Author Archives: KnutzEls

About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Witter dan wit

Posted on by
Hoewel ik zelf niet zo het belang van wittere tanden inzag, heb ik de advertenties over het bleken van je tanden natuurlijk wel eens gezien. En ik was nieuwsgierig naar hoeveel zoiets nou zou kosten. Rond de 200 tot 300 Euro. En dat moet je uit eigen zak betalen, want geen verzekering die daar voor wil opdraaien (denk ik).

Toen snapte ik waarom de politiek denkt dat we nog wel meer kunnen betalen voor de zorg. Want als er voor zoiets onbenulligs als wittere tanden grif veel geld betaald wordt, dan kan er dus zeker betaald worden voor zo iets belangrijks als echte gezondheid?

Oorwurm

Posted on by

Soms heb ik last van oorwurmen. Nee, niet die kleine beestjes, maar van zo’n liedje dat blijft zeuren in mijn hoofd.
Het kan komen door een liedje dat ik ergens hoor. Maar ook zomaar, als ik iets aan het doen ben, dan valt me plots een melodietje in. Het laat me dan niet meer los, het dreint en drenst soms dagenlang in mijn hoofd.
Vorige week was het “de vlieger” van André Hazes. Ik vind het een tranentrekker van jewelste, maar het ergste is dat ik niet de versie van André hoor, maar de persiflage die iemand eens ten gehore bracht op een bruiloftsfeest. En die ging zo vals, zo vals dat ik er nu nog kouwe rillingen van krijg!

Eiffeltoren

Posted on by
Vorig jaar was ik met vriendin Irene in Parijs. Het was voor haar de eerste keer, dus gingen we als eerste naar de Eiffeltoren.
We bekeken hem eerst vanuit de verte en liepen later er naar toe en onder de enorme bogen van de poten door. Het was hoogzomer, mooi weer en al wat later op de dag. Dus stonden er ook enorme drommen mensen te wachten om er in te mogen.		  

Irene en ik hebben allebei hoogtevrees, dus die gelegenheid lieten we voorbij gaan.
Wel vergaapten we ons aan de enorme constructie.
Kijk voor nog meer wereldmonumenten op Stuureenfoto, waar dit thema deze week centraal staat.

Zelfgemaakt

Posted on by
Een paar zelfgebakken koekjes, verpakt in een gezellig, ook zelfgemaakt, doosje. Dat is toch een leuk aardigheidje als je op visite gaat?
Voor de koekjes gebruikte ik dit recept. Ik heb ze al vaker gemaakt en ze zijn heerlijk!

Een verpakking matzes bracht me op het idee voor het doosje. Het was eerst wat puzzelen, rekenen en nauwkeurig uitmeten om het doosje te tekenen en uit te snijden.
Daarna geschikte stempels uitzoeken en het papier bestempelen. Als laatste het doosje in elkaar zetten en voilà.

 

  

 

Eetbaar

Posted on by

Laatst had ik met de slager een gesprek over pens. Orgaanvlees, zoals lever, niertjes, zwezerik, wordt hier bijna niet verkocht. Laat staan dat er pens verkocht wordt. Wij kennen pens alleen als hondenvoer, maar in bijna elke slagerij in Frankrijk kun je het gewoon kopen. Volgens de slager mag in Nederland pens niet open bloot tussen het andere vlees in de koelcel liggen; het wordt alleen diepgevroren verkocht, degelijk verpakt door speciaal gecertificeerde bedrijven.

Nou pleit ik hier niet voor een eerherstel van pens. Ik vind het er niet echt appetijtelijk uitzien en zelf heb ik het ook nooit gegeten. Maar dat het beroep van “Tripier” (iemand die ingewanden van koeien, schapen en zo verwerkt) in Frankrijk een speciaal ambacht is, wist ik niet. En dat niet alleen, er zijn speciale websites met recepten en tips voor tripes. Het schijnt dat juist orgaanvlees weer meer en meer wordt gegeten en ook door chefs op de kaart wordt gezet.
Toch gek dat wij dat dan niet eten…..

Josephine Baker

Posted on by

Dit YouTube filmpje stamt uit een vervlogen tijd. De tijd dat mijn moeder een tiener was en, zoals ze vaak vertelde, graag ging dansen en een voorliefde had voor de charleston. Ongetwijfeld was ze iets anders gekleed dan Josephine Baker hier. Want dat was héél erg gewaagd voor die tijd. Nu kijken we er niet van op.

Schattig

Posted on by

Bron: pinterest

 Sommige mensen zijn zo creatief. Daar kan ik met bewondering naar kijken.Want in plaats van naar de behangwinkel te gaan en er één van de leuke behangetjes voor de kinderkamer uit te zoeken, koos men hier voor een allerliefste zelf getekende boom.
Beslist voor een allerliefste baby…..

Mens …..

Posted on by
De verbouwing bij de buren duurt al weken. De beneden verdieping is helemaal leeg en bouwvakkers lopen in uit. Overal liggen draden of staat gereedschap en dagelijks klinkt het geluid van boren of ander elektrisch materieel.
In de tuin kan ook al niet meer geschommeld worden en papa en mama raken zo langzamerhand een beetje over hun toeren.
Maar onze buurmeisjes laten zich niet van de wijs brengen. Ze zoeken hun heil ergens anders, waar ze niemand in de weg zitten.
Bijvoorbeeld op de grote oranje container, die voor het huis staat, volgestouwd met huisraad.
En daar speelden ze zaterdagmiddag een heel toepasselijk spelletje: Mens erger je niet.