Morgen willen we een bezoek brengen aan één van de Joodse huizen in Rotterdam. In het kader van de Dodenherdenking is het mogelijk een aantal huizen in Rotterdam (en andere steden) te bezoeken. Door het vertellen over hen en hun dagelijkse dingen in het vooroorlogse Rotterdam blijven de bewoners leven in onze herinnering.
Het is goed dat we blijven denken aan de velen die weggingen en nooit meer terugkeerden. 
Collectie National Museum, Tokio
| Vanuit de verte zien de reizigers de boten in de baai van Miho. Hiroshige tekende vast op een bewolkte en nevelige dag, want de Fuji is niet te zien. Maar op deze foto is Fuji-san weer duidelijk in beeld. En zien we ook dat er heel wat is bij gebouwd in de loop van de tijd. |  |
Collectie: Tokyo National Museum
Het zal toch geen gemakkelijke reis zijn geweest, zo langs de Tokaidoweg. Ik heb geen idee hoe lang men er over deed en of het gevaarlijk was. In een draagstoel nou ja, maar als dragers lijkt het me geen pretje.
| Eigenlijk was Hiroshige een soort van fotojournalist avant-la-lettre. Altijd op zoek naar mensen in vreemde omstandigheden, zoals hier in de buurt van Okitsu. Reizigers van nu zien een heel ander plaatje, zeker als het weer en de zonsondergang meewerken. |
 |
Pasen, tijd om de bloemen weer buiten te zetten. Met een beetje geluk groeit alles net zo mooi als hier, in Parnu in Estland. Al wacht ik altijd tot de IJsheiligen geweest zijn, dan is de kans op nachtvorst vrijwel voorbij. Ik moet het nog maar even maar doen met deze foto!
Collection Tokyo National Museum
De Tokaido weg loopt hier in Yui langs de zee. Als je even achterom kijkt, zie je de Fuji liggen. Hiroshige kon niet nalaten die nog maar een keer af te beelden. De berg is niet voor niets het symbool van Japan.
| En kijk, ook nu is de Fuji nog een prachtig fotogeniek beeld. Deze foto is genomen vanaf (bijna) het zelfde punt als waar Hiroshige zijn houtsnede maakte. |
 Bron: Japan-Guide.com |
| Deze schoen staat op de tentoonstelling S.H.O.E.S. in de Rotterdamse Kunsthal.
Daar staan nog honderden andere schoenen. Mooie, lelijke, gekke, comfortabele schoenen. Schoenen om op te lopen of om mee gezien te worden. Want lopen…? Toch hooguit strompelen zul je op deze schoenen. Geen stap zou ik er op kunnen zetten! Tanden op elkaar, van te voren goed oefenen en dan maar gaan over die rode loper!!
|
 |
Maar de lopers van de Rotterdamse Marathon zullen zeker en vast wat steviger schoeisel dragen. En heb je ook een foto die heel toepasselijk is bij LOPEN, dan kun je deze week mee doen met Stuureenfoto.
Winter in Japan kan koud zijn, met veel sneeuw. Toch gaan de reizigers verder op de Tokaido-weg. Hier komen ze aan in Kanbara en zo te zien houdt het voorlopig nog niet op met sneeuwen. Zouden ze wel een slaapplaats kunnen vinden?
Collectie Brooklyn Museum, New York
| Ook in Japan wordt kunst gebruikt in de commercie. Afbeeldingen van Hiroshige staan op stropdassen, t-shirts, postzegels en zelfs I-podhoesjes. Of, zoals hier, op een sake set. |  |
Het valt ons de laatste tijd op dat er zoveel winkeltjes verdwenen zijn. Wat je aan middenstand ziet, zijn vooral de grote ketens en die maken dat alle dorpen en steden er bijna hetzelfde uitzien.
Dat was vroeger anders. Als ik in mijn herinneringen graaf, kom ik een heleboel winkeltjes in onze oude straat tegen. Meteen als je de deur uitkwam had je al een kapper, een groenteboer, een slager, een kruidenier, nog een kruidenier, een ijscoman, een slager…. en ga zo maar door.
| En dat was nog maar één kant van de straat, aan de overkant kon je terecht bij een fourniturenzaakje, verderop sigaren kopen of je fiets laten repareren. Nu liggen er hele woonwijken waar je met een lantaarntje nog geen winkel kunt ontdekken. Jammer toch, want de winkels hadden wel niet zo’n enorme keus, maar alles was wel persoonlijker. Of heeft alles in mijn hoofd een glanzend sausje gekregen?
|
 Bron: Het Rotterdam van toen |
| Vandaag even gauw een blogje, want ik ben heel erg druk!!Maar de spreuk die ik deze week zag in het Groninger Museum bij de tentoonstelling van de collectie Rau wilde ik toch hier plaatsen, met een toepasselijk schilderij: |  |
Elke keer trekken de reizigers verder op de Toikado-weg. Ze naderen nu Yoshihara, de weg is smal en met bomen omzoomd. In de verte doemt de Fuji op.
| Hoe anders ziet het er nu uit. De bomen hebben plaats gemaakt voor houten palen waaraan ontelbare kabels voor elektriciteit en telefoon. Want in Japan gaan die niet in de grond, vanwege de aardbevingen. |  |
