| Deze foto maakte ik op de markt in Appingedam, een aantal jaren geleden.
Poffertjes bakken, het roept bij mij altijd zo’n nostalgisch gevoel op. |
![]() |
Spelletje #29: welke vlag is dit?
| Vorige week liet ik een detail zien van een schilderij. Naar mijn mening een redelijk bekend schilderij, maar het leverde slechts één reactie op.
Henk wist het goede antwoord en verdient daarmee 1 punt. Hier staat het hele schilderij “La Primavera”van Botticelli. Voor meer details klik hier. |
![]() |
![]() |
Deze week laat ik weer eens een detail van een vlag zien. Van welk land is deze vlag?
Antwoorden kunnen, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan: |
Vierkant vlees
De jongste keek argwanend naar zijn bord en prikte lusteloos in een hamblokje. Oudste had geen honger. Nou ja, ik had me natuurlijk niet voor niets uitgesloofd, dus eten moesten ze, vond ik streng. Heel voorzichtig proefde jongste zo’n blokje en sprak toen de gedenkwaardige woorden: “Oh, dat is best te eten hoor! Het is gewoon vierkant vlees”.
In de “ Allerhande” van deze maand staat dat Smac weer helemaal in is. Maar jammer, daar hoef ik nu niet meer mee aan te komen. Inmiddels koken de zonen al lang zelf en heel creatief. Die willen het vierkante vlees niet meer.
Nog lang geen 1960
| Deze foto, uit het boek “Ziet Zuid” dateert uit 1939. Het is de Charloisse Lagedijk in Rotterdam. Toen nog gewoon een stukje platteland.
Jaren later zal Gerard Cox er over zingen: |
![]() |
| Zomeravond, zeven uur Even na het eten De zon, een rode bal van vuur En alle koeien vreten Niets van het geluk van later was daaraan gelijk O, de schooldag was weer om Niets van het geluk van later was daaraan gelijk |
We waren zestien, zeventien En de stad was ver Heel in de verte bouwden ze pas flats Maar het was dan ook nog lang nog O, lang nog geen negentienzestig Zomeravond, zeven uur Niets van het geluk van later was daaraan gelijk Samen op de Charloisse Lagedijk |
Recept:Pasta met basilicumolie
| voor 4 personen 300 – 350 gram pasta (spaghetti of tagliatella) 2 sjalotten, gesnipperd 2 bakjes kastanjechampignons, in schijfjes ca. 30 gram basilicumblaadjes 2-3 teentjes knoflook, in schijfjes 8-9 eetlepels olijfolie zout, peper, snufje tijm |
![]() |
Doe de knoflook, basilicum en 7-8 eetlepels olie in een hoge kom en pureer met de staafmixer. (Het kan ook in een vijzel); voeg zout en peper naar smaak toe.
Verhit de resterende olie in een hapjespan en bak hierin de sjalotten even aan, doe de champignons erbij en bak alles goed door, totdat de champignons vocht beginnen af te geven.
Breng op smaak met peper, zout en wat tijm.
Kook intussen de pasta gaar. Giet af.
Roer de basilicumolie door de pasta.
Lepel de champignons bovenop de pasta en bestrooi met geraspte kaas.
Serveren met een frisse tomatensalade.
EET SMAKELIJK!!
Nog één keer!
| Ja, ik weet het, de Tour de France is natuurlijk al lang op weg. Iedere dag kunnen we zien hoe kleine pezige mannen zich in het zweet fietsen om als eerste over een berg te komen of als eerste de eindstreep te halen.
Maar ik zet hier toch nog een link naar de foto’s van het Grand Départ, die ik vorige week maakte. En een link naar het Gemeentearchief van Rotterdam, waar nog veel meer foto’s over die eerste dagen van juli staan. |
![]() |
Spreuk van de week (28)
Ken ik u?
Spelletje #28
![]() |
Vorige week stond hier een foto van de grote Hassan II-moskee in Casablanca.
Bettie, Rina en Henk stuurden de goede antwoorden en verdienden daarmee 2 punten. |
| Hiernaast staat een detail van een schilderij. De vraagvan deze week is natuurlijk: welk schilderij is dit en wie schilderde het? Antwoorden kunnen, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan: |
![]() |
Ostalgie
Mensen gingen zelfs weer in de rij staan voor broodjes, niet omdat die schaars waren, maar nu omdat ze wel heel goedkoop verkocht werden (5 Eurocent, maximaal 6 per klant).
Al gauw raakten we in gesprek met een mevrouw, die de tijd van toen helemaal niet zo slecht vond als wij nu denken. Met glanzende ogen wees ze naar de kinderwagen. In zo een had haar dochter ook in gelegen. En kijk toch eens, met raampjes erin, zodat het kind niet zo opgesloten lag. En dat waren de kribbetjes, die in de crèche gebruikt werden. Handig toch, je kon ze opklappen en dan namen ze maar weinig ruimte in beslag. En die tas, daar aan het stuur van de fiets. Die had toen iedereen, zelfgemaakt van een versleten huisschort.
Grappig toch, dat mensen zo snel de nare zaken vergeten en zich alleen de leuke dingen blijven herinneren.












