About KnutzEls

Hallo, dit is het weblog van KnutzEls. Samen met Leo woon ik in Rotterdam. Onze twee zonen zijn al lang volwassen en wonen elders. Ik heb vele hobbies, die allemaal min of meer creatief zijn. Maar ook reizen vind ik heerlijk, of het ver weg of dichtbij is. En tijdens die reizen fotografeer ik van alles onderweg. Ik hou ook nog van wandelen, lezen, puzzelen en naar muziek luisteren. Speciaal voor mijn 61e verjaardag kreeg ik dit blog van jongste zoon. Zijn vertrouwen in moeders IT-kennis is groot, maar hij blijft op de achtergrond als steun en toeverlaat bij technische problemen

Bakken en bordjes

Kort nadat ik mijn eerste schreden op internet zette, ontmoette ik (virtueel) Bettie. Het klikte meteen en daar is een leuke vriendschap uit ontstaan. Uiteraard volgen we elkaars blog, ook op Pinterest komen we elkaar tegen. Maar niet te vergeten hebben we al veel gezellige dagen met elkaar doorgebracht. Meteen als we elkaar op het station gevonden hebben, start het gesprek en pas bij de laatste afscheidsknuffel verstommen we. Zo waren we vorige week nog in Amsterdam, favoriete stad waar altijd wel wat te zien is. Van de Noordermarkt tot Worldpressphoto. En regen, sneeuw of zon, dat maakt niet uit! We hebben altijd een prima dag!

We houden allebei van snuffelen op rommelmarkten en als ik hier bij de 2e hands boekenkraam een meisjesboek tegenkom, denk ik onmiddellijk aan Bettie. Zo zijn er al een paar boeken naar Hoorn gestuurd. Vorige week stuurde Bettie mij het door haar gewonnen boek Rutger Bakt. Met op de doos een superleuk gedichtje, ook al zo’n gezamenlijke hobby. Net als het fotograferen van van alles en nog wat. Ik denk dat als we ons fotoarchief naast elkaar leggen, we bijna identieke foto’s tegenkomen.

Bettie stuurt regelmatig een foto in voor Stuureenfoto en ik doe weer mee met haar fotothema’s. Het is een ware kruisbestuiving 😉 😉 Zo nam ik deze foto, een aantal jaren geleden in Hasselt. Komt vast nog wel eens van pas, dacht ik toen. En nu past dit gezellige bord ineens helemaal bij Bettie’s thema “Bordjes”.
En Bettie, jammer dat Hasselt iets te ver weg is, ander gingen we hier toch wel eens kijken….

 

Spreuk van de week

  Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een.

Als ik aan mijn klanten had gevraagd wat zij wensten, dan hadden ze een sneller paard gevraagd
Henri Ford

Niet alleen voor vrouwen

Waren tassen vroeger vooral een attribuut  voor vrouwen, tegenwoordig zie je steeds meer mannen met een tas. Ze hebben natuurlijk ook meer mee te nmen dan vroeger, want een beetje man-van-deze-tijd gaat niet meer op weg zonder laptop of tablet, smartphone, flesje water. En waar laat je dat dan? Juist, in een tas. Dus zullen mannen misschien wel vallen voor deze mooie herentas, gespot on Luik.Een kek hoedje en mooie schoenen en meneer is helemaal klaar voor de wereld 😉

Mocht je ook een mooie tas gezien hebben, je kunt je foto ervan deze week plaatsen bij Stuureenfoto.

Zelfgemaakt

Dat was een lange tijd geleden, dat ik zelf weer eens iets genaaid heb. Al ruim anderhalf jaar had ik mijn naaimachine niet gebruikt. Ik kon me er eenvoudig niet toe zetten om weer eens iets te maken. Maar vorige week heb ik de lappendoos maar weer eens gepakt en van een katoentje, dat ik in Indonesië kocht (in 1999!!) een zomerse tuniek gemaakt. Ik had een eenvoudig model voor ogen, voor- en achterpand, mouwtje. Maar de stof was zo bedrukt, dat ik nog best wat moest puzzelen om er iets draagbaars uit te halen.Maar dit is het resultaat. Een tuniek, met mooie splitjes in de zijnaden. Lekker op een linnen broek, dat zie ik wel zitten deze zomer!

Regenboog

Zo’n etalage trekt natuurlijk onmiddellijk de aandacht. Een regenboog van lederen handschoenen. Ik wist niet dat ze nog verkocht werden. Het leek me zo ouderwets. Maar ja, dit is dan ook in Brussel, waar de dames net iets chiquer zijn en dus niet zonder handschoenen de deur uit gaan. En ja, ze moeten natuurlijk qua kleur wel matchen met de tas en schoenen. Dus wat heb je nou aan één paar?

Geduldig…

Bij Kerst vind ik amaryllissen horen. Die kocht ik meestal bij de bloemenman. Maar vorig jaar dacht ik slim te zijn en kocht ik in oktober al een bol met pot en aarde. Ik volgde de instructies netjes op en zette de pot in de berging. Lekker koel, niet te droog, niet te vochtig. Er stak al een klein groen puntje uit de bol, dus mijn verwachtingen waren hoog gespannen. Maar wat er ook gebeurde, het bleef bij dat ene kleine puntje. Ik zette de pot wat achteraf en vergat de hele boel.Tot ik een paar weken geleden aan het opruimen was en ja hoor, daar stond die bol nog, maar het puntje was wel iets groter gegroeid. Alhoewel niks nog wees op fraaie bloemen. Maar in de warme kamer en met redelijk regelmatig wat water kwam er schot in de zaak. En nadat ik hem streng had toegesproken, verdraaid….. toen werd het toch nog wat.  

En zo staat dus nu mijn “kerst” amaryllis te bloeien. Geduld is een schone zaak…

Rommel

De staking van de schoonmakers lijkt voorbij, maar de rommel is nog niet opgeruimd. Dat wordt nog een mega klus!
Wat mij bevreemdt is dat niemand schijnt te doen, wat het meest voor de hand ligt: je eigen afval meenemen.

Onbekommerd laten de mensen hun rotzooi achter zich liggen. Prullenbak vol, mieter het er naast. Niemand die zich zorgen maakt over de stank, de verrotting en de stations die als maar  viezer worden.

Opkikkertje

Het kan natuurlijk niet altijd mooi weer blijven. Soms is een regenbuitje wel lekker, alle stof en vuil weggespoeld, de aarde weer verzadigd zodat alles weer kan groeien en bloeien. Maar zo als het hier nu regent, dat is me toch deprimerend!
Daarom maar een vrolijk deuntje bij mijn werk: