De reizigers zijn bijna in Odawara, aan de rivier Sakawa. Ze gaan te voet en waden door het water of gebruiken een vlot. In de verte zie je de stad liggen.
De reizigers zijn bijna in Odawara, aan de rivier Sakawa. Ze gaan te voet en waden door het water of gebruiken een vlot. In de verte zie je de stad liggen.
![]() |
De kubuswoningen in Rotterdam vind ik al zeer bijzonder, maar dit is nog weer iets helemaal anders. Het zijn ook huizen, in Tokio, in de wijk Mitaka. Het ziet er wel heel vrolijk uit, maar praktisch? Dat valt nog te betwijfelen, met al die vreemde vormen. En erg groot lijken ze me ook niet, maar dat is vrijwel overal in Japan, waar met ruimte gewoekerd moet worden.
Bij Stuureenfoto is het thema deze week ook wonen. |
![]() |
Al snuffelend op internet, met name op Pinterest, kwam ik deze foto tegen. Twee meisjes, zoetjes tegen elkaar. De ene met een grote strik in haar haar. Zo’n grote strik had ik vroeger niet, maar verder leek mijn koppie wel een beetje op het hare. Ik had een paar verschillende strikken, zodat ik ze bij meerdere jurkjes kon dragen. Zo’n strik moest natuurlijk netjes in model blijven, dus steef mijn moeder ze en streek ze netjes glad. |
Dat stijven deed ze overigens niet met stijfsel, maar met suikerwater, dat hield beter geloof ik. En dan werd het brede lint gevouwen als een harmonica en met een speciale speld in het midden vastgemaakt. Klaar was de strik. Dan nog in mijn haar en ik zag er weer op z’n zondags uit.Niet voor lang, want de speld gleed snel uit mijn haar en de strik was binnen no time niet meer toonbaar. Ik ben nooit het type voor een ingewikkeld kapsel geweest.
Oiso is de volgende pleisterplaats op de Tokaidoweg. Het regent dat het giet en de reizigers zitten weggedoken onder hun jassen. Gauw een schuilplaats zoeken in dit stadje.
En zo gaan reizigers nu door Japan, bij voorkeur met een (super)snelle trein. Alleen de naam (Tokaido) van één van de lijnen herinnert nog aan oude tijden.
Maar afblazen? Geen sprake van! Doorgaan, met je tong op je schoenen, maar wel eervol. Wat mij betreft hadden Havard Bokko, Sverre Lunde Pedersen, Ivan Skobrev en Alexis Contin dus gewoon moeten rijden.
Hiratsuka is de volgende pleisterplaats op de Tokaidoweg.Het is een idyllisch plaatje, van stress of rumoer lijkt geen sprake.
|
Op dit blog vind je een foto van hoe het er nu uitziet en dat is een stuk minder idyllisch en landelijk. |
Maar omdat Hiratsuka ook bekend is om het Tanabata-festival, zocht ik op internet een foto van dat evenement.
Langs de Tokaido-weg lagen niet alleen herbergen voor de reizigers, maar ook vele tempels, met prachtige toeganspoorten, Torii. Zo’n Torii markeert de overgang tussen de profane (gewone) wereld en de heilige wereld. Waarschijnlijk leidt deze poort naar de Yugyoji tempel.
| Ik weet niet of de huidige tempel nog dezelfde is als in de tijd van Hiroshige, maar dit is een foto van de Yugyoji tempel nu. |