About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Week zonder vlees

Vorige week was het in Nederland de “Week zonder Vlees”. Dat is wel vaker geweest, maar ditmaal las ik dat het in heel Europa uitgerold zou worden.

Op vakantie in Twente gingen we ook een dagje boodschappen doen in Duitsland.

Maar daar was heel weinig van vleesloos te merken. Nog van alles volop in de schappen en qua reclame ook weinig aandacht voor echt vleesloos eten. Al is er natuurlijk wel aandacht voor “vegan”.

En hoewel het barbeque seizoen nog niet is aangebroken, zagen we al wel dit bij de ingang van een grote supermarket.

Binnenkort is het daar dus heel eenvoudig om 24 uur per dag en 7 dagen in de week je vleeshonger te stillen.

Zelf houden we niet zo van vlees grillen, maar voor de liefhebber zal het een uitkomst zijn.

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Is het weer om te dansen, of valt de regen uit de hemel? Het kan me niet schelen, hier moet ik van uit mijn stoel. Kom in beweging met Eddie Cochran in Jelly Bean.

Als de clip niet start, dit is de link

Mooie bruggen

In Rotterdam liggen nog steeds “takkenbruggen”over sommige singels. Die werden al zo’n 120 tot 160 jaar geleden gemaakt van dikke takken eikenhout.

Bron: De Havenloods, Rotterdam

Natuurlijk is zo’n brug gevoelig voor de weersinvloeden en moet dan ook regelmatig onderhouden of vernieuwd worden.

Vaak worden bruggen na verloop van tijd vervangen door moderner exemplaren, van beton en asfalt.

Maar vijf van deze bruggen zijn nog in hun oorspronkelijke, maar gerenoveerde vorm, te zien.

Op de Heemraadsingel en Proveniersingel werd nog eikenhout gebruikt. Voor de andere bruggen koos men voor robinia hout, dat even sterk en vrijwel gelijkwaardig is. Eikenhout schijnt in Europa bijna niet meer te krijgen.

Zo’n mooie brug geeft een heel bijzonder cachet aan een singel. Veel statiger en romantischer dan beton.

Warboel

Bron: Insta/Electrical Engineering / @electrical operator

Japan is een super georganiseerd land, waar vooral netheid en orde heerst.

Dat zou je niet zo één-twee-drie zeggen bij het zien van deze foto. Dat er nog elektriciteit is, mag een wonder heten. Dat het blijft functioneren is nog verwonderlijker. Wij hebben ons dan ook verbaasd over dit soort beelden, want het komt in het gehele land voor.

Maar nadat iemand ons uitlegde waarom en hoe, begrepen we er meer van.

Want het is ondoenlijk om al die kabels en draden onder de grond te stoppen. De aarde in Japan is regelmatig in beweging. Hoewel je dat niet zo voelt, schijnt er elk halfuur wel ergens in het land een aardbeving te zijn. Gelukkig niet zo heftig dat ze het nieuws halen, maar toch…

En ja, dan is het veel beter om al die kabels en draden maar boven de grond te bevestigen. Zo zijn en blijven ze bereikbaar. Er zal beslist een systeem in zitten, al lijkt het me bepaald niet handig.

Recept van de maand

Blogster Elisabeth lanceerde het idee voor een maandelijkse receptenronde. Dit is mijn bijdrage voor deze maand.

Met Kerst bakte ik verschillende soorten koekjes, o.a. cocosmacronen, chocoladeslingers, Linzer koekjes met jam en ook wafelkoekjes.

Wafelkoekjes bakken was nieuw voor me. Je hoeft de oven niet aan te zetten, want je bakt met een wafelijzer. Met mijn ronde wafelijzer kon ik 5 koekjes per keer bakken.

De wafelkoekjes staat links achteraan.

Dit is het recept:
265 gram bloem,
halve theelepel bakpoeder,
snufje zout,
1 eetlepel vanillesuiker of vanille extract ,
175 gram zachte boter,
2 eieren,
1 eetlepel kaneelpoeder (optioneel)

Meng de droge ingrediënten en kneed er met boter en ei een soepel deeg van. Maak een mooie rol en snijdt hiervan stukjes van 15 tot 20 gram en rol tot een bolletje.

Verwarm het wafelijzer tot middel heet en leg er bolletjes apart van elkaar op. Hoeveel ligt aan het formaat en de vorm van het ijzer. Sluit het ijzer en bak de koekjes ongeveer 3 tot 5 minuten. Als ze gaar zijn, laten ze gemakkelijk los van het ijzer.

Bestuif de afgekoelde koekjes met poedersuiker of doop ze gedeeltelijk in gesmolten chocola.

Ik bedacht me dat dit deeg in de diepvries bewaard kan worden. Handig, want dan zijn er altijd snel een paar koekjes te bakken.

Succes!

Binnenkijken

Bron: Rijnmond TV

Ik hou van rondneuzen in huizen van een ander. Natuurlijk doe ik dat niet in het echt, maar zoek ik op internet naar filmpjes hierover. En er zijn zat mensen die hun huis en inrichting graag met een ander delen.

Dit is een huis in mijn eigen stad Rotterdam, niet eens zover van mijn eigen thuis. De bewoonster, architecte Francien Houben gaf TV Rijnmond graag de gelegenheid om plaatjes te schieten.

Wat mij vooral opviel was de Japanse stijl van dit huis. Maar ook de foto’s van het interieur zijn zeer de moeite waard.

Als ik weer eens in de buurt ben, zal ik het zeker eens van dichtbij gaan bekijken.

Brieven en kaarten

Wie is er nog verbaasd als je leest dat de posttarieven zullen stijgen, maar dat de post minder wordt bezorgd?

Bron: Google foto’s

Ja, natuurlijk er is minder post, maar er wordt toch nog heel wat verstuurd. En wie de intermenselijke contacten wil stimuleren en het turen op een scherm wil verminderen, moet beginnen bij het aantrekkelijk maken van fysieke post.

Want als kind zat je toch te wachten op een kaartje van tante of oma. En wat een heerlijk gevoel als je dan de post in de gang hoorde vallen.

Leo heeft nog kaarten van vele jaren her en zo nu en dan vind ik in een boek een kaartje van vroeger. Het blijft leuk om dat dan weer te lezen, het handschrift te herkennen.

Nog steeds maak en stuur ik kaarten voor verjaardagen. Maar steeds vaker hoor ik dat de post niet op tijd was of -nog erger- er helemaal geen kaart bezorgd was.

Controle

Tegenwoordig kun je van die kekke horloges kopen, smartwatches. En wat daar allemaal mee kan en te controleren is… Niet alleen kun je er mee telefoneren, betalen, de tijd controleren. Maar ook bloeddruk, hartslag, stappenteller, zuurstofgehalte zijn er op na te kijken. Er zijn er zelfs die een EEG kunnen maken en nog redelijk betrouwbaar ook.

Bron:Google foto’s

Aan zoiets begin ik helemaal niet. Ik voel me prima en wil dat ook graag zo houden. Maar al die controlemiddelen lijken mij veel te veel.

Heel mensen -zeker leeftijdgenoten- controleren regelmatig hun bloeddruk. Ik kan dat wel begrijpen, maar zelf ben ik er nog niet toe gekomen.

Ik denk niet dat het me rustiger zou maken. Ik heb het daar al met de cardioloog over gehad en die begreep me wel.

Want stel dat die bloeddruk te hoog is, wat moet ik dan doen. Bel ik hem dan? Neem ik een pilletje extra….?

Nee, ik weet het niet en maak me er dus ook niet druk om. Dat past beter bij mij.

Maar wie zo’n apparaatje om wil hebben, hoeft zich natuurlijk weer niks van mijn mening aan te trekken!

Maandag met muziek

Net als in voorgaande jaren begin ik de week met muziek. Met gezellige, vrolijke of sentimentele liedjes in het Nederlands of in andere talen.
Misschien herken je er een of zijn ze helemaal nieuw en fris. Het uitzoeken brengt mij veel plezier en ik hoop dat jij ze ook met genoegen beluisteren zal.

Een beetje zuid-amerikaans, caraibisch misschien, ik weet het niet precies. Maar wel weer vrolijk, je moet bijna wel dansen. Bana & Lura in Fitchi Fatchi.

Als de clip niet start, dit is de link

Klein maar fijn

Bron: Facebook / #Embroidery

Borduren kan ik wel, maar doe ik zelden.

Want tussen “kunnen”en “kunnen” bestaat nog wel een verschil.

Dit zou ik niet kunnen maken, maar ik vind het erg mooi.

Klein, prachtig gemaakt, met mooie kleuren in een evenwichtige balans. Met diverse steken, waarvan ik niet weet of ze lastig of simpel te maken zijn.

Nou ja, meer hoef ik er niet over te schrijven. Het is gewoon mooi!