflessen, een bijna levend wezen creëert. Ik blijf dat bijzonder fascinerend vinden.

Glad ijs

We kunnen het in de winter natuurlijk verwachten, gladde straten en wegen. Dan is het oppassen geblazen. Wie loopt, kan zich wapenen tegen de gladheid door stevige schoenen aan te trekken met goed profiel. Maar ook door op te letten hoe je loopt. Niet stoïcijns rechtop blijven lopen, maar een beetje naar voren toe. Een beetje alsof je een pinguin bent. En die raad heb ik niet zelf bedacht, maar komt van Duitse orthopeden. Dit was het plaatje bij hun bericht:

pinguingang

Anders bekeken

cholesterol-molecuul

bron: Google afbeeldingen

Deze foto zegt me eigenlijk niks. Het is een model van een cholesterol molucuul. Ik heb geen idee hoe ik het moet bekijken en wat er mee kan. Natuurlijk weet ik wel wat cholesterol is, dat wil zeggen ik weet dat je er vooral niet te veel van in je lijf moet hebben. Heb je dat wel,  dan zijn er medicijnen voor, die je moet slikken. Tot zover mijn kennis.

Nooit gedacht dat het ook mooi kon zijn. Maar in een interview met Prof.dr . Ben Feringa, die de Nobelprijs voor chemie kreeg, las ik dat hij met heel veel plezier naar zo’n mooi molecuul als cholesterol kan kijken. Het is dus maar van welke kant je het benadert 😉

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Begin de week met muziek

Dit jaar wil ik elke week vrolijk beginnen met muziek. Elke maandag, 52 weken lang, zal hier een clipje van You Tube staan. Zo stel ik in de loop van het jaar een speellijst samen van muziek die me, op welke manier dan ook, geraakt heeft.
In week 1 start ik
de lijst met Charles Aznavour, al vele jaren mijn idool. En dit nummer Les deux gitares stond op de allereerste langspeelplaat die ik kocht.

Nieuw jurkje

Nee, niet schrikken. Dit is nog steeds het blog van Knutzels, maar in een nieuwe jurk.
Na bijna 7 jaar wil ik wel eens een andere outfit. Niet dat de oude versleten was, welnee.  Gekozen en gemaakt door jongste zoon, van prima kwaliteit en helemaal passend bij mijn smaak. Netjes op maat en waar het toch nog niet helemaal lekker zat, kon ik zelf wat veranderen. Al die jaren was ik dan ook dik tevreden.
Maar ja, een mens wil wel eens wat anders. Je ziet her en der andere blogs, andere mogelijkheden. Juist in blogland staan de ontwikkelingen niet stil.
Dit is dus de nieuwe japon. En zoals ik vaker doe, ik heb hem al van alle kanten bekeken, ben ook wel content, maar wil hier en daar nog wel wat wijzigen, uitbreiden. Maar hoe en wat precies, dat weet ik nog niet. De kopfoto zal regelmatig veranderen, denk ik. De zijbalk mag wel wat aanpassing, misschien… En er zitten nieuwe mogelijkheden voor de lay-out in, maar daar moet ik even aan wennen en een beetje mee spelen.

Maar wat blijft is natuurlijk weer (bijna) elke dag een blog. Want dát vind ik zo leuk om te doen. Niet alleen omdat ik daarin zoveel kwijt kan, maar vooral omdat ik het zo heerlijk vind als ik merk dat het ook gelezen wordt. Dus kom maar vaak langs met jullie opmerkingen 😉

Teruggevonden

Gek, dat sommige beelden zo blijven intrigeren. Zoals die melkwinkel op de Oude Binnenweg in Rotterdam, waar ik al eerder over schreef. Rotterdam heeft niet zoveel oude gebouwen meer, zeker niet in het centrum. Misschien komt het daardoor.
In ieder geval weet ik nu dat die winkel er al was, toen mijn moeder een klein meisje was. Dat maak ik op uit deze foto, die dan wel niet gedateerd is, maar waarvan ik denk dat ie zo rond 1910 gemaakt is. Dit soort kleding herken ik van oude foto’s. Eén van die kinderen zou zo maar mijn moeder of een tante kunnen zijn. Dat kan ik niet bekijken, maar op de achtergrond is die melkwinkel in vol ornaat nu goed te zien… 😉

Bewaren