| Deze stoel staat (met nog een andere) in Rotterdam, op een kruispunt waaronder de weg naar de Maastunnel loopt.
Ik vind het net een troon. Het zal wel niet lekker zitten, maar dat heb ik niet geprobeerd. |
 |
Category Archives: Persoonlijk
Tongbrekers
 |
Zeg het 3x achter elkaar, dan hangt je tong op je schoenen:
De knappe kapper kapt knap, maar de knecht van de knappe kapper kapt knapper dan de knappe kapper kappen kan. Langs de koele kade liep de kale koelie met een kilo kali op zijn kale kop. De kat krabt de krullen van de trap (met dank aan Schott’s Curiositeiten, zie ook dit eerdere bericht) |
Deel dit op:
Foutje!
| De eerste groep padvinders was net vertrokken uit het huis van de hopman, dat als verzamelpunt diende. Daarna ging de hopman zelf met de tweede groep op pad. Hij reed met zijn busje de garage uit, toen hij bij de voordeur een paar wandelschoenen zag staan. Hij stapte uit om de schoenen te gaan halen. |  |
Een paar uur later ontmoetten de twee groepen elkaar bij een benzinestation langs de grote weg. Toen de eerste hopman zijn collega zag aankomen, draaide hij het raampje naar beneden en riep: “Je vrouw heeft net gebeld. Ze wilde weten of jij weet waar de schoenen van de loodgieter zijn. Hij had ze bij de voordeur gezet.”
Uit: Readers Digest, september 2004
Deel dit op:
Zadelpijn
 |
Toen Leo en ik pas samenwoonden, kochten we allebei mooie nieuwe fietsen. Natuurlijk zouden we daar heerlijke tochten op gaan maken. Maar bij de eerste rit kreeg ik al na 100 meter een klapband. De week daarop gingen we dan toch een stuk rijden. Het was heerlijk, maar op de terugweg raakte ik uit balans en klapte met mijn hoofd op het asfalt. Het leek een nogal bloederig ongeluk en Leo kreeg de schrik van zijn leven. Maar uiteindelijk viel het mee. Alleen was mijn enthousiasme voor fietsen wel tot het nulpunt gedaald. Jarenlang stond mijn fiets in de berging te verstoffen. |
Deel dit op:
Vierkant vlees
| Toen onze kinderen klein waren, kon ik ze geen groter plezier doen dan “vierkant vlees” klaar te maken. Zo noemden ze Smac. Je weet wel, zo’n rechthoekig blikje met een sleuteltje eraan om het open te maken.
Vooral in de vakantie kwam het nogal eens op tafel, gebakken, in plakken of blokjes door rijst of macaroni. Voor de smaak moesten er altijd wel kruiden bij of een sausje. Of later sambal, voor de pittigheid. Maar op een keer had ik iets heel anders klaar gemaakt. Niks blikje Smac, maar lekkere ham, varkenshaas en champignons. Met aardappeltjes en groente. Het was behoorlijk wat werk geweest en dat midden in de zomer, op een bloedhete dag. Ik denk dat we onze trouwdag vierden. |
 |
De jongste keek argwanend naar zijn bord en prikte lusteloos in een hamblokje. Oudste had geen honger. Nou ja, ik had me natuurlijk niet voor niets uitgesloofd, dus eten moesten ze, vond ik streng. Heel voorzichtig proefde jongste zo’n blokje en sprak toen de gedenkwaardige woorden: “Oh, dat is best te eten hoor! Het is gewoon vierkant vlees”.
In de “ Allerhande” van deze maand staat dat Smac weer helemaal in is. Maar jammer, daar hoef ik nu niet meer mee aan te komen. Inmiddels koken de zonen al lang zelf en heel creatief. Die willen het vierkante vlees niet meer.
Deel dit op:
Nog één keer!
| Ja, ik weet het, de Tour de France is natuurlijk al lang op weg. Iedere dag kunnen we zien hoe kleine pezige mannen zich in het zweet fietsen om als eerste over een berg te komen of als eerste de eindstreep te halen.
Maar ik zet hier toch nog een link naar de foto’s van het Grand Départ, die ik vorige week maakte. En een link naar het Gemeentearchief van Rotterdam, waar nog veel meer foto’s over die eerste dagen van juli staan. |
 |
Deel dit op:
Leuke dingen
Stond hier vorige week een top-5 van ergernissen, deze week mijn top-10 van leuke dingen in het leven:
|
 |
..
Deel dit op:
Auto
Vandaag hoorde ik op de radio verhalen over “je eerste auto”. Dat was voor mij eigenlijk onze Kever. Die was weliswaar van Leo, maar werd voor mij ook al snel heel vertrouwd en eigen. Want we kenden elkaar nog maar drie maanden, toen we besloten om met de auto naar Griekenland te gaan.
| Vier weken samen op sjouw. Wat een heerlijkheid. De achterbank eruit, zodat we plenty ruimte hadden voor onze bagage. Voorin onder het dashboard een net, dat al gauw vol lag met shag en vloei van Leo, het boekje met de route, snoep, etenswaren. |  |
En niet te vergeten, onze draagbare cassette-recorder. Destijds (in 1972) een wonder van technisch vernuft. We hadden bandjes met leuke nummers gemaakt, maar gebruikten de recorder ook om de geluiden van onze reis vast te leggen.
Ons Kevertje had nog bijna niets van de luxe die we nu zo vanzelfsprekend (en bijna onmisbaar) vinden. Geen airco, geen stuurbekrachtiging of parkeersensoren. Maar wat was het een leuk wagentje!
Helaas hebben we geen goeie foto’s meer, maar dan helpt internet!
Het Kevertje had nog bijna niets van de luxe die we nu zo vanzelfsprekend (en bijna onmisbaar) vinden. Geen airco, geen stuur-bekrachtiging of parkeer-sensoren. Maar wat was het een leuk wagentje!
Helaas hebben we geen goeie foto’s meer, maar dan helpt internet!
Deel dit op:
Gele trui
 |
Vandaag wordt het startschot gegeven voor de Tour de France 2010. Dat gebeurt in Rotterdam, waar al dagen feest wordt gevierd en de stad geel ziet van vlaggen en posters. Vrijdag gingen we sfeer opsnuiven. Toen zag ik deze man, op een gewone fiets, langs het parcours. Maar hij had al wel de GELE TRUI |
Deel dit op:
Grand Départ
Voor wie het nog niet wist: morgen start de Tour de France 2010 in Rotterdam.
De hele stad is al dagen in rep en roer. Wil je er bij zijn, kom dan niet met de auto. Pak de fiets of neem het openbaar vervoer, want veel wegen en straten zijn afgesloten. Wie wil weten wat er zoal te beleven is: dit is het programma.
Vandaag was de generale repetitie voor de officiële start.
Hier een impressie:
En ook de mensen van Gemeentewerken hadden er zin in!!
