Category Archives: Hobbies

over mijn hobbies

Hiroshige

Posted on by

Collectie: Tokyo National Museum

  Japan is een eilandenrijk en het is dan ook geen wonder dat Hiroshige vaak zeegezichten als onderwerp heeft gekozen. Reizigers kwamen niet alleen over de weg, maar vaak per boot aan. Bij Maisaka was een controlepost, die nu nog bestaat. Hier werden alle reizigers, via de Tokaido weg of vanaf de boot, gecontroleerd. Niet alleen hun papieren, maar ook de goederen die ze in- dan wel uitvoerden.

En natuurlijk werd daarover belasting geheven, want dat is van alle tijden 😉

Suzanne

Posted on by
Deze plant staat sinds enkele weken naast onze voordeur. Haar officiële naam is Thunbergia alata, maar ze is beter bekend als “Suzanne met de mooie ogen”. Ik wist niet dat deze witte variant bestond, want ik  kende haar alleen als een oranje bloeier. Maar die kleur is op dit moment zo populair en dus snel uitverkocht. Gelukkig maar, want dat zou vloeken met de roze pelargonium en de rood/witte fuchsia’s.
Het is een dorstige tante en ze heeft een steuntje nodig om omhoog te klimmen. Een stevige draad is voldoende en ik gebruikte rollade touw omdat ik niet anders voorhanden had. Trouw water geven, zo u en dan een beetje mest en dan verwent ze je met een overdaad aan bloemen. Omdat die in het midden donker gekleurd zijn, wordt ze dus “Suzanne met de mooi ogen” genoemd.  En dat vind ik nou weer zo’n romantische naam, dat ik haar alleen daarom al naast de deur wilde hebben!

 

Hiroshige

Posted on by

Collectie National Museum, Tokio

In Mitsuke werden de reizigers door een boot gebracht. Het is een vlak landschap en daarin is nog niet veel veranderd.Het zijn niet alleen de prachtige houtsneden van Hiroshige die me boeien, maar ook dat je nu -via Google Earth- die hele Tokaido weg kunt volgen. De foto’s van het hedendaagse Japan vind ik daar ook.

Makkelijk en lekker

Posted on by

Waar een slapeloze nacht al niet goed voor is. Want had ik als een roos geslapen, dan had ik dit programma niet gezien en het recept ook niet!
Maar nu zag ik hoe Buddy Valastro, bekend van The Cake Boss, een heerlijk recept klaarmaakte.

Geroosterde bloemkool
1 bloemkool, in roosjes
8 teentjes knoflook, gepeld en in plakjes gesneden
flink wat kerstomaatjes
3 sjalotten of kleine uien, in parten gesneden
olijfolie
rucola of spinazie
300 – 400 gram pasta (fussili of zoiets)
broodkruim of panko
geraspte Parmezaanse kaas
peper, zout		  

Verwarm de oven op 220 graden.

Leg de bloemkoolroosjes in een ingevet bakblik. Strooi er de knoflook, tomaatjes en uienpartjes over. Meng broodkruim met peper, zout en wat parmezaanse kaas en meng dit door de groente op de bakplaat. Besprenkel met olijfolie. Zet het blik in de oven en rooster alles in ca. 45 minuten. Roer zo nu en dan even om.

Kook ondertussen de pasta in gezouten water. Neem een kop pastawater apart voordat ze wordt afgegoten.
Meng de geroosterde groenten met de pasta, roer er ook de rucola erdoor en zoveel water totdat alles smeuig is.
Bestrooi met nog wat Parmezaanse kaas en dien op.

De hoeveelheden zijn naar eigen inzicht en de rucola is optioneel.
Eet smakelijk!!

Hiroshige

Posted on by

De prenten van Hiroshige fascineren me niet alleen om hun schoonheid. De reis die hij van Edo (nu Tokio) naar Kyoto in zijn houtblokken laat zien, is ook nu nog te maken. Sommigen doen dat ook te voet, maar met de trein bereis je min of meer hetzelfde traject. En ik doe dat hier door telkens een foto van nu bij de oude prent te zetten.

Collectie: Tokyo National Museum

Deze week zijn we in Fukuroi, waar de reizigers even een kopje thee nemen bij een theestalletje.

Dat oude stalletje is er niet meer. Wie nu iets wil drinken of eten moet even zoeken. Maar vind je zo’n soort gordijn, dan kun je er wel van uit gaan dat daar achter iets te drinken of te eten te koop is.

Hiroshige

Posted on by

Zie de reizigers strompelen op weg naar Kakegawa. In de tijd van Hiroshige bestonden en er nog geen treinen, was iemand zich bewust van het comfort dat er in deze tijd is.
Want nu hoeft niemand meer te voet te sjouwen. Heel Japan is voorzien van prima spoorweg-verbindingen. De trein hier is een goederentrein, maar met de shinkansen is de treinreis een genot, met alle gemakken aan boord.

Straat van duizend bloesems

Posted on by
Ik kende de schrijfster niet, maar dit boek trok meteen mijn aandacht in de bieb. Ik twijfelde, legde het weg maar ben toch weer terug gegaan om het te lenen. En het stelde niet teleur.
Hiroshi en Kenji zijn twee broers, die al jong wees worden en door hun grootouders worden opgevoed. Het boek begint in 1939, als de kinderen al naar school gaan. Hiroshi is groot en setrk en zijn liefste wens is sumo-worstelaar worden. Daar traint hij al hard voor. Zijn broertje is kleiner, geen vechtersbaas, dromerig. Hij kan uren kijken hoe een kunstenaar maskers snijdt en zou dat ook graag willen leren. Door de oorlog komen hun dromen op een zijspoor en na de oorlog moeten zij hun weg in het snel veranderende Japan zien te vinden. Hiroshi pakt zijn sumo-training weer op, Kenji weet nog niet wat hij moet beslissen, studeren of heeft hij toch voldoende talent om maskers te snijden? En past de liefde in hun leven?

Gail Tsukiyama beschrijft in mooie zinnen de hoogtepunten en de tragedies in het leven van beide jongens. Het boek geeft een goed beeld van de diverse tradities in het oude en nieuwe Japan.