Pink Ribbon

’t Is weer zo ver: oktober, inmiddels onlosmakelijk verbonden met Pink Ribbon en borstkanker.

Eerlijk gezegd schrok ik van een artikel in de Libelle van deze week: “Het lijkt wel hip om borstkanker te hebben”. Nou nee,hip is het beslist niet. De ziekte is gelukkig steeds beter te behandelen en niet iedereen hoeft ook meteen een borst te missen.  Ikzelf heb een borstbesparende operatie ondergaan en een okseltoilet. Tja, sta ik helemaal in mijn blootje, dan zie je de littekens. Maar zo vaak ga ik nou ook weer niet en plein public uit de kleren. En ook de Playboy heeft geen belangstelling … 😉

Toch ervaar ik dat het bijna onmogelijk is om de borstkanker helemaal te vergeten. Oh, niks dramatisch hoor. Maar sjouw ik te veel met m’n linker arm, dan voel ik dat. Ik doe sommige dingen heel bewust (of juist niet), omdat ik geen verwondingen aan mijn linkerhand of arm wil. De linkerkant is sowieso gevoeliger, dus slaap ik al weer ruim twee jaar op mijn rechterzij. Kortom, er gaat geen dag voorbij of ik denk er wel eventjes aan. Toch heeft die oktober/borstkankermaand wel degelijk zin. Om mensen te herinneren.En alle merchandising levert weer geld op voor het nog oh zo noodzakelijke onderzoek!

Toevallig is oktober voor mij ook de maand van de controles. Ik ga er voorlopig maar van uit dat alles, net als vorige keren, weer goed zal zijn.

Mutsjes

Een vriendin stuurde me een item over babymutsjes breien voor India. Klik hier of op de foto voor meer bijzonderheden en een patroon.
Een leuk initiatief en makkelijk om mee te doen. Je hoeft echt geen breiwonder te zijn om zo’n mutsje te maken. Dus misschien breng ik ook anderen nog op een idee.
Ik ben in ieder geval meteen begonnen. Ik volg mijn eigen patroon, met verspringende gaatjes. Want het mag allemaal naar eigen idee.

Wie nog restjes wol heeft, kan ook deze muts breien (wel de maat aanpassen)

Bonnetjes

Bij de supermarkt ratelen ze een heel riedeltje af bij het betalen. Wilt u koopzegels, gratis bonnen, had u nog sstatiegeldbonnen, wilt u wuppies, guppies of wat voor beessies er op dat moment hot zijn?”” Tegenwoordig vraagt de kassière ook nog “wilt u de bon?” Ja natuurlijk wil ik de bon.Om te controleren of er geen fouten zijn gemaakt.

Laatst was er een verkeerde code ingetypt. Dat scheelde toch behoorlijk. Maar aan de hand van de bon kwam de chef van de zaak er al snel achter wat er fout was gegaan.

Ik vroeg laatst bij de grootgrutter waarom ze dat nou opeens vragen van die bonnen. En het antwoord was: “Omdat veel mensen die bon toch meteen weggooien. Zo besparen we papier en dat is beter voor het milieu.”

Nou ja, wel spullen verkopen, met irritante en overbodige verpakkingen en dan op die fluttige bonnetjes bezuinigen…

iPod of eiPott?

De firma Koziol brengt een nieuw eierdopje op de markt en wilde het eiPott noemen. Maar dat mag niet van Apple, die de naam teveel op iPod vindt lijken.

Eerst dacht ik, wat een onzin. een muziekapparaat lijkt in de verste verte niet op een eierdopje. Maar toen zag ik de foto en ja…..

Maar als ik directeur van Apple was geweest, had ik een superorder geplaatst en bij elke iPod een eiPott cadeau gegeven. Veel positievere reclame, toch?

Hiroshima

Verzoeken om wereldwijd verbod op kernwapens Bij ons bezoek aan Japan in 2009 gingen we natuurlijk ook naar Hiroshima. Het is een wonder dat een stad, die zo desastreus verwoest werd, toch weer werd opgebouwd.

Uiteraard bezochten we het Atoombommuseum. Dat wordt niet alleen door duizenden toeristen bezocht, maar is een verplicht uitje voor scholieren.
Naast beelden van verwoesting en ellende is dit er ook te zien. Een grote wand met kopieën van brieven van burgemeesters van over de hele wereld, die vragen om een wereldwijd verbod op kernwapens.

Zou het helpen?

Gele trui

Vandaag wordt het startschot gegeven voor de Tour de France 2010. Dat gebeurt in Rotterdam, waar al dagen feest wordt gevierd en de stad geel ziet van vlaggen en posters.
Vrijdag gingen we sfeer opsnuiven. Toen zag ik deze man, op een gewone fiets, langs het parcours. Maar hij had al wel de GELE TRUI

Grand Départ

Voor wie het nog niet wist: morgen start de Tour de France 2010 in Rotterdam.

De hele stad is al dagen in rep en roer. Wil je er bij zijn, kom dan niet met de auto. Pak de fiets of neem het openbaar vervoer, want veel wegen en straten zijn afgesloten. Wie wil weten wat er zoal te beleven is: dit is het programma.

Vandaag was de generale repetitie voor de officiële start.
Hier een impressie:

En ook de mensen van Gemeentewerken hadden er zin in!!

Spelfout

Op een spandoek van een school in Oldenzaal stond De school FELICITEERD de geslaagden.

De fout werd snel hersteld, maar er was intussen wel een foto gemaakt. Die stond inmiddels in diverse kranten.
Geen wereldnieuws, maar wel opmerkelijk.
Maar het meest opmerkelijk vind ik sommige commentaren, waarvan de strekking is “wat een gezeur, zoiets kan iedereen toch gebeuren. Had het zelf niet eens gezien”

Nou ja….

Slapend leren

Vroeger was op de TV een serie “Mission impossible”. Daarin konden de hoofdpersonen in één nacht een andere taal leren, gewoon door tijdens het slapen een geluidsband in die taal te laten draaien.

Het leek me heerlijk. Even voor je op vakantie ging een cursus volgen, maar er helemaal geen moeite of tijd aan besteden. Geen woordjes leren of rijtjes stampen. Nooit meer naamvallen door elkaar haspelen, want je sliep er gewoon nog een nachtje mee.

Maar nu las ik vanmorgen in METRO dat zangvogels in hun slaap leren zingen. Jonge zebravinkjes leren de liedjes van hun vaders en tijdens hun slaap zijn hun hersens extra actief, volgens biologen van de Universiteit Utrecht. En het zou ook zo werken bij kinderen.

Dus voortaan mag, nee moet, de I-Pod gewoon mee naar bed.

Héél oude kranten

Vroeger hadden wij een buurman die elke dag de hele krant naploos op belangrijke berichten. Hij knipte die uit en bewaarde ze in grote dozen. Geen idee of hij er nog vaak in terugkeek.

Maar had hij nu nog geleefd, dan hoefde hij niet meer zoveel moeite te doen. Want dankzij internet zijn kranten over een periode van 400 jaar nu in te zien op de site van de Koninklijke Bibliotheek.

De kranten zijn gescand en kunnen dus “gewoon” gelezen worden. Met een beetje moeite kun je nog eens wat oude reclames bekijken, zien hoeveel iets in 1932 kostte of familieberichten terughalen.