Stadsgedicht

De wereld is vol vrouwen
en de meesten zijn zwanger.
Op straat bollen hun buiken
als zeilen in de zomerwind.

Zo voer Da Gama de Taag af, Lissabon uit.
Later kwamen de schepen terug
geladen met de geur van kaneel, het ronde
van de aarde en met zwart zwetend goud.
De wereld kwam uit houten buiken.

In de supermarkt laveren de vrouwen voorzichtig.
Ze dragen hun kussens van liefde, hun ogen
glanzen want de wereld is zwanger
de nacht draagt een geheim en
morgen is het zomer, is de stad verlaten
als de vlakste zee, zwerft de zon
door lege cafés en windstille bibliotheken.

In je ooghoek ritselt nog geen kind.

Marco Nijmeijer uit: Misschien is water van dun hout, 2007

Dit gedicht werd door de Rotterdamse stadsdichter Jana Beranová in juli 2010 gekozen als Gedicht van de maand

Rijbewijs

Mijn vader vond het helemaal niet nodig dat ik mijn rijbewijs zou gaan halen. “Je zult toch nooit een auto kunnen betalen”, was zijn mening. Maar een rijbewijs is ook gewoon handig, dus besloot ik om rijlessen te nemen. Je weet immers maar nooit.

Een held in het verkeer was ik zeker niet. Na heel veel lessen deed ik examen en daar moest ik straatje keren. Totaal in paniek bleef ik aan het stuur draaien en alleen door een ingreep van de examinator werd voorkomen dat ik mezelf rond een lantaarnpaal vouwde. Dus gezakt, helaas.

Continue reading

Canard nantais

Eend met appelen

Voor 4 personen:
75 gram rozijnen
1 eend (ongeveer 1,5 kilo)
1,5 kilo zure appelen
50 gram boter
200 ml. Muscadet of andere zeer droge witte wijn
zout en peper

Week de rozijnen in water. Was de eend van binnen en buiten en dep droog. Wrijf hem in met peper en zout.
Schil de helft van de appelen, snijd in vieren en verwijder het klokhuis.
Verwarm de oven voor op 220 graden.
Smelt de helft van de boter in een pan. Bak hierin de appelen goudgeel. Laat iets afkoelen en vul de eend met de appelen en naai de opening dicht met keukengaren.
Leg de gevulde eend in een ovenbestendige braadpan en verdeel de rest van de boter erover. Braad de eend in het midden van de oven ongeveer 15 minuten. Bedruip regelmatig met de wijn.

Braad nog ongeveer 30 minuten en bedruip regelmatig met de braadjus.

Schil ook de overige appelen, verwijder het klokhuis en snijd in vieren. Leg ze rond de eend en verdeel de uitgelekte rozijnen erover.

Braad de eend nog 45 minuten. Ontvet eventueel de saus en maak op smaak af.

Snijd de eend in stukken, schil op een schaal met daaromheen de appelen en rozijnen. Giet de aus erover. Zeer warm serveren!

EET SMAKELIJK!!

Uit: De echte Franse keuken

Bonnetjes

Bij de supermarkt ratelen ze een heel riedeltje af bij het betalen. Wilt u koopzegels, gratis bonnen, had u nog sstatiegeldbonnen, wilt u wuppies, guppies of wat voor beessies er op dat moment hot zijn?”” Tegenwoordig vraagt de kassière ook nog “wilt u de bon?” Ja natuurlijk wil ik de bon.Om te controleren of er geen fouten zijn gemaakt.

Laatst was er een verkeerde code ingetypt. Dat scheelde toch behoorlijk. Maar aan de hand van de bon kwam de chef van de zaak er al snel achter wat er fout was gegaan.

Ik vroeg laatst bij de grootgrutter waarom ze dat nou opeens vragen van die bonnen. En het antwoord was: “Omdat veel mensen die bon toch meteen weggooien. Zo besparen we papier en dat is beter voor het milieu.”

Nou ja, wel spullen verkopen, met irritante en overbodige verpakkingen en dan op die fluttige bonnetjes bezuinigen…

Spreuk van de week (37)

Laten we de week beginnen met een spreuk. Grappige gezegden om te (glim)lachen of wijze woorden om te overdenken. Elke maandag vind je er hier een. Ook deze week dus weer:

Geluk komt van aandacht voor kleine dingen; ongeluk van het verwaarlozen van kleine dingen.
Xiang Xu

Kleurig

Schoolmeisjes (en jongens) zien er in Japan allemaal vrijwel het zelfde uit. Ze dragen identieke uniformen, sokken, petjes of hoedjes. En zelfs hun sneakers zijn allemaal hetzelfde.

Toch willen ze zich onderscheiden. En dat doen ze dan met dit soort versieringen. Die hangen aan hun mobiele telefoon of aan hun tas.

Spelletje #37

Sigmund Freud was de man die ik vorige week zocht. Hij stond op een Oostenrijks 50-Shilling biljet.

Alleen Henk wist de man te achterhalen en verdiende daarmee 1 punt.

De complete foto van dit gebouw vond ik op internet. Het staat ergens in Nederland en is ontworpen door een bekende architect.

Graag wil ik weten welke architect dit is. Wie ook de plaats weet te noemen waar dit gebouw staat, verdient een ook nog een bonuspunt.

Antwoorden kunnen, uitsluitend per e-mail, worden gezonden aan: spelletje@knutzels.nl

Ondersteboven taart

Vandaag is het einde van de Ramadan en wordt het Suikerfeest gevierd. Maar dit smaakt ook heel lekker op andere dagen!

4 schijven ananas (uit blik)
100 gram bruine suiker
50 gram boter
50 gram gehakte walnoten

voor het beslag:

2 eieren, gescheiden
zakje vanillesuiker
15 gram boter, gesmolten
100 gram basterdsuiker
100 gram zelfrijzend bakmeel

Verwarm de oven voor op 160 graden Celcius
Vet een rond bakblik (geen springvorm) van 20 cm. diameter in en rangschik de ananas op de bodem.
Smelt de boter met de bruine suiker, voeg de gehakte noten toe. Meng alles goed en verdeel het over de ananasschijven.

Mix de eidooiers met de vanillesuiker en gesmolten boter tot een romige massa. Sla de eiwitten in een ander kom stijf totdat er pieken ontstaan en spatel de suiker en het eidooiermengsel door. Zeef het bakmeel er in gedeelten over en spatel tot alles goed gemengd is.

Verdeel het beslag gelijkmatig over de ananasschijven.

Bak de taart ongeveer 30 minuten of zolang tot hij gaar en goudbruin is.

Keer de vorm op een schaal, laat afkoelen en serveer in punten (eventueel met nog wat slagroom)