Muzikaal begin van de week

Net als vorig jaar begin ik elke week weer met muziek. Het kan van alles wat zijn, in elke taal, soms ontroerend, soms carnavalesk. Maar het brengt in ieder geval mij altijd in een goed humeur.
En deze week is de beurt aan een Gregoriaans koos, dat “Halleluja” van Leonard Cohen zingt:

Muzieklijst

Klik op de afbeelding om de playlist 2017 van Knutzels te openen

Het afgelopen jaar begon ik elke week met een muzikaal YouTube-filmpje. Dat werd in de loop der tijd een hele lijst, die ik nu “openbaar” gemaakt heb. Dit is de link, zodat jullie hem ook nog eens kunnen beluisteren of juist dat ene speciale nummer kunnen opzoeken.
De volgorde is niet helemaal gelijk, maar dat zal de pret toch niet drukken?

 

Angst

Deze plaat uit 1974 staat in onze platenkast. Deze week moest ik er ineens aan denken, speciaal aan het nummer “Allemaal angst” (klik hier om het te horen). En het is nog helemaal actueel.

Want als je alles moet geloven, dan gaan we dood van worst en rookvlees, is dit te vet, dat te zout en iets anders weer te zoet. Om nog maar te zwijgen van alle andere dingen die ons angst in zouden boezemen.

Maar die allerlaatste zin, die is waar. Van leven ga je dood!

 10-allemaal-angst

 

Afval

Sinds kort hebben wij hier drie grote afvalbakken in de voortuin staan. Gelukkig niet in het zicht, maar wel prominent aanwezig. Een capaciteit van ruim 700 liter afval. Het principe van afvalscheiding vind ik prima. Maar de manier waarop ….. Waarom wordt er niet gestreefd naar minder verpakking en dus minder afval? Moet een plastic doosje nou echt een aluminium deksel hebben en daarom heen nog een bedrukt kartonnetje? Drie soorten afval voor één product.

Bron: You Tube

Eigenlijk zou ik het liefst terug willen naar die ouderwetse zinken vuilnisbak, die minimaal elke week geleegd wordt, statiegeld op glas en plastic flessen en een schillenboer langs de deur, aan wie we ons gft-afval kunnen geven.Of ben ik nou toch die vervelende ouwe zeurende muts aan het worden?

 

Schoonmaken

Tijdens onze reis in Japan verbaasden wij ons over de schone treinen, die toch met een heel grote frequentie rijden. Totdat we een keer zagen hoe schoonmaken op z’n Japans gaat. Supersnel, super efficiënt en met bijna militaire discipline. Op het station staan deze karretjes met schoonmaakspullen, voor elke schoonmaker één.  

Ik heb geprobeerd het te filmen, maar dat lukte niet al te best. Maar gelukkig is er dan altijd YouTube, waar alles te vinden is:

 

Afscheid

Hoe ouder je wordt, hoe meer mensen je ontvallen. En elk afscheid heeft zijn eigen sfeer. Deze week moesten wij afscheid nemen van een lieve oud-collega en bij een van de toespraken werd een gedicht van Jan Prins geciteerd.

Zoekend naar de tekst op internet, kwam ik dit filmpje tegen van Frits Bom, die er zijn eigen interpretatie aan gaf. Een pure liefdesverklaring aan Rotterdam, die mijn collega vast ook had gewaardeerd: