Toeval bestaat niet…

Al vele jaren liggen er diverse jaargangen van Het Beste van Reader’s Digest in ons kleinste kamertje. De boekjes zijn al vele malen gelezen en herlezen. Maar als ik toevallig de uitgave van juli 2004 in handen krijg, lees ik steevast het verhaal van Anna. Het is een verhaal over levenspaden die elkaar kruisen, uit elkaar lopen en op een miraculeuse manier toch weer bij elkaar komen. Toeval? Wonder? Wie zal het zeggen?

Nieuwsgierig geworden? Klik hier of op de foto voor een leesbaar PDF-bestand.

Lucht(je)

Sommige mensen zien overal handel in. Neem nou dit artikel:  “scheten in een potje” verkopen. Je moet natuurlijk wel een beetje dom zijn om er in te trappen, maar als ze er geld mee ophalen, dan vind ik het geniaal. Niet dat ik zelf in de rij zal staan om een flesje te kopen. Hooguit dat ik zelf wil verkopen. Na een flinke maaltijd bruine bonen heb ik echt niet veel moeite met het vullen van de flesjes. Leuk etiketje, en een beetje reclame hier of op Facebook. Kom maar op met de bestellingen. 😉 😉 😉

 

Tijdreis

Met alle foto’s die via Facebook of andere kanalen tot ons komen, kun je soms een reis in de tijd maken. Zo zag een neef van Leo op Facebook een foto van “Waar in Rotterdam”, die lange jaren geleden genomen was. Wie wist waar dat was? Neef Dick herkende de straat meteen. Dat was de Schalkburgerstraat, daar woonde oma. Hij wist het nog precies, nummer 22 , met het pakhuis ernaast.

Hij keek nog eens goed. Nou ja zeg, …. daar voor het raam…. was dat nou niet….? Ja, hoor het kon niet missen, daar zat oom Jo, de vader van Leo. Hij stuurde ons meteen de link door. Je moet weliswaar heel goed kijken, de foto vergroten en dan nog is het een beetje wazig en valt mijn schoonvader weg achter de feestverlichting. Maar hij is het onmiskenbaar. Alsof je terug reist in de tijd.

Reclame

Bron: Pinterest

Uit welk jaar deze reclame is, weet ik niet. Maar vast al van een hele tijd geleden, zo te zien aan moeder en kind. En aan de aard van de advertentie. Want dat cola gezond is voor je baby, dat lijkt me toch nogal stug. Maar ja, eens was Coca-cola een soort van wondermiddel. En je kon er dus niet vroeg genoeg mee beginnen. 

Tijden veranderen. Hoe kijken we over 100 jaar naar de advertenties van ons hedendaagse “superfood”? Want dan pas weten we wat voor effect dat heeft gehad.

 

Hutspot Madras

De pot Madras curry is nog niet leeg. Dus maar eens gezocht naar een gerecht, waar wel een Indiase twist aan gegeven kan worden:

HUTSPOT MADRASVoor 4 personen:
750 gram aardappelen
400 gram winterwortel, in blokjes
400 gram uien, grof gesneden24 grote garnalen, schoongemaakt en gepeld
1 eetlepel Madraskruidenmix
blikje kokosmelk
1 teen knoflook, geperst
1 kleine fijngesneden rode peper
olie

klontje boter
peper en zout naar smaak

koriander of peterselie (optioneel)

 

Kook de aardappelen en stamp ze met wat zout en een klont boter tot een grove puree.
Doe wat olie in een pan, voeg knoflook en rode peper toe en bak daarin de garnalen tot ze roze zijn. Schep uit de pan en houdt warm onder alufolie.
Bak in dezelfde pan  de uiensnippers even aan tot ze glazig worden, voeg de wortelstukjes toe en bak ongeveer 3 minuten. Voeg kokosmelk en kruidenmix toe en roer alles goed door. Smoor in ca. 10 tot 15 minuten beetgaar. Breng op smaak met zout en peper.
Schep aardappelen op de borden, verdeel er de uien/wortelen over en de garnalen.
Strooi er wat koriander of peterselie over ter garnering.

EET SMAKELIJK!!