Toen vriendin en ik afgelopen dinsdag in Delft wat wilden gaan eten, besloten we voor iets Italiaans. Pizzaatje, lasagna of zoiets. Op de Voldersgracht ontdekten we het terras van La Tasca. Het leek ons een gezellige zaak. We vroegen de dienster of wij nog een hapje kon eten. Nee, we hadden niet gereserveerd, maar er was zowaar nog een tafeltje vrij. Meteen werd ons gevraagd of we alvast iets wilden drinken. Vriendin nam ijsthee en ik een flesje San Pellegrino (De Italiaanse spa volgens de ober). Maar we kregen geen kaart. Even wachten dan maar. De ober en dienster liepen af en aan, maar wij kregen alsmaar geen kaart.

Na een tijdje kwam de dienster en zei: “Ik zal u even uitleggen hoe het hier gaat. Want dat is een beetje anders dan anders. Wij serveren namelijk een verrassingsmenu en u hoeft alleen te zeggen wat u per se niet wilt”. Vriendin en ik keken elkaar aan en wisten meteen “Dat doen we dus niet”. Daarop werd meteen de rekening voor de drankjes gebracht. Toen vriendin opmerkte dat “een dergelijke gang van zaken wel meteen bij aankomst verteld had kunnen worden” kreeg ze een beetje kribbig tot antwoord “dat het toch duidelijk aangegeven stond”. Dat wilden we dan wel zien. Het stond in ieder geval niet op het bord voor het terras. Nee, het bleek op een kaart in het restaurant zelf te staan.
Nou, je kan er misschien dan wel lekker eten, ons zien ze er niet terug. Wij houden niet zo van dit soort verrassingen.