Vaderdag

Vaderdag, zo’n dag die ook al door de commercie is overgenomen. Al weken van te voren zie je advertenties voor enorme doe-het-zelf apparaten, BBQ’s, lotions en mannengeurtjes. Alsof elke papa regelmatig staat te klussen, te grillen of zich dagelijks insmeert met herencosmetica.  vaderdag

Ik denk met weemoed terug aan de zelfgemaakte cadeautjes die onze zonen maakten. Dingen die er niet zo gelikt uitzagen, maar getuigden van ingespannen knutselen. Zoals die brillenkoker, waar alleen maar een klein schaartje in paste, of het schelpenobject. Leo wil dat voor geen goud kwijt en heeft er heel dierbare herinneringen aan.

Spelletje

Mei-blogfoto- 01 Op een zaterdagmiddag zag ik in de stad allerlei mensen volkomen verdiept in hun smartphone. Niks bijzonders toch? Maar deze mensen stonden in kleine groepjes, hadden allemaal een groen balletje aan hun tas, rugzak of in de hand. Ik werd nieuwsgierig en wilde wel weten wat ze nou toch aan het doen waren. Dus stapte ik op één van de mannen af. Het bleek een Engelsman, die me vertelde dat het hier om een spel ging. Maar hij was zo verdiept, dat ik verder geen uitleg kon verwachten. Het ging niet om Scrabble of zo, het was veel serieuzer.
Oh, nou succes dan maar.

Maar geef mij maar een spelletje aan tafel, met een schaal koekjes en een lekkere kop thee of beker chocolademelk. Een spelletje spelen op straat, tussen het winkelend publiek en in de kouwe wind. Mij niet gezien.

Alles komt terug…

Mei-blogfoto- 04 Sommige modes komen en gaan ook weer net zo snel weg. Zo had je in mijn jeugd de hoelahoep. Ineens zag je overal jongens, maar vooral meisjes, hoelahoepen. En ja, ook ik wilde zo’n ding om zwierig mee in het rond te draaien. Helaas, mijn moeder hield de hand op de knip. Waarschijnlijk omdat ze het geld er eenvoudigweg niet voor had. Maar handige buurman bracht uitkomst. Hij fabriceerde uit een stuk elektriciteitsbuis en isolatieband een niet van echt te onderscheiden hoelahoep. Ik was de koningin te rijk.
Hoe lang ik er mee gedraaid heb, weet ik niet meer. Maar hij belandde op zolder, achter een stapel rommel.

En nu zag ik in de stad weer meisjes met zo’n hoelahoep in de weer. Niks elektriciteitsbuis, maar fraai versierd met glitters en kleuren. Maar het draaien is nog steeds hetzelfde. En zij kon het zelf met meerdere. Heb ik het ook nog geprobeerd? Nee, mijn heupen zijn ietsjes stroever geworden. Ik ga eerst wel even oefenen, als niemand me kan zien 😉

Rotterdam

Vandaag luiden in Rotterdam tien minuten lang alle (kerk)klokken binnen de brandgrens. Precies op het moment dat in 1940 het bombardement in Rotterdam plaatsvond. Het bombardement dat hele centrum in brand stak en vele slachtoffers maakte. Dat onuitwisbaar  in de herinnering van oude Rotterdammers staat. Nieuwe Rotterdammers, zoals ik, want van 1948, weten niet beter dat er in Rotterdam altijd wel wat gebouwd of herbouwd wordt. En die de stad zagen veranderen:  van een wat zielloos centrum werd het een bruisende metropool. Waar het goed toeven is en vele toeristen bewonderend kijken naar de soms heel afwijkende architectuur. Zoals hier, achter het stadhuis, waar je midden in de stad toch rustig aan het water woont.

Mei-14

Moederdag

moederdag Moederdag, zo’n dag die dreigt ten onder te gaan aan de commercie. Want onder het mom van “Moeder verwennen” worden de meest idiote, onzinnige, onnuttige en veel te dure cadeaus aan de vrouw gebracht.
Hier gelukkig niet, al vergeten de jongens me zeker niet. En ik vind het heerlijk om juist die ene dag een beetje in het zonnetje gezet te worden.
Vroeger, toen ze nog op de basisschool zaten, werd er meestal iets gemaakt. Dit speldenkussen ligt altijd in mijn naaidoos. Destijds met veel moeite gefröbelt door één van de zonen. En tot mijn schande weet ik niet meer door welke van de twee. Maar het blijft een leuke en dierbare herinnering!

 

Bollenvelden

Nooit gedacht dat je ook prachtige bollenvelden kunt zien in de IJsselmeerpolders. Maar zwager stuurde ons een link naar de tulpenroute in de Flevopolder. En zo tuften we vorige week in de VW Kever op ons dooie gemakje die route af. Nee, het is geen Keukenhof met fraaie perken en beelden. Maar in dat weidse landschap ontdek je dan ineens een streep kleur, die dichterbij een enorme lap kleurige tulpen blijkt te zijn. Diverse bedrijven zijn ook te bezoeken. En het is er beduidend rustiger!

Vrijheid

bevrijding Dat ik ná de oorlog ben geboren, wil ik graag benadrukken. Want ik vind het belangrijk dat ik eigenlijk alleen vrede en vrijheid heb gekend.
De vrijheid hier is vanzelfsprekend, net zo gewoon als de lucht die we inademen. Dat het ook heel anders kan, heb ik meermaals ondervonden tijdens reizen die we maakten. Zo zag ik dat mensen in het toenmalige Oost Duitsland niet eens durfden zwaaien naar ons, wildvreemden, aan de andere kant van het IJzeren Gordijn. Toen besefte ik dat vrijheid een heel groot goed is. Want als zwaaien al als een misdrijf wordt beschouwd….Vanavond sta ik dan ook 2 minuten stil bij al die mensen, die streden en hun leven lieten voor onze vrijheid.

 

Koningsdag

Vandaag wordt Nederland weer helemaal oranje. Nou ja, bijna helemaal. Niet iedereen hijst zich in dit soort shirts. Hopelijk wordt het een beetje goed weer, zodat alle festiviteiten door kunnen gaan.
Ik wens in ieder geval onze koninklijke familie een gezellige en aangename dag!!

Blogfotos-D-05

Thee

Omdat ik probeer zoveel mogelijk bewust te eten en te drinken, zitten we sinds enkele weken weer geregeld aan de thee. Geen wijn, bier of limonade, maar lekkere thee. Die ik in soorten in voorraad heb en waar nu dus weer geregeld gebruik van gemaakt wordt. En dat bevalt ons prima.

Dat staat toch ook heel gezellig, zo’n grote pot op tafel, biscuitje erbij?

Dit hier is Chinese groene thee, maar er liggen nog Japanse en Indiase soorten in de kast. We kunnen voorlopig vooruit…

 blogfoto-april-15-C-09