Category Archives: Hobbies

over mijn hobbies

Kookboeken

Posted on by
5
img_20260221_152553341_hdr1112245218850651044

Er is een tijd geweest dat ik wel alle kookboeken wilde verzamelen. Dat was toen veel overzichtelijker dan het nu zou zijn. Het aantal kookboeken was al wel groot, maar niet zo overweldigend als het nu is.

Wie bij een boekhandel als Donner gaat kijken, wordt overdonderd door het aanbod. In alle kleuren, maten en vooral smaken. Tientallen boeken over de Italiaanse keuken, maar ook boeken over de Japanse, Mexicaanse, Indiase of welke andere keuken ook.

Wie alles wil verzamelen blijft aan de gang. Want elke dag komen er kookboeken uit.

En wie dacht dat boeken in deze digitale tijd niet meer gekocht zouden worden….. Nou nee hoor.

Boek

Posted on by
7

Ik kreeg dit boek van een vriendin. Het lag een tijdje op mijn tafel, maar toen las ik het in één adem uit.

Jojo Moyes: De sterrengever

Het is het verhaal van Alice. Ze trouwde hals over kop en vertrok naar Amerika. Daar komt ze terecht in een benauwend huwelijk met een kille, wat vreemde man en een bemoeizuchtige schoonvader.

Als ze in contact komt met een groep vrouwen die te paard boeken rondbrengen besluit ze om die afleiding met beide handen aan te nemen. Margery, Beth, Izzy en Kathleen worden niet alleen haar vriendinnen, maar ook haar steun. Ze leert ook Sophia kennen. Langzaamaan gaat ze van de bergen houden en rijdt ze met haar paard naar verre gebieden, geeft boeken door waar mensen naar uitkijken en andere, waar kinderen uit kunnen leren. En soms leest ze voor omdat de huisvrouwen daar geen tijd meer kunnen vrijmaken. Het is een hard en rauw bestaan.

Dan gebeurt er iets wat alles op z’n kop zet. Het hele dorp is in rep en roer. Maar wat er aan de hand is moet je zelf maar lezen, anders verraad ik de hele boel.

Het boek is gebaseerd op de mobiele bibliotheken die presidentsvrouw Eleanor Roosevelt opzette. Het was een goed initiatief, maar strandde helaas op het uitbreken van de 2e wereldoorlog.

Belofte

Posted on by
7

Onze sneeuwschuiver had het laatst begeven. We hebben hem natuurlijk niet dagelijks nodig, maar toch als het gaat sneeuwen moet ie startklaar staan. Laatst was het maar wat handig zo’n ding te hebben.

img_20260127_160434803_hdr4347149167817844394

Dus op naar de grote Doe-het-zelf winkel. Nu hebben we een knalrode -dus opvallende- schuiver en zo stevig dat je er arctische sneeuwbuien mee aankan. Je weet maar nooit in deze tijden.

Terug thuis zag ik ineens sprietjes met sneeuwklokjes in knop in de voortuin staan. Nog heel erg klein, maar toch… Een belofte voor de toekomst.

Want al denken we soms dat de wereld op z’n kop staat, de natuur houdt gewoon z’n ritme aan. De seizoenen volgen zich op, met gewone regelmaat, het wordt ook weer lente, zomer….

Gelukkig maar, dat geeft tenminste vastigheid

Het gaat niet altijd…..

Posted on by
6
img_20251223_211246109_hdr1004219373631140286

Vol goeie moed begon ik voor kerst met bakken. Eerst wilde ik kerststollen maken. Alles in huis gehaald, gewogen, geweekt en tot een mooi deeg gekneed. Amandelpers moest er ook in, dus mooie rollen gemaakt.

En al snel lagen er stollen op het bakblik. Hup de oven in, maar helaas…. na 25 minuten haalde ik de twee middelgrote en een kleiner exemplaar jammerlijk verbrand uit de oven. De oventhermostaat was op hol geslagen.

Nee, dat was niet geschikt om weg te geven. In tegendeel, we waren al van plan om alles in de kliko te mikken. Maar ja, dat is wel heel erg zonde van al die heerlijkheden. Na een paar uurtjes sneden we ze aan en och, niet moeders mooiste maar toch. best te consumeren. Dus dat deden we maar al ver vóór de kerst.

Met behulp van een losse oventhermometer kan ik gelukkig nog wel öp gevoel” bakken. Dus zette ik later twee barmbracks in de oven. En weer later bakte ik kerstkoekjes.

De keuken leek even op een “Heel Holland Bakt-decor”, maar dan zonder de wedstrijdstress.
Eind goed, al goed.

Jantje

Posted on by
6
img_20251210_1320044586158915520915674658

In Den Haag daar woont een graaf
en zijn zoon heet Jantje
Als je vraagt: Waar woont je pa?
dan wijst hij met zijn handje
met zijn vingertje en zijn duim.
Op zijn hoed draagt hij een pluim
Aan zijn arm een mandje.
Dag, mijn lieve Jantje.

Ja, dit is hem: Jantje. In 1978 vereeuwigd door Ivo Coljé. Het beeldje staat op de Lange Vijverberg, tegenover het Binnenhof. Daar zou de vader van Jantje, Graaf van Holland, hebben gewoond.

Nu wordt het Binnenhof gerestaureerd. Kosten, tijd en moeite blijkbaar in overvloed…..

Net lente…

Posted on by
5
img_20251211_125340548_hdr7274567195694710711

Vorige week liep ik terug van het koffiedrinken met de wandelclub, toen ik dit zag. Een heel perk met zacht roze bloeiende struiken. Het leek wel lente….!

Ik weet wel dat deze struiken (Viburnum Botnantense) winterbloeiers zijn. Maar toch, zomaar op een kille en mistige winterdag zo’n hoeveelheid zachte kleurtjes, dat is gewoon een heerlijke verrassing.

En het bewijst dat de natuur geheel zichzelf blijft en zich niks aantrekt van wat de mensen allemaal bekokstoven. Dit bloeit ’s winters en straks in de lente komen er weer andere bloemen aan de beurt.

Alles gaat zoals het gaan moet. Ik vind dat wel een troostrijke gedachte.

Gewoon leuk

Posted on by
6
Bron: Instagram / Clotheslinepoetry

Er is helemaal geen speciale reden om nou juist deze foto van wasgoed aan een lijn te kiezen.

Zomaar een huis in Burano, bij Venetië, fris gekleurd. Met een vliegengordijn, planten in potten en kleding aan de waslijn.

Ik vind hem gewoon superleuk en kleurig. Alk er naar kijk, maakt het mijn dag vrolijker.

En wie wil er nou niet een beetje opgevrolijkt worden in deze soms zo sombere dagen.

Muzikaal

Posted on by
5

In ons wijkgebouw “De Romeynshof” worden regelmatig diverse amateur kunstwerken tentoongesteld. Soms vind je daar heel leuke, bijzondere of vreemde werken tussen.

De afgelopen weken hingen er werken die gebaseerd zijn op het thema “muziek”. En daar zag ik toch werkelijk heel bijzondere dingen tussen hangen. Ik denk dat er wel meer mensen zulk werk aan de muur willen hebben. Ik koos er zelf drie uit om over te bloggen.

Het briefje waar ik de namen van de makers had gezet, ben ik kwijt geraakt. Nu kan ik alleen maar melden dat de linkse een mozaiek is, de middels is een zwart/wit tekening en de derde is van staal gemaakt.

Favorieten

Posted on by
13

Elisabeth van het blog BussyBessy vraagt ons een jaar lang onze favorieten op te geven. Dat loopt van je favoriete muziek naar je favoriete seizoen en alles wat daartussen kan liggen. Kijk eens op haar blog. Misschien wil je alsnog aansluiten.

Deze keer wil Elisabeth weten welke winkel favoriet is bij de blogsters. Tja, dat zijn er nogal wat. Welke zal ik kiezen? Een hobbywinkel? Daar kom ik eigenlijk niet meer zo veel, want doe ik nu via internet. Eigenlijk winkel ik al lang niet meer zo veel. Soms wil ik nog wel eens een Action, Wibra of Sostrene inlopen.

Ben ik in een andere stad, kijk ik graag rond in modezaken, vintagewinkels en bijzondere zaken. En nu ik er over denk, ik weet er één! In Parijs staat een winkel waar ik uren, dagen zelfs, zou kunnen rondneuzen.

In de Rue Coquièllere is op een hoek de al 200 jaar bestaande kookwinkel van C. Delherrin te vinden. Daar kun je alles, maar dan ook alles, kopen wat met koken en bakken te maken heeft. Van klein spuitmondjes tot soeppannen voor een weeshuis. Van gardes voor slagroomkloppen tot houten lepels om in diezelfde soeppan te roeren.

En denk niet dat het een superluxe winkel is. Het is er bijna nog net als het 200 jaar geleden moet zijn geweest. Met lange houten planken, bedienden in stofjassen, een rekening uitgeschreven op een papiertje. Maar likkebaardend liep ik er door. Koperen pannen voor van alles en nog wat, messen, scharen, haken om van allerlei zaken op te hangen, gereedschap waarvan ik niet wist waarvoor het diende.

Tja, is koken niet je hobby, dan heb je er niks te zoeken. Maar anders kun je je er heerlijk vermaken. En mocht je man ongeduldig worden, stuur hem dan naar de DIY-afdeling van de BHV (Bazar de l’Hotel de Ville}. Daar kan hij dan zijn hart ophalen aan schroefjes, knoppen, boren en andere DHZ-machientjes 🙂

Spaarzaam

Posted on by
5
Bron: Instagram

Hoe het in het Verenigd Koninkrijk is weet ik niet, maar hier in Nederland gebruiken we de kleine muntjes niet meer. Al vrij snel na de invoering van de Euro zijn we daar mee gestopt. Toch heb ik nog een doosje met die muntjes.

Niet zoveel als de man in dit filmpje. Ik vond het fascinerend om te zien hoe hij daar zijn vloer mee legde, er zelfs een mooie en toepasselijke vloermat bij de voordeur mee mozaiekte.

Al weet ik niet of hij die vloer ook werkelijk heeft gemaakt, want aan het eind lijkt het filmpje op een reclameboodschap voor lijm.

Maar ja, je weet maar nooit wat voor ideeën een spaarzaam mens kan hebben.