Sinds vorig jaar is Trompenburg Tuinen en Arboretum uitgebreid met een echt voedselbos. Het is nog in een pril stadium, dus wie er naar toe wil gaan met een mandje om aardbeien en bessen te plukken, moet nog even wachten.
Het voedselbos is een mooie uitbreiding van de grote tuin. Je krijgt bij je ticket om een extra kaartje, waarmee je het toegangshek kunt openen. En je moet er de weg voor oversteken. Dit gedeelte van de tuin was er al langer en ook toegankelijk, maar de laatste maanden er is hard gewerkt om er een echt voedselbos van te maken. Overal staan borden en wordt uitgelegd welke struiken of planten er zijn neergezet.
In deze maanden is alles nog kaal, maar ik hoop dat binnen niet al te lange tijd er echt geplukt kan worden. Het lijkt me leuk om eens wat ongebruikelijke soorten bessen of vruchten te proeven. en ik ben benieuwd of alles wat gepland is, ook werkelijk zijn vruchten zal afwerpen.
Category Archives: natuur
Inspiratie…?
Al tientallen keren kwam ik hier. Het is een laantje op nog geen 10 minuten van ons huis en wanneer ik van een wandeling met de Ganzenpas terug kom, sla ik hier vaak al af. Dat deed ik ook afge-lopen donderdag. Een dag met grauw en grijs weer. Niet echt koud, maar van dat onbehaaglijke weer. Toch maakte ik hier een foto, want ook met een grijze lucht is het een mooi laantje. Je zou het ook kunnen tekenen, schilderen. Ik denk dat ik de komende maanden hier nog wel vaker stil zal staan en een foto maken. Dan heb ik na verloop van tijd een mooi beeld hoe alles verandert. Dat lijkt me best wel boeiend.
Deel dit op:
Bijen
Op onze ontbijttafel staat een pot honing uit Berlijn, die jongste voor ons meebracht. Dat zou je niet verwachten, zo’n grote stad en toch genoeg natuur en bloemen om bijen honing te laten fabriceren. En wat voor honing, heerlijk van smaak, vast en stevig.
Berlijn is niet de enige stad waar dat gebeurt. Ook in Rotterdam is een stadsimkerij. En in Parijs wordt speciaal voor al die bijen gezorgd voor bloemen en planten. Want hoe klein zo’n stukje natuur is, het draagt toch bij aan een kleurrijker stadslandschap en waar het leven aantrekkelijker van wordt. Het was voor de BBC reden om er een kort filmpje van te maken:
Klik hier om het filmpje te starten
Deel dit op:
Poëzie van de natuur
De tentoonstellingen in het Sieboldhuis in Leiden zijn vaak van een bijzondere schoonheid. Ook nu is er tot 6 maart 2019 een prachtige collectie houtsneden, schilderingen en wat spaarzame foto’s.
Leo en ik genoten van de prachtige prenten met vogels en bloemen. Van een bijna breekbare schoonheid.
De tentoonstelling is zeer verfijnd en wij vinden het een aanrader.
Er mochten foto’s gemaakt worden, wat we ook gedaan hebben.
Maar op die beelden komt de ware schoonheid niet tot zijn recht en daarom staan er hier foto’s van de website van de tentoonstelling. Ook deze beelden zijn slechts een deel van de werkelijke houtsneden. Ik kan niet anders zeggen dan “ga zelf kijken” want ze zijn wonderschoon!
Deel dit op:
Kijken…
Wie door de stad loopt, fietst of auto rijdt, ziet wel veel. Maar er is nog een heleboel wat je zomaar ontgaat. Geen grote schokkende dingen, maar juist die kleine zaken… Zoals beestjes, die in het water leven, planten die groeien ondanks dat er nauwelijks grond voorhanden is.
Dit is alweer het laatste filmpje van “De Biobak” waarin Jan Hengstmengel (ja, inderdaad familie 😉 ) in Dordrecht op zoek gaat naar die wat verborgen zaken. Neem even zo’n 10 minuten de tijd om het filmpje te bekijken.
Deel dit op:
Kijken…
Wie door de stad loopt, fietst of auto rijdt, ziet wel veel. Maar er is nog een heleboel wat je zomaar ontgaat. Geen grote schokkende dingen, maar juist die kleine zaken… Zoals beestjes, die in het water leven, planten die groeien ondanks dat er nauwelijks grond voorhanden is.
Dit is het derde filmpje van “De Biobak” waarin Jan Hengstmengel (ja, inderdaad familie 😉 ) in Dordrecht op zoek gaat naar die wat verborgen zaken. Neem even zo’n 10 minuten de tijd om het filmpje te bekijken.
De laatste aflevering laat ik volgende week zien.
Deel dit op:
Antwerpen
We hadden al heel veel gehoord over de dierentuin van Antwerpen, maar we waren er nog nooit geweest. Nu hadden we mooi de gelegenheid, dus meteen na het inchecken in ons hotel op de Keyserlei liepen we naar de ingang van de dierentuin, waar ons Rotterdamse Blijdorp-abonnement ons gratis toegang gaf.
De Antwerpse Zoo ligt pal naast het Centraal Station. De tuin is heel anders ingericht dan in Rotterdam en het spreekt vanzelf dat dieren uit de vroegere kolonie Kongo goed vertegenwoordigd zijn. Maar de tuin is ook mooi aangelegd en het aquarium is beslist de moeite waard om uitgebreid te bekijken. Hier geen overkoepelend waterbassin, maar diverse vensters op kleinere aquaria. Het oogt heel rustig en wij keken er onze ogen uit.
Her en der zagen we wat de dieren te eten kregen en de zeeleeuwen vertoonden hun zwemkunsten. Maar opeens schoten ze weg, het was voedertijd bleek later. Vandaar…
Deel dit op:
Zomaar in mijn tuin…
Deze foto vond ik op de site van Vroege Vogels en werd gemaakt door Vroegevogeljan
Gisterenmorgen deed ik de gordijnen open en keek naar buiten. Bah, grauw en grijs weer. Maar wat zat daar nou…? Het leek me een mottige duif, maar wel een grote. En doorgaans zitten duiven dommig te pikken, maar deze hier ging ruw te keer. Ik keek nog eens goed… Zag ik daar nou wat roods, bloederigs…? Ja, inderdaad. En dat was helemaal geen duif maar een roofvogel, een sperwer zoals ik later uitzocht. Ik pakte snel mijn camera, maar helaas zat de vogel helemaal aan het eind van de tuin boven op de klimop heg. Dan is zo’n 13 meter toch te ver weg om een goede foto te maken. Ik waarschuwde Leo en samen keken we gefascineerd naar hoe het dier stukken vlees van zijn prooi afscheurde. De kerstboodschappen moesten maar even wachten, zoiets zie je tenslotte niet elke dag.
De sperwer nam er de tijd voor, rustte eens even uit, wipte zijn staart omhoog om een flinke flats te kunnen laten. Keek eens spiedend rond of er nog een vogeltje te verschalken viel, maar vloog ten lange leste dan toch weg.
Toen ik later op de dag wat in de tuin wilde knippen, zag ik de bloederige getuigen van het sperwer maal. Op de tuintafel lagen de compleet kaal gevreten botjes van een vogel, met gespreide vleugels er nog aan. Het leek een engel, maar vredig…? Nee! Ik schoof het in de aarde zodat het verder kan verteren. De cirkel van het leven….
Deel dit op:
Kijken…
Wie door de stad loopt, fietst of auto rijdt, ziet wel veel. Maar er is nog een heleboel wat je zomaar ontgaat. Geen grote schokkende dingen, maar juist die kleine zaken… Zoals beestjes, die in het water leven, planten die groeien ondanks dat er nauwelijks grond voorhanden is.
Dit is het tweede filmpje van “De Biobak” waarin Jan Hengstmengel (ja, inderdaad familie 😉 ) in Dordrecht op zoek gaat naar die wat verborgen zaken. Neem even zo’n 10 minuten de tijd om het filmpje te bekijken.
De derde en vierde afleveringen laat ik in de loop van de komende weken zien.
Deel dit op:
Laatste roos…
Toen Hans afgelopen maandag de rozen snoeide, kwam hij aan met deze. De laatste roos van de zomer. Ze was nog een beetje in de knop, maar op de vensterbank kwam haar schoonheid toch nog helemaal tot bloei. Ze geurt zelfs nog uitbundig.
Wie had dat nou toch gedacht, want de volgende dag had het flink gevroren.
Ook op de wandeling kwamen we nog wat bloeiende rozen tegen.
Ze lijken zo teer, maar vergis je niet. Het zijn sterke overlevers.
