- Collectie: Tokyo National Museum
 |
In Akasaka strijken de reizigers neer in een herberg. Ze kunnen er een bad nemen, uitrusten, slapen en eten. Misschien is dit wel dezelfde herberg als Hiroshige tekende. |
Category Archives: Persoonlijk
Kijk mij nou!!
Dit kind kijkt in de spiegel en beweegt zijn wenkbrauwen. Dat is gek….. daar kan ie nog een heleboel lol mee hebben!
Deel dit op:
Koffie met vlaai
Een bezoek aan Maastricht brengen en geen vlaai eten, dat kan natuurlijk niet. Leo moest er de eerste dagen niet aan denken, maar op de laatste dag kwam het er dan toch nog van.
Heerlijk op het terras van het Pothuiske, met het zicht op de Maas en de Servaasbrug, namen we een lekkere koffie met een punt kruisbessenvlaai!
Deel dit op:
Deur
Om onze 41e trouwdag te vieren, gingen Leo en ik een paar dagen naar Maastricht. We logeerden in een Designhotel, dat gelukkig via een mooie aanbieding redelijk betaalbaar bleef.
Het hotel was inderdaad zeer design en onze kamer ruim, met heerlijke brede bedden en een enorme badkamer. Alleen……. zonder deur. Er was een open verbinding tussen het slaapgedeelte en de bad/toiletruimte.
Nou ja, na 41 jaar voel je vrij in elkaars nabijheid, schrik je niet meer voor bloot.
Maar toch, allebei dachten we meteen “hier moet je natuurlijk niet aan de diarree zijn”. Maar ja hoor, laat Leo nou toch de eerste nacht ziek worden. Midden in de nacht begon zijn buik op te spelen. Het werd rennen naar de fraaie design toiletpot, waar hij weliswaar op kon doen wat gedaan moest worden, maar waar hij zich ook vreselijk ongelukkig op voelde. Nee, het mocht dan allemaal heel fraai zijn, geef ons toch maar zo’n ouderwetse deur voor de badkamer. Zo een, die je in geval van hoge nood ook af kunt sluiten voor de nodige privacy.
Oh ja, met Leo gaat het gelukkig al weer beter 🙂
Deel dit op:
Hiroshige
Collectie: Tokyo National Museum
| In Goyu is het al bijna donker, maar toch lopen er nog winkelende mannen en vrouwen. De tekening van Hiroshige zou zo in onze tijd passen, het lijkt bijna een moderne cartoon. In het hedendaagse Goyu staan ook nu nog bijna identieke oude huizen, die weer zo passen in Hiroshige houtsneden. |
 |
Deel dit op:
Spelletje
 |
Wat heeft het voor zin? Geen enkele! Wat kan ik er mee winnen? Niks! Maar waarom zit ik dan regelmatig dat spelletje op mijn tablet of smartphone te spelen? Gewoon, omdat ik het zo leuk vind. Wat er zo leuk aan is? Dat kan ik dan weer niet uitleggen. Maar ik kan er soms maar moeilijk mee stoppen, met het spelen van Unblock me. Het lijkt nog het meest op zo’n ouderwetse schuifpuzzel, maar nu moet je proberen één rood blok weg te krijgen tussen allemaal gewone houten blokken. In het begin krijg je 10 vrije oplossingen. Bij elk gewonnen spel krijg je 5 punten en 400 punten zijn weer 10 aanwijzingen waard. In het begin leek het ingewikkeld, maar allengs raak je er handiger in. Nu heb ik al meer dan 300 spellen opgelost. |
Weliswaar de minst moeilijke serie, maar het duurt nog wel even voordat ik bij nummer 1000 ben.
Deel dit op:
Klaprozen
Deze maand, augustus 2014, herdenken we het ontstaan van de 1e Wereldoorlog.
Ik heb destijds niet zo goed opgelet bij geschiedenis, maar ik kan me nog wel herinneren dat de moord op prins Franz Ferdinand de lont in het kruidvat was. Wie dieper ingaat op de aanleiding, ontdekt al snel dat het natuurlijk veel gecompliceerder lag.
Maar één ding is wel duidelijk: het was een grote en vooral bloedige oorlog, waarbij honderdduizenden soldaten het leven lieten. Hoeveel het er waren, daar kun je je bijna geen voorstelling van maken. Maar de foto van het “Bloodswept lands and seas of red” in Londen maakt het erg aanschouwelijk. Elke klaproos staat voor één in die oorlog gevallen Britse soldaat. In de loop van dit jaar zullen 888.246 rode keramieken klaprozen een bloedrood spoor vormen rond om de Tower of Londen.
Laten we stilstaan bij al die levens, die verloren gingen. En hopen dat oorlogen vooral geschiedenis zijn.
foto: http://www.mixedgrill.nl
Deel dit op:
Hiroshige
Collectie: Tokio National Museum
| De Tokaidoweg liep in Hiroshige’s tijd naar Yoshida over een bamboebrug. Stevig en mooi. Tegenwoordig, met al het drukke treinverkeer, is dat niet meer voldoende en werd een metalen brug gebouwd. Ach, de meeuwen op de oever zal het een zorg zijn, die zoeken naar wat vis. |
 |
Deel dit op:
Ramen
Soms zie je gebouwen waarvan je denkt “heeft die architect eigenlijk wel nagedacht?”
In Rotterdam staat een hotel met op de begane grond vergaderruimtes. Met grote ramen vanaf de grond. Niks mis mee, zou je zeggen. Maar heb je de pech dat je als vrouw daar achter de vergadertafel zit, dan moet je goed oppassen dat je niet voor schut zit.
Een architect van een Berlijns hotel maakte het nog bonter. Die bedacht ook grote ramen, zelfs voor de toiletruimten. En zo konden voorbijgangers foto’s maken van mensen die, zich onbespied wanend, op de pot zaten. Hoe gênant…..
Deel dit op:
Gebrek aan woorden
Sinds ik weer regelmatig op Facebook rond struin, valt me op hoe vreemd de reacties van mensen kunnen zijn. Dat ligt meestal niet aan de mensen, maar aan Facebook. Want zeg nou zelf, kun je met goed fatsoen een “vind ik leuk” plaatsen bij foto van een neefje dat net van de tandarts komt en nog ontdaan is van de behandeling, die behoorlijk pijnlijk was. Of de foto van een verre kennis, die gemaakt is door echtgenoot? Ze heeft een nare operatie ondergaan en is nog maar net bij uit de narcose. Zet je daar dan “like” bij?
Ik doe dat niet. Liever geen reactie, dan zo’n stompzinnig opgestoken duim.
