 |
De collage bij dit blogje had met gemak ook bij Stuureenfoto van deze week kunnen staan. Want overdadig was het, daar op de Knotsgekke Kaartendagen in Den Bosch. Overdadig veel vrouwen, overdadig veel papier, kleuren en knutselartikelen. |
Maar wel super gezellig. En na afloop natuurlijk nog op een terrasje even napraten met thee, de laatste Bossche Bol en appeltaart.
| Op diverse markten in de Baltisch Staten zagen we grote tonnen staan, waaruit een drankje werd getapt. We wisten niet was het was, maar Leo trok de stoute schoenen aan en vroeg het aan dit meisje. Het bleek Kvass te zijn, een soort broodbier.
Toen ik deze foto op de markt in Vilnius gemaakt had, kwam er een boze mevrouw naar me toe, die me iets toeschreeuwde. Ik begreep er helemaal niets van, maar hoorde wel zoiets als “police”. |
 |
Uit wat ik later op internet vond, maakte ik op dat zelfgebrouwen kvass eigenlijk niet meer zo maar verkocht mag worden. Maar het meisje had geen bezwaar tegen de foto. Het gebeurde ook allemaal open en bloot. Leo heeft een glas besteld en vond het lekker. Het smaakt een beetje rins en verfrissend en je proeft er het brood ook in terug.
Je wordt al niet zo vrolijk van het nieuws, maar deze dagen is er wel heel veel kommer en kwel. Kelderende beurzen, depressiefmakend weer en rellen.
Maar dit slaat alles: gewond worden tijdens die rellen en dan door (mede)relschoppers “geholpen” worden. Wat een misselijkmakend filmpje. En dat mensen het ook nog als “leuk” beoordelen. Weerzinwekkend!
| Een smartphone wordt natuurlijk niet alleen maar gebruikt om te bellen, maar je kunt er ook spelletjes op spelen. Zoals Scrabble, al heet dat dan Wordfeud en is het een ietsje anders. Maar dat mag de speelpret niet bederven. Je kunt met een bekende spelen, maar ook met een onbekende, die dan voor jou wordt uitgezocht. Hinderlijk is wel dat sommige mensen een spel accepteren, maar dan verder niets meer van zich laten horen. Maar goed, ik speel nu regelmatig met Bettie en we geven elkaar geen duimbreed toe. Ben ik bijna in slaap, zoemt plots mijn telefoontje op het nachtkastje. En dan moet ik wel kijken. Echtgenoot snapt daar niks van, maar die wordt er gelukkig niet altijd wakker van. |
 |
 |
Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:
Afvallen begint in werkelijkheid in je hoofd –
😉 😉 😉 |
Al weer enkele jaren geleden gingen we met vrienden naar de Kop van Noord Holland. Aan de datum van de foto te zien, moet dat in mei geweest zijn, maar in mijn herinnering was het vreselijk koud. Nou ja, dat is op deze foto uit Hoorn niet te zien of te voelen. Maar een mooi plaatje is het wel.
| Niemand herkende vorige week de diva van de foto. En het was nog wel een Nederlandse filmster. Het ging hier om Truus van Aalten. Zij speelde naar meeste rollen in Duitsland en Oostenrijk, zo rond 1920-1930. Maar zij speelde in 1934 ook de hoofdrol in de Nederlandse film “Het meisje met de blauwe hoed”, naar een boek van Johan Frabricius. |  |
 |
Ookn deze week weer een foto van een “bekend”persoon. Wellicht is deze man sneller terug te vinden.
Antwoorden kunnen tot vrijdagavond 19.00 uur, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan: spelletje@knutzels.nl |
| Afgelopen woensdag kwam oudste zoon even bijpraten. Hij zou iets lekkers meebrengen. Eigengemaakte koekjes of zoiets. Maar uit zijn tas toverde hij een zelfgekookte (en nog bijna warme) maaltijd. Een groentestoofpotje en een chutney van dadels en ananas. Bijna bedwelmende geuren stegen op uit beide diepvriesdozen. Zijn vriendin eet vegetarisch en dit was dan ook helemaal zonder vlees of vis. |  |
We hebben het met couscous gegeten. Het was verrukkelijk en we misten absoluut geen vlees. Het herinnerde me aan de tijd dat ik in verwachting was van oudste en ik geen hap vlees naar binnen kon krijgen. Zou het invloed hebben gehad?
In ieder geval heb ik maar eens gegoogled en wat vegetarische recepten verzameld. Want als ze samen komen, wil ik toch niet altijd hetzelfde voorschotelen.
Op de Vegetarische site heb ik dit recept voor courgettesoep gevonden. Dat ga ik zeker binnenkort maken.
Toen vriendin en ik afgelopen dinsdag in Delft wat wilden gaan eten, besloten we voor iets Italiaans. Pizzaatje, lasagna of zoiets. Op de Voldersgracht ontdekten we het terras van La Tasca. Het leek ons een gezellige zaak. We vroegen de dienster of wij nog een hapje kon eten. Nee, we hadden niet gereserveerd, maar er was zowaar nog een tafeltje vrij. Meteen werd ons gevraagd of we alvast iets wilden drinken. Vriendin nam ijsthee en ik een flesje San Pellegrino (De Italiaanse spa volgens de ober). Maar we kregen geen kaart. Even wachten dan maar. De ober en dienster liepen af en aan, maar wij kregen alsmaar geen kaart.
Na een tijdje kwam de dienster en zei: “Ik zal u even uitleggen hoe het hier gaat. Want dat is een beetje anders dan anders. Wij serveren namelijk een verrassingsmenu en u hoeft alleen te zeggen wat u per se niet wilt”. Vriendin en ik keken elkaar aan en wisten meteen “Dat doen we dus niet”. Daarop werd meteen de rekening voor de drankjes gebracht. Toen vriendin opmerkte dat “een dergelijke gang van zaken wel meteen bij aankomst verteld had kunnen worden” kreeg ze een beetje kribbig tot antwoord “dat het toch duidelijk aangegeven stond”. Dat wilden we dan wel zien. Het stond in ieder geval niet op het bord voor het terras. Nee, het bleek op een kaart in het restaurant zelf te staan.
Nou, je kan er misschien dan wel lekker eten, ons zien ze er niet terug. Wij houden niet zo van dit soort verrassingen.
Gisteren een dagje Delft gedaan. En op internet een mooie professioneel gemaakte impressie van deze mooie stad gevonden:
